The archive of
Lemko radio

В чест Никыфора Епифанія Дровняка русиньского маляря в <unk> річницю смерти Окружный Музей в Новым Санчы довєдна з самоурядами Малопольского Воєводства і міста Крениця При підпорі медже інчыма лемківскых соспільных Стоваришынь в шыковній Сали Здройового Дому зорґанізували вечер памяти артисты Річниця смерти Никыфора была імпульсом до придуманя Сандецкым Окружным музейом циклю ріжного рода культурных імпрез з котрых найважнійшом єст велика выстава плястичных творів артисты Головным орґанізатором вшыткых подій был кустош Музею найвызначнійший знавця никыфоровой творчости Збіґнєв Волянін Вступне слово до чысленні зобраных на подіі выголосил Дарюш Ресько бургомайстер Крениці Того рока окрем інчых імпрез одбыли ся слідуюча едиция роверового райду шляками Никыфора і Юрия Гарасимовича і споминова проєкция славного фільму в режысері Кыштофа Кравзе під наголовком Мій Никыфор Завершыньом подій присвяченых жытю і творчости Епіфанія Дровняка была стріча і концерт в котрым выступили медже інчыма молодіжний гір Роса з Устя Руского молодіж і учытеле з Ліцеум в Мушыні Юлия Дошна і Петро Мурянка Были деклямуваны вершы польскых і русиньскых поетів присвяченых Никыфорови Запрашам тепер слухати ретрансмісию креницкого концерту якій прошол <unk> жолтня <unk> рока в <unk> річницю смерти Артисты Паства на незвыклым по полудім Вічожы котры посвятоны вынятковій постатівня звідскій Вітам сердечні гості нашого зровиска Вєм же псігали нас Паньско з вірюх строн польскій а може єднопольскій Вітам барзо сердечні мішканьци вніца з друй Вітам сердечні і очыві артисту тыж буде за хотіли выстымувати на тій сцениства маме рок <unk> Рок котрый очывісти навскым полякам пояже ся зо стулеців одзысканя чеспольской повиґлости Опріч чого мыкрічанє і мі усі сы кріцы повіжай жей барз дужо походжыме в руху юбілюшы выступі лят і Кріци яко уздрувіст Проша Паньства Але ґлисме тых ювілеюші пошукали вінцей то доперо был пікный концерт Єдницкы сол в криньскій туры якы документувал чы припоминал о розпочынцю понтіфікату Свя Павла ІІ А мы теж крічанє ірдзенні мешканци тых землі Лемкове маю дісяй спаняле своє свято бо соправда смерть єст завше дажым смутным То єднак смерть якю артисты артиста коли ні одвозят на завше то єст выдажыня котре мыслит же можеме розпатывати в катеґіях єцо баржей радостных Отуж Екіпаніуж Дровняк Нікіфур Кніцкій змар докладні пісню для тему властівє ютро припада докладна дата Єґо кмірсів В паньства кажде мясо в своій тожсамості в своій істориі в своій тресті ма своіх богатыв очысє крінца з рациі свойой специфі незвыклой Тва Зрвисковий з раці того же одвіза кінце рочне <unk> тисяци осуд могли бысме зналести богатырю звязаны з крісом в мнійшым лю в якшым стопню в крутшым бой дужшым окресє вельо Могли бым вымінять знаком писажы маляжы політику дісяй писмой повітами Але прошу Пасль же найважнійші сут богаторові звязані з даном земльом І тутай сы повід же хоці о сфере культура для Криници з абсутымковым кєрункым розвойовим то прошу Панства можеме мувіт о двох постатях Оєднико вспомне подія єс ґудным богатырем Ян Кіпура котрый не уроджыл ся в Юніси але стиньску звязал своє жытя і теж целебруєме його постать в постаті в формі хотяж бы припрашал за пшон зычыня фестівалія не Яна Кіпури Але прошу Паства епіфанім Дровняк званым Ґором Прізкій то постать уроджена тутай так подаєм зрюдла в <unk> р котрый цало жытя посвячіл власні працы творчой кници Чества ні будо повідал жырусу Савого єст тутай коло мє експерт пан звінє Воляны вітам котры напевно дій опові о велю цікавых може елементах жытюрису і Фура Але все спомніть о тым же недоціня за жытя на початку для своі творчости знавцы темату тверджал же то был найлепшый ґорлята чы єстым років жытя але посідоцийоне віру артисту хочаньства пнійший Окреса Вікови і уж по смістут два затистані же доцияні найбарді сут допіро по одыстю на завшы Жаства