Слова, достоменніст, емоциі
Архів
лемківского радия
О культурі, людях і місцях Лемковины.
Подкасты, бесіды, спомины, музика.
Еп. 379
Слово #379
•
Опис епізоду
Слово #379
Streszczenie po polsku (automatyczne)
Audycja omawia ewangeliczną scenę rozmowy Jezusa z Samarytanką przy studni Jakuba i, według prowadzącego, jej znaczenie dla czasu paschalnego. Prowadzący interpretuje tę scenę jako wezwanie do przejścia od myślenia cielesnego ku duchowemu: Jezus przełamuje wrogość między ludźmi, ofiarowuje wodę odpuszczenia, poznania i zbawienia, a Samarytanka po spotkaniu z Nim ma stać się świadkiem prowadzącym innych ku Chrystusowi.
Автоматычна транскрипция
о Дорогы радию слухачы Ништо не діля котра называт ся недільом Сомарянкы снова ставит перед нас вопрос якы одношыня маднешнє слово Євангелия Купрасной купаскы Коли говорит нам о тым діалоґу мідновченові сомарі Айсусом котрий зоставіл ся Коли Яковый студні Коли она правил в тым часі пришла чырпати воду Якій хосен Нам дават Тото нишнє слово Якє одношыня ку Воскресеню К тому пасхальному часу котрай тепер пережываме Коли даме собі такы вопросы з того людского погляду треба нам як бы перейти До того інчого погляду з того тілесного ку духовному І товды зрозуміме і приймеме і мы великый Хосин І сузоставіл сія з трапленой по дорози коло Яковой студні В тым часі коли єдношена самарійского міста Сіхар де поблизко находила ся тота студня пришла начырпати воду В часы полудня Аісус Дават є опрос бо хочу навязати тот діалоґ а говорит єй дай си мі напити Реакция той жены єкы же ты Жыд Просиш воды од мене самиянской жены Євангелиста Йоан дотават же мідже жыдами і самаряномі было неприятельство Бо жеде смотрили на саморяни в якно нечысты то мату давну історичну традицию Іщы в часі сена хріба коли то жытельство было помішане і тот іх культ не был чістий але помішаний зо стома елементами поганского культу А так смотрили на них ядно нечыстых Ісусе часто винюют ты самарьон То было што такє зневажливе А тота жена як прічастна кутому сомарийскому народу Так переперать Тот погляд А говоріт якту же ты Жыд А просиш од мене А потім і сус На тото реаґує словом Як бы ты познала дар Божый А хто є тот котрий Тобі говорит То Ты бы його просила Тепер посмотме і му з такых двох поглядів на тотошнє слово як бы ты розпознала Тар Божый Беруці З того людского погляду ісус і говорит тота вода котра ту є Не належыт ани вам ани Жыдам Але єдаром Божым Про каждого з трапленого котры буде переходити то дорогов А так указує нам Же то природне богатство Господ дал ти своій щырости свойой люблі Про каждого Жебы тым чловік не обогачувал ся але жебы служыло каждому Як істочник вод коли чловік єст затлитий буде находит ся Юсий Василий говорит чом і сус не говорит ниґде о воді Коли розможіл хлібы Бо перето як природно десик Василі говорит бо сама природа давет на воду А так указує Же Господь дал то вісточник І коли Яков котжено говорит то ты єст векший як нажотец Яков котрий дал нам тоту студню з котрой пи він сам і його худоба і його рабы і котра перешла як тото наслідство Ашґу нам гай си своворит Як бы ты розпознала Божый Бо хто пє тоту воду знова буде його твоіти Але хто буде пити з воды котру му дам я Того ниґде не буде тлоіти Та вода стане ся моісточником котрий тече до жывота вічного Ісуз тым Навязу ньом діалоґу Тым словом о тій воді хоче підняти тоту жену вышы Говорит і о інчій воді І она роздумує тілесно А говори товды Токы ты маш таку таку владу же можешдати таку воду То дай мі такой воды Дай ми такой воды жебы я уж не было ниґда з Атліта жебы м не мусила ту ходити Дропосмотме як роздумує тота жена Видит ісусові даякого Волхва чародника котрий може і подати якій канапой з котрой она се напє а уж і не буде тло іти Як приземно она роздумує Ісус і тоты говорит Ід заклик свого мужа А Реакция той жены не ма мужа На што Ісус говорит Правду єс повіла Бо то смала пят мужів А тот З котрым тепер же неє твоім мужом по правді єс то повіла А реакция той жены Господи вичыш же то пророк То де треба кланяти Лісі Вєрусалимі циту на тій горі Де нашо отсове кланя Лісия Од де сус його горіт жено вірмі Приходит час а уж є ту Коли правдивы поклоникы Бога будут йому кланяти ся ани на тій горі ани в Єрусалимі Але в духу а правді на каждым місци Она коли зачінат приходит єй думка на мисию Знам же прийде Месия Спаситель котрий напові вшытко Тотый сус його воріту єм я котрий з тобу бесідую а в наохабі леведерко утікат А звістує людям Пойте посмотрити чоловіка котрий повім мі вшытко што я поробіла тот суд циту най Христос Она Не пересвідчує Не твердит Позыват Так якай Філип Кєд на тваня говит ці може Знато быти дашто добре Фік не арґументує Подя посмут так і она позыват ку Христові поте посмотрити А ціле місто выходит о Передісуса Чом Бо увірили словам жены той грішници котра напила ся той жывой воды котрий сус обіцял А сама стала ся істочником А та тото другє розумліня як бы ты розпознала дар Божый як бы ты розпознала хто перед тобом стоіт Же я єм тым даром як бы ты розпознала яку благода Тынеска прияла же сам владыка Неба і земли стоіт перед тобом А нукат тобі жыву воду А так до радийослухачів Великій хосен про нас вказує нам Но такы важны моменты котры треба нам собі сопрати то жывоты Ісус приходит Збуряти тот муро зділіня та жена роздумує Як інчы сомеряны В тым неприятельскым постою кушытам Ісус приходит розваляти тот мур Жебы чоловік не мал У серци гнів А Другым такым перешкоджіньом Є то што был проблем той жены же горіла то пожадливостил Она єй высушовала А тот образ того же дай мі такой воды жебы я уж не была затліта Ісу си подавай тоту воду Ту воду одпущіня ту воду познаня воду спасіня І оно цалком ся мінит Стават ся з ним інча особа З той грішници стават ся тахы та Христова высланкыня котра іде а інчых притягує ку Христові Тым своім свідчыньом поте посмотрити І дальше такій момент котрий там є Чомі сус ся і звідує Так він знал же она мала пятьох мужів А преці хочу однє чути то слово Так мі споминал што я мам іти на сповід то і суспознань моі гріхы Але хочеш жебы высловити нашыма устами жебы так прияти то одпущыня Жебы то одолздати нашыма устами нашы гріхы Богу Котрий уж одрає очыкує тото слово согрішыл єм жебы міг подати тото одпущіня і наполнити то Шывоводу Бо гріх пожадливу гнів неприятельство то вшытко высушує чловіка тримат його в тым рабстві діявола А Христос приходит подати не лем той жені Але каждому Говорит тоты слова Як бы ты розпознала Тарбожый Ты слова адресує каждой душый Як бы ты розпознала Тарбожый з то што значыт Воскресіня Христа про мене Што мі Христос подарувал што мі дарує каждий ден Ку чому ня позыват што мі приготовил Товды і мы бы сме гревали так як тото жено наполнено то в радостьо а позывали інчых ґутому жывому істочнику ґутому Тару котрий стал ся тым даром про нас квоскресшому Христові Христол з оскрас A