Słowa, tożsamość, emocje
Archiwum
łemkowskiego radia
O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.
Odc. 377
Слово #377
Opis odcinka
Слово #377
Streszczenie po polsku (automatyczne)
Audycja omawia niedzielę świętych kobiet mironosic oraz sprawiedliwych Józefa i Nikodema, wskazując na ich udział w wydarzeniach po śmierci Chrystusa oraz na wartość ukrytej, pełnej miłości służby. Prowadzący mówi, że kobiety przyszły do grobu, zobaczyły odsunięty kamień i usłyszały wieść o zmartwychwstaniu, a następnie przedstawia to jako wezwanie dla chrześcijan, by nieść radość, nadzieję i świadectwo zmartwychwstania.
Automatyczna transkrypcja
Возьмиротосило сого і возмироторы свого ізырого с рото ци вызер єг с Дорогы радийослухачы пережываме Радостной Пасхы Ништо неділя Называт ся недільов Святой жен Міроносиц і праведного Йосифа і никодима То є тых особ котры брали участ ці уж пряму або непряму в похороні Христа коли його мертве тіло было положено до гробу быти сонго дускалы Пряму участ брали Йосиф і никодин А не пряму Жены котры служыли Христові котры му допомагали і ученикам зо свого маєтку котры ходили за Ісусом вєдно з учениками З Юдаі до Ґалилеі з Ґалиі до Юдей часы тых трьох а піврока І коли они не были В тым центрі Не были даяк жебы было іх видно Євангели є лем так окрайово Як бы на них споминат же были томі жены котры котры дакотры мы напознаме А дакотрых Дакотры сут відомы лем самому Богу Але іх імена Сут записаны Книзы Жывота І они служыли Христові З великом любов Они не потребували жебы іх было видно Они тискрытости утаіню Тома маленькыма з погляду того світа служыли Христові і його ученикам А прециі тото іх служыня было великым А так указує нам не такій важний момент Незалежно од того Хто матякы поставліня од церкви Але важне є то кілько люби чоловік до того вложыт ци ото священник єпископ котрого видно котрий не може быти в Утаіню котрыма то посланя іти аголосити говорит апостол Павел я мушу проповідати а підам міколи бы м не проповідал або сут то много раз Не відомы тому світу особы котры старают ся о церков котры приготовляют судины плахты шыют різы про священників про єпископів Робота котру не є видно А преция велика Божых очах Так было і з тыма женами котрым свято церков і традиция дала ту назву міроносицы Чом праві таку назву Бо коли Ісуса положыли до гроба они Здалека смотрили они вытримали І під крестом Коли ученикы аж на Йоаны ся порозутікали позаперели ся зо страху перед Жыдами а тоты побожны жены вытримали стояти під крестом Іх серце было наполно невеликым польом але остали там Вєдно з Марьов Ісусово матірю і з єдиным учеником Йоаном котрому Ісусвірює Свою матір Сыну смо твоя мати Смоть твій сын А коли Ісуса положыли того роба они здалека смотрили А задумали як закончыт ся суботний одпочынок бо то был великій праздник та субота недільне рано Накупивши допереду ароматичны масти вырішыли прийти ку гробу жебы докончыти тотат люб помазаня мертвого тіла Ісуса Они виділи же ку гробу был привалений камінь Але не знали о ты варті котра дозерала котра вартувала гроб тых вояків А так по дорозі роздумуют хто нам одвалит камінь Іх серце горіло любол ку Христові і было наполнене великым жальом і больом А ту нараз коли приходят видят же камені одваленой і ангеля видят котрий говорит єм глядате Ісуса на Заряна розпятого не є ту Воскрез Чом глядате жывого медже мертвыма Чом смотрите Лем на тото тілесны Чом не памятате же він хоц чоловік але єй богом же він вам говорил сына чоловіка выдатуй до рук людей буде розпят але воскрест на третій ден Здогадайте сі Отепер ідте а звістуйте його ученикам же він є жывый спередит вас тукалиі Як радос якій страх наполнило товды сє серце тых побожных жен утікают од гроба Айсу сам появил ся ім по дорозі говорит ім радуй Тыся Охабте страх то єм я єм жывий Я єм воскрез Повіджте то моім братам повісте тоту радосту новину А тыж і Петрови котрий трапит ся за то же ся одрік од мене зо страху Повіджте і йому Най не боіт ся А такисус вынагороджує ту любов тых попошных жен Они котры ідут з плячом глядают смертого стрічают жывого Бога котрому кляняют ся а котры іх посылят Як звістователькы жебы ішли розповіли Апостулям Они сут першыма свідкам і Воскресіня Христового А шталі сус появил ся не скорше ку вечеру Апостолам Одмінює іх ту любов Тото скрыте служыня котре они з великолюбли проявляли Христові А посылат іх Ідте звістуйте А з правды належыт єм То титул міроносици Бо уж не тото земне ароматичне міро але жыве міро самого Христа Тоты котры несли тота ароматична міро жебы помазали мертвого Тепер самы несут в собі воскресшого тото жыва міро і своім голосом помазуют його учеників Господ воскрез Мы сме виділи появліня ангелів Сам появил ся нам при дорози І так ся то церков прославлят Нижній ден Тоты котры слушыли в скрытости А тепер сут прославляны по цілым світі І голосят і нам Господь воскрез не глядайме мертвого меджевыма Але він є повскреслий Чом глядати як мертвого Коли він є жывый Кой він воскрес Перемиг смерть Отворів нам Небесне царство То є тота радостна новина котра належыт каждому а каждий Християн Мат так як тоты міроносици Приношати тото жыва міро тото свідчыня Христо з Воскрис Приношати тоту надій там де є пес надіношати тоту радос там де є пляч де є смуток там де є то безнадійнус малодушнос Бодават нам отворят на про перед нами тот новый погляд Коли Христо з воскрес то вшытко тото земне Терпіня болести пронаслідуваня то вшытко є лем курте господь приготові в нам небесне царство А тоту радостну новину Звістовали міроносици А тото і мы звістуйме І тым поздравканям котрым тепер здравками Часы тых <unk> дня Христос воскраз істо собосино о