Нікі Форкніцкій Епіфаній Дровняк то постать кора в нашой руж стратеі промоцию одґрвал єнково роли поніжемісім хвалістє ми з ним щыціт Єго діла котре попелніл Сперші тверджыл же до <unk> тисяци штук Малювал на тектурах на будевках на серветках на шыдів ружных іных формах Але того образу абсолюты выюткове зоціньоны на ще сот досиньоны на цалым світі Песла я іщы хто бы звіці увагы на єдну щеґульну цегы епіфенічна другята званого Никыфором Криньскым отуж як подаю жюдла історичне два або разы был высєднаны в рамахах Сіґісла завше врацал до Креніци Чыта не звыкла вязь з нашым здровіскєм была таком цехом тот ріж мож зауважыт в його одділах котры выполньом мілости до Ґміси не тыко до Ґрици але до цалой ЛШыны і очі цалой тутай нашой Крискій єзі Дісі оддає му холод Дякує седеш Пасту за обецностя Пайству Зато же за сільпаньску участічыт в тым звыкы выдаженю Сердечні дякує пану директорови Робертови Сузаркові на ренце пана віцедиректора склада музем Кригового МСу складам сердешне подякуваня і очіст на ренце пана Крусуша Він подякуваня за тото же за сільпаньскотен років і хоробы бо такы назвали сме обході в тын незвыклый спосіб Започаткували сме то уж перетіжкы місяци тому была выстава руж музевників вораківскій але дісяй маме таку подзьому континуацию і кульмінацию Шановні Паньс хтіл бым жычы тіж і Паньству абсолютні низвого пополудня Пет нами в справили дажыня артистичне могли вспомнет тілько о двох выбітных постатях Юлия Дошна обдажена абсолютні нізвыклым ґлосом ємяньскым ґлосомый поета Лемковскій пан Петро Мурянка тот трохонос котрый бей товаришыл і о свіже спанялой гурту уж тутай виджіме руж концертовал Дікує сешій з уваз іщы жыче єзого вспанялого артистичного якым то походнє за хляндіва Я мію Музею Кренґовы в Новысомшу пана директора до друберта Сюсарка і в своім цілым руміж Паньством сердечні вшвітом на тым вынятковым Вєчожем Дзінкує пану Бурміщови Дорішуві Решко за слововступне тож за привітаня і чні дісійшого Вєчу Господажа того выдажыня поніва теж в тым моменті могло такє подякуваня на рынце за ропонав міща як і уженду за том друголітню спілпрацы і напевно спілпрацы при цалым тым року ювілеушовим котры обходжіме неяк музеум Бо Музею Окренґови в Новым Соншу в тым року пережыва кілька важных дат і мушу іх вспоминати теж о дачы летыска неполигости але колейна важна для дата для Музеу Окренґого в Новым Соншу то <unk> лят котры опручню сміцюлетя повстаня Музею Сандецкого єщы перед войном на Замку Сондецкій А колейна дата важна для нашого музею то вес є дата обходы упамятніня Ручници Смерці Нікіфора Кліцкого Я не хю придужат бы тужоні буде мувіл понімаж том функциі важном бевніл му муй спаня колеґа пан Зпіднєв Олянін Кустош святовый славознавца творчости Никіфора Клицкого Вітам башли іщы раз до Паньство жычелівых вражынь і оддає гос пану Кустошови Зпікнєвови Волянінови Барзо Івану Вусі дякую пані Директорже за такє зарекомендуваня дес я постарал ся мусит єщы крутцо і понімаш споткалі сме ся тутай дісяй в пшетєнь докладной дженной ручницовой даты Нікіфора Як найлепій ухонорувать артисты найлеп ухонорувать артисты выстемпам артистичным Мамерз богаты проґрам артистичны перед в удялом знакомітых выбітных артистів кры запрезентуют культуры лемковско але также лодіж з Школы Ліцевогульноштонцого Мушынє рудні з проґравым артистичным листомпі Зо свойой страны барзо сердечні плітам Панства вшыткых і властівє Тілько су дві власті а власти чы постатє ґрупы люди належало бы щеґульні ту дісяй Гмініць Не ма уж упонци нам і пана Марияна Возіньского приятеля Нікіпора котрый был был при Нікіпоже в остатніх днях його жытя власті в остатніх дісятю лятах його жытя натомяст жегнальників пороґанізувал для него помоц і Описал в своіх своіх спомнінях те остатнє дні жытя міща з Креници Цо о ден колеґа Наш прочыта Паньству Вітам сердечні натомяст пана єст з нами пан Марцін Глоціньскій сын пана Марияна сердечні