Przejdź do treści
PL

Słowa, tożsamość, emocje

Archiwum
łemkowskiego radia

O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.

Слово #404
Odc. 404

Слово #404

•

Opis odcinka

Слово #404

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja omawia przypowieść o bogaczu i Łazarzu, przeciwstawiając dostatnie życie bogacza biedzie i cierpieniu Łazarza oraz ich losom po śmierci. Prowadzący wzywa słuchaczy, by nie dali się zwieść pokusom świata, pamiętali o nieśmiertelnej duszy i wykorzystali obecny czas tak, aby trafić do miejsca, do którego trafił Łazarz.

Automatyczna transkrypcja

Дорогы радия слыха Господна Ісус Христо ЗНовит нам о жывоті двох людей А то з погляду людей Бо з погляду того світа а з Божого погляду Або єден погляд є тот земной а другій посмертний говорит о Погачові котрий ужывал собі того світа каждий день готовал Обликал ся до гатвапу дорогых шат Перешывал В гостинах Не мал ниякых старости Чоловік котрий спогляд того світа є ублаганой котрий є ставляной За приклад правдивого щастя де неє ниякого проблему якы тяжкости Чоловік собі жыє як хоче мат што хоче Тото є перспектива того світа Одумал собі же так буде все Но был там і другій чловік котрий свал ся Лазар Тот был бідний леже о прибрані того богача а хотіл ся носити холем одробинками котры падали зо стола того богатше йогости Але ани тотому нихто не давал А приходили псы алісали його язвы його заступлявлене тіло Як тот перешывал у тій радости у тым зданливым кламливым щастю Так тот перешывал В бідноті трапліню терпіню Так переходил жыв од єдного і другого Може тот богаж для коли Посмотрів гоц комаділ того бідака говорит собі Но як він собі там лежыт А як мі тує добрі Же я належу до богатой родины же не єм як тотже обрактом Але пришол час Коли Ласар умер был то бідний чоловік його тіло Місто на своій накладі мусило поховати Але што з того си з його душом Ангелию однесли на лону Аврама на місце покоя радости но пришол час оддати долг І тому Богачови Ірін умер А ці таме поховали го не чуєме там жебы ангелы пришли по його душу Істо його похорон был торжественной великой Може много о славных бісид якій то был честний жытель того міста Як причынил ся о його розвиток І такы порожны бесіды котры зазнівали І так положыли його тіло до гропа А той сус говорит Што настало О Лазарьові говорит же ангелы го однесли а о Богачові у муках вічной погыбелі находил ся На місци проклятя яка нагла зміна З так великого богатства До такой бідноты Но што страшнійше вічной де уж неє можна зміна А коли там находил ся в тым терпіню посмотрил горі Може перший раз в жывоті посмотрил горі цілий за мной жывот Смотрил на жову до Капіча Людок Тепер посмотрил горі і вдагалкы увиділ Аврама і Лазаря і закричал Отче Авраме пошлий Лазаря розмілуй ся не намачать свій палец у воді а прийде мі освіжыти язык Бо страшно терплю в тым огню А Абрагам як зареаґувал Не повіл Ты проклятий то не мал милосердя Як єс я Смотрил на гасаря покы жыв на земли Як єс нюм оповерхувал Як єс му не подал ани капку воды А тепер ся осмілюєш просити о капку воды ты котрий заливал ся Літрами вина каждий ден Ні Аврагам так не говорит Але говорит сыну Спомян собі Як ты єст на земли вос приял То значыт прияв єст як Дол за што Своє добро Аласар Своє сло Зато він тепер радує ся А то терпіж мукы А затальше медже нами і вами є велика пропаст А так тоты што хотят прийти од вас ку нам не можут ани од нас кулам не можут А товды тот богач Говорит слова Так товды пошли Ласаря Додому мойого о ку моім братам котры туж так жыют розпусно Жебы ім проповідал жебы єм свідчыл о тым што ту находит ся же є вічна радос і вічне проклятя жебы не пришли і они на тото місце мук Пойме собі Ци пеклі є состраданя любов Тот Бога што не говорит І з того жебы залежало му на братах Але зато же коли і они прийдут на тото місце А він дал єм тот приклад погоршыня іщы веце повекшат ся його мука А Аврам одповідат Мают мой сеяй пророків На іх слухают А тот богачні очы Авраме Кєд ахто воскресний змертвых покают ся Але Аврам одповіл Кєд не будут єй слухати Айкы бы хто з Воскрыс і смертвых Не поможе ім то дорог радийослухачы Барз важны сут слова Нижнього Євангелия і Пронос Тот світ приваблює Жебы наслідувати приклад того богатця а погорджувати тым прикладом Ласаря Жебы старати ся быти як тот богач Але памятайме єдно Же куртой час Был тот жывот богача І куртой час был тот жывот Лазаря А вічнос у Аді є пробогача А вічнос у блаженстві про Ласаря Тот богач Мал дзеркадло бо його душа Была така як тот Лазар терпляче тілом А Лазар Мал дзеркадло в тым богачові Його душа была богата внутрішньо Як тот Лансар Як тот Богач А так нам тото нишнє слово говорит не дайме ся спагомутити приваблюваньом того світа Але выхоснуйме тот час тепер піднимайме очы горі тепер памятайме на то же маме безсмертну душу Там уж буде нескоро Там уж засніє тото словко Є нескоро Але ту іщыє тот час Зато нам Господь у своім милосерді і люблі говорит тот приклад жебы ся получыти жебы сме і мы пришли на місце Де пришол Ласар ани там де пришол Богач славы Ісусу Христу сысло сыве Кріст на Емові сы