Archiwum
łemkowskiego radia

Другы радию слухачі коли тот світ говорит О чловеку котрий є щестливый Думат на того котрай мат богатство славу карєру пінясий І так ідал такого чловіка з погляду того світа указує нам нишнє Євангелиє Гордю з тым богатшовий котрий Каждий ден годовал мал ся добрі файно ся обликал і ничому з того земного з погляду того світа не хыбало А з другой стороны поля того світу на чоловіка котрым погорджує є образ другого чловіка котрий звал ся Лазар котрий был бідаком котрий лежал при воротах того богатого чловіка і котрий покрытий струпами прягнул собі холем маленько в одробінков ся накормити холем капко воды ся напоіти Але нихто йому не давал І так переходил Жывот єдного і другого Єден У розкошах забавах тот другой в терпіню голоді І псы приходили і лісали йому з трупы Но пришол єден момент а то момент смерти умер Лазар І ангелы його занесли налону Аврагама Образ радости блажености но умер і Богач і поховали го Не знаме його імя І то был то Великій розділ І в самых похоронах Коли умер Лазар то не накла до міста його поховали лем так нас скоро скромно А коли умерт Богач зышло ся ціле місто Великє торжество каждой говорил о ділах того богача каждий облесно выздвігувал його заслугы Який то был важений опчын І головно тоты котры приходили до його дому і хосновали вєдно в тых забавах і розкошах Але яка была реальност яка была правда Тото вонкашнє поминуло поховали го Та говорит Ісус а о Ласарьовій Ангелы занесли його душу ніч не говорит о тілі што стало ся з тілом Але говоріт што стало ся з душом Коли ангелы занесли на лону Абрам А тот богач котрого так выхвалювали в часі похорону Што з ним стало ся Ісус говорит Муках огняного пекла Вічной погыбелий піднимат своі очі і барз далеко далеко увиділ Аврама А якы його зачудуваня коли коло нього увиділ Ласаря Того бідного Того погорджуваного котрый може і сам погордил коли переходил коло нього і подумал собі Якій єст бідак Як я ся мам добрі Тепер Лазар Є тым богачом А тот богач є тым бідаком Бо закричал На Аврама отця Авраме розмілюй ся тепер перше раз піднимат своі очі коли шол на землі Жыв лем про шалудок а під жалюдок Я горит ся Василий Великой І был образом того безсловесного звірятя котре смотрит лем на жалуток є під шалюдок І ся ті Василий говорит шоловік был сотворений Жебы смотрити горі бо є призначеной про вічнос про вічну блаженос А він смотрил лем долов Не смотріл Не подумал же мат бессмертну душу Не подумал же раз може закончыт іся тото вшытко жыв лем про хвилькову розкош І тепер перше раз посмотрил горі а увиділ Аврагама А Абрам Зареаґувал Здогадай ся сыну же ты у своім жывоті на земли Вос приял то є приял дашто за дашто своє добро Алазар своє зло Зато він тепер радуєш ся А ты терпіш мукы Бо тот богач говорит пошли лазаря най намачат палец у воді А освіжыт мій язык Бо страшно терплю в тым племеню Не просит о погарботы Але просить о капку воды посмотме то од котрий заливал Своє гардло свій жалюдок погарями війны котре текло гойнусти каждий ден до його жалюдка Тепер просит капку воды Може много раз стало ся Же тот Лазар лежачы під його воротами Коли увиділ того богатця як о плечыний до Красных шат переходил і просил о капку воды І то на нього посмотрил з погорджыньом у великій Пыхы перешол коло нього А тепер просит не осмілює ся просити Лазаря бо заганьбленой Же він котрий был у такій славі зышол так низко Упал до такой біды А тот котрий был так низко Был ним погорджуваний Тепер єл такій славі Як ся вшытко змінило А так просить Авраама Авраам называт його сыном Коли бы назвал його отцом отси Абрамы то здогадал ся же належал к убраному народу Але было не скоро І Аврам на то зареаґувал сыну здогадай ся Час уж минул хто є собі выбрал А медже нами і вами є велика пропаст І так не можно перейти Ани од нас ку вам ани од вас ку нам І тото слово дорогослухач є барз важным Же тує тот час того выбору тує тот час того рішыня Там уж неє мужно зміны А тот богатішый говорит Товды пошли Лазаря Додому мойого отця ку моім братам най свідчыт жебы і они не пришли на тото місце мук А тоды Аврам горіт мают моі сия Мают пророків на іх слухают А тот богадніют ся Аврамы Кєд дахто прийде од мертвых увірят Аврам говоріт слова Коли не слухают моі сиі пророків І кебы дахто і смерт в голоскрес не увірят І так закончіла ся тота бесіда медже тым богачом і Абрамом Аласар котрий находил ся в такій біді тепер находит ся в Славі А богач котрий в такій славі земной Нашол ся в такій біді Прото ся тіо силий говорит не смут На тото земне дочастне Як на вічне А не погорджуй вічным Як то честным дорог радию слухачі Велике получіня Дават нам тотонешнє слово жебы памятати Же тото земне є дочасне Тамто є вічне Же там є пропаст котра одылит На вічны вікы І неє можно зміны Але ту Є можно зміны Ту нас Господь каждий день очыкує простерат своі рукы а говорит помі вшыткы котры з того птяжену Котрых діявол баламутил котрых приваблює через розкоші богатство славу пінязи Жебы смотрити долов на жалюдок а під жалудок Жебы одыти оты потім не смотрити долов на цілувічност Ліпотику мі А жебы нихто не похыбувал І про мене тото платит і суз тото на інчым місци Хто куми приходит Я його од себе не одышену но тото платит коли є спасі товний час кєрос Покы жыєме на тій землі прото выхоснуйме слава Ісусу Христо