пане Марцініє Дікую же пан єст з нами Вітам сердечніж Особы з долопомоци сполечной в Фолюшу тым власні в тій власній місцевости в Фолюшу Бескініскій В лятах <unk> кілька разів прибывал Нікіфор в тамтейшым Санторівчыці в Ґруздічым і дісяй специяльні на то спотканя Репрезентация працовників і пенсийонариюшы <unk>Ú з Полюша приіхала Єстесте Паньско знані тутай повім тым же в Полюшу хостаць Нікіфора зостала упамятньона специяльном таблицом І нестети до остатньой хвилі важыла ся справа обецности чудайся і выєткового чловека павла Стефановского лемковского етноґрафа і хиба найвыбітнійшого спілчасні жыючого представителя культуры лемковскій незвыкле заслуженого чловека для культуры Карпат в ЛШыны цалого реґіону Нестети пан Павел не може быт з нами стан здоровя бу на то не позволил але В дальшій честі проґраму бедеме могли зобачыт незвыкле діло пана Павла то єст піль документальны кількомінутови фільм котры он фільмовец аматор в <unk> р накранціл на поґжені кіпора То незвыкле т незвыклы документ єсті то ст перша властива проєкция єдна єдина околичност кєд же можна ткумент дісяй зобачыть Проже Пайства Я для пожонтку повім тылько же пан Бурніщ успомнял же то єст цалый цикль выдажынь звязаных з рушницьом смірці Міґіпора започоткували сме о червцу гірком выставом творчості артисты котра єщы трпала до <unk> листопада Музею Міґіпора Выстава одбыла ся під патронатом Гоноровы пана Бурніща за то дзякуєме В Нінцичасі мал місце цалы цикль выдажынь ріжных едукацийных туристичных ружных споткань артистичных вспомне тілько же творцы з Клиніцкого кола ТПС свою дорочну пленер і дорочну выставы артистично дедикувалі Нікіфоробіі пленер закончены выставом Інспірациє Нікіфоры Єдого ліпця запросіли сме і мілиш защыт гостіть творцу в фільму Нікіфор пані Йоанна Коскравзе пан Роман Ґанцарчык пані Йовіта Буднік Єжы Ґудейко приіхали до Круніци по четвернасту лятах од кєд закончіли праца над фільном Міры прилний салі в піялі мілі сме можливост покруціть як бы до тамтого часу кєд єж ємців внєстити Криштоф Кравзе Кристена Пельдман зміг бендунцы пан Мариян Лусіньскій так незвыклом постать крініцкого міща на увєчній в штуце Одбывало ся вытячкій едукацийне шлякє Никіфора по Креници Тыдінь тому сут такі райты рокови Шляків Нікіфора і Харасимовича по Лемко в щыні зорґанізували сме функцийоную квестиі в пошукуваню Нікіфора но і Пінкнык концерт дісійшый як бы фінальный дій єст підсумуваньом того проєкту Бардо сердечні дякую Паньству за запше дісяй тутай бо мысль же єст то околичност направды незвыкла і найлепшый спосіб аби так незвыклого чловека направды то фасцинуючом постат штукы Европейскы віку якым был Нікіпор котрий тутай в Креници цале жытя мішкал Аби власні тутай в Креници такым артистичным акцентем учтіть Діку і запрашам на сцены хур Роса з Устя Ґорлицкого історична назва Устє Рускє то з хур дітянци і молодіжови під дирекцийом паніі Анны ДиЛонґ Барто сердечні просіл Оні як персі запрезентую нам крюткій проґрам артистичний Лем Іва Іва Мателя Пусканя Ястищы Рязы Мотесло Сташа сестра Черічы та солове кощы за задича дівчы ночы добро очы принеште за очы знам я той коза што сешы то за што се за Чому з то дня Косамі се на цитерия вас до серева до гори Амичеря одказал на патрета Был собі прекея черете Щоб набыли палертия Быя дякуєме дітям і молодежы з хуру Роса Мушы повіде дві Паньсо поділіте мою опінію же таком пасиє як Мікіпор нял до малярства то віджіме у пані Анны проваценів хуруф Длятого же маме защыт колейны уж хур і млодеж приготуваном з так вспанялым концертом гості Прошы Пайства іщы раз дійх віпань Аннопайства в дальшій части нашого спотканя послухаме віршы пінкых віршы поетів лемковскых і поетів польскых дедикуваных Никіфорові То лем до найвекшы назвиска літературы спілчестных вірше з Біґєна Герберта Тадеуша Кубяка Єжыґа Харасимовича а также спілчестных поетів Лемковскій Петро Мурянкій Зачнеме од вірша