Архів
лемківского радия

Коли приплишу єс ся праздник великого святітеля Николая Тоты радуют ся і малы і великы но тот праздник є то традицийом Обдарувати ся А кєд смотриме коло себе Коли видиме як На містах стовісніх образовок указуют нам якых людей Чудно по обліканых до червено білого з такочудно чапочком котры роздают дарункы І так ходят як бы Втиснути до людской мысли Тото є образ Николая Але з правды є то так Хто был святий Николай А якє його посольство про нас Про сучасну добу Святий Николай был на першым місци чловік віры уж в молодым віку Бородичок набыл великой маєток і одходит ку свойому стрыкови єпископови Николайови котрой видячі його велику віру благочестє побожнус высвятил його на священника А коли мусил оцивати повірил його справу свойого міста а Николай взял ся за тото духовне діло і старал ся Як найліпше О добро душ Старал ся робіти добро так жебы нихто О тім не сну Подавал мілостиню жебы богал скрытости Памятаючі на словах Христа най твоя єдна рука не знат Што робит друга Так поміг єдной родині От сові котрый мал три дівкы А котрий не мал з чого ім дати Яке звіно жебы могли добрі оддати сє І та все шмарят в тій хости мішок злата і так єдна по другій можут щастливо оддати ся і жыти добрым жывотом А коли запрягнул навшывіти свято місця приходит до Єрусаліма і так собі думат Ту перепутуваш то смерти Вступує тамто єдного з монастырів А задумує одлучености од світа зєдноціню з Господом богом пережыти свій шывот Но Господ йому ся приговорил не тує твоє місце вернис ся до свого края На свою отсолщыну А так він вертат ся і приходит до лекійского края А там вступує до єдного з монастырів котре основал його Стрыку Николай І там жыл деяку добу і думал собі То кєд не віру з Салими там ужытує моє місце Ного сподітує му ся приговорів Ход коли хочеш од мене одміну товды ід або тым подвижником у світі І так Николай одышол з того монастыря слухаючы тот Божий голос і пришол до місто міры де хотіл жыти неползнатой і перший приходил до церкви молив ся І в тым часі умер єпископ архієпископ Юган і не знали злагодити ся єпископы кого выбратий А так єден із них старший ріком Дісто познаня тот Хто войде перший до церкви тот є тот Божой выправной його імя Николай А так чекали А Николай Подасвого звычая Ніч незнаючий вошол до церкви І коли йому оснамили то яка є Божа воля Спочатку не хотіл але потім підволил си і стават ся архієпископом міста мірі Ліківскій области І взял ся іщы з вечір запаленостьол до служыня Господу Богу до дбаня о безсмертны душы І так переходил час і наступило пронаслідуваня за імператорів Діоклецияной Максиміівны І был взятий до Вязніци Де перебыл Долший час Но і то было Божым ряджіньом Бо і там Міг тепер своій новій епархіі проповідати потішати повзбучувати закликувати Грічників до покаяня поганых до пріятя Христовой віры А там не знаме тілько Тых з половяснів Ци то были християне котры потішены його словом прияли з радостьом ученицку смерть Або то были поганы Деякы розбийникы котры на його слово покаяли ся Може саміх покрислил А кыбо то не з того ся што было бы з тыма душами І господь коли надошла слопота знова його посылат ку свойому стоду до містоміры Дотепер Опарадженой вінцьом до провольного мучеництва і сповідництва Перепыват аж до свойой смерти Дбаючы о добро безсмертных душ І Господь його наділил Ідаром чудесных діл Хто зрахує Тоты чудесны діла котры сятий николе зробил за свого жывота і по свойом одходіт до вічности Раз коли была бурка на морі І коли гросіло жывоть буде потоплена Товды спомянули слабі Подорожні на святого Николая Ідин приходит мал то дар быти на ріжных місцях нараз сам перетото корміло до рукы і направил Тот корапель куберегу А коли пришли подякувати і увиділи святого Николая він ім говорит подбайте о своі безсмертны душы бо виділ в іх душа гріх а кєбы погыбли на морі пропали бы навікы Про тым говорит меркуйте на своі безсмертны душы А так приклад святого Николая котрий указує ся нам з погляду того світа Бо тот образ як є далекой од того правдивого Николая архієпископа мирликійского чудотворцы котрий приготовленой всеполнити Божу волю Не знал што його чекат Але Господь кєрувал його жывотом І вшытко што одбыло ся послужыл она хосен йому і безсмертным душом І тото є такым першым тым посольством святого Николая приймал і з Пошых рук то што діє ся в нашым жывоті Ай коли мы В тій хвилі тому не розуміме як і він выбрал ся до Палестины Там хотіл вступити до монастыря і там жытий Но Господ привєв його назад Бо мал з ним великы пляны І він о тым не сну Іж вшытко то што одбыло ся в його жывоті принесло Великы плоды великій хосын І тым і нас учыт все говорити най буде Тебо я вогля Так як моліме ся молитвы очынош яку на небеси і на землі А тым другым посолством котрый є же не глядал славу у людей Але славу убога Коли творіл добро робіл так жебы нихто о тым не існувал жебы не люде його прославляли зново выполнюючы слова нашого господа Кідала вмілостиню роб тот в таємности А твій отец котрий В таємности видит Явно тобі одплатит І господь одплатил святому Николайови уж ту на тій землі його прославіл головно по його смерти Коли уж то на землі є прославленой Коли його імя розшырене по цілій землі А яка його слава у небесным царстві де людскы око не виділо А ухо не чула што Бог приготовил А так просме святого Миколая того великого чудотворца заступника проповідника покаяня старати о писмертны душы на іна бы прошат о Господа жебы сме на тото памятили Приймали вшытко з бывшых рук І старали ся жыти не про славу людей але на славу положы Дбати о своі безсмертны душы жыти у віри і добрым жывотом Слава на ся примагай жыве для годворі по мочний на землі горі І пласті пласти пластіва напасти не дас єму гріхых пасти зємойде буде выслука і Тойде буде выслуханый молі ся засий зо свотя буде позваляти ліня веліця буде выслати і моє велісати на