Триптик Никіфоровскій написаного през Єжыко Гарасимовича реци Куба Антоняк наш колеґа з музеум ора Моджеж з ІІ Яна Кохановского Мушыны триптик Никіфорскій Єжыха Расимович Скончыл ся уж барвний іконостас Нікіфоровых днів Зашло уж рускє слонечко за курком кутуватом Вешли до ізбы доткнелі раміня мышлелі спіль а якой уж на огністым возє завіз до себе пантократор Боже Лемку в кожуху червоным на днинях церкві злотых приймій як умєш найлепій слуге свого Никыфора на свим стришку мало певным древняных ліхтажы Дай му конт нібєскій в кужу ді за іконостазом Дай райскє креткій пєньті тє просі іконопіс гарасы І псає го галка пшыґа котрого укамєнували і діс єх плыне мідзы хмурами як ваняр ряла І нех бенді в мібє Нікіфор весолый моди в квітнанцым садзє рускых фестинув бо і такій был на світі весолы помоцник Фризєра Але такого не знам І вікій пантократо же хоцон з ліхтажем в тностях знаіч нам маткы Нікіфора Дровняка веселом і співаючом бо і така была на світі але такій не знами ніх не хоцом з матком ґлотні по небє Ото цменташ зелен заросли вятровом освянтого джеба ото цменташ Лемку злоцкєм Щабніку в Лерухові ото спіол на подвоце давно уж зпругняли без крижа над голову Влод єже дровнякі никіфоры Діли барзо кубє і Анчеліце Попросилите раз пана Петро Муджоны Памінці Никіфора Епифана Дровняка Дню одсланянця Помника <unk> жызня <unk> рока Повіл єй з світу што хтіл єс Хоц світ повідал же не знаш бесідувати Повідала з святу со хчала хотяж свят повядал же мыц не умерс Такым намалювала свят гєґо свят не знал І познал цін свят хотяж ніхто знат За вшыткы твы дні похыльона на землі до неба тіжу ся лі твоі аняві І втеди місців при собі свят почул потребы жебы ся свят малювали і згрубіло од нього І в Нємым бронзе з велькым своім словом на креніцкій мурку Бендзіж Апостолем на дні похыльоны вшыткє на зімі і лята святым і днем і другєм до конця свят дзянкуєм барз пану Пьотрови Прошы Паньс я спецяльні не подалем но правдивых персоналів артисты запросила артисты уж вывают псевдоніму літератского дотого же так як Нікіфора в Криници представит Нєчева так само пана Пьотра Трохановского руніж Нєчеба тлумачыт з кім єст пан Пьот Трохановскій додам только же віж зостал написаный з оказиі будовы поміта Нікіфора в Кривіци в <unk> року А тораз барзо просіли паньом Панде Ломніцкы ломніцку дуляк з північной котра руніж написала пікний гірш о нікіфоже вшыснам ца польска зна паньом Ванде в Списі посвяченым ойцвтому а невілю віжы пані Ванда написала пікны гірш о нікіфожы Бардо посідувай вам их Пєс о Нікіфожы Ото настал тєнь З цінности вступил в ясност Ото лемковска матка блаґаюч з церквевных патронів оддала ґо святу надзвычайном понегіркы на пшедівном славы дарувала не писменне свят іконостас наполнянытем чом барв думы знят з натхных длонів Ото карпатскє містечка спойженя святых замкнете непоєтом досконалостю ліній Сіят годны пантократора на скравках папіру створены уламаном кретком Мілийоны памятливых кресек тисянце задівяных кольорів Кричали ґазеты льснілы сале выставове он самотні одходіл скрижуваны крескі умєраня Діс Шукам нє скрабнекы тсєня на крініцкым дефтаху ючні над копувом церкви ґурна єжоных зяньом свірку в неводстымы Часу цом чемкнул обок на дворцях малых містечок Діс чекам на дргніня святла ґди чапка торба фарбы сухотын скноты выплыну облокєм змалюваной скшкыні і з церквевныма святыми однайдол небо злоте Ото на тотын дінь тім Барціклиме пані Вандже і просіме фераз з паньом Барбары Палюговом трудом поеткы підничаньской барзописінкым Никіфор ґлухавы з лясечком невысокі в чапце а подбашкєм очы шарост коры бука Здзюравне плуца шыте цінком літком ґурскє выповітше Матка з за пазухы серце і спартуха вытяла А то паре грошы сонца а тота лиш зубы входіл сядал в кухні при окні з древняным куферкєм таленту кашльонц сьорбал цепло Дай мі хлиба пані Дай мі пані млыка Вшыткє барвы свята на концю языка носів збєрал пензлем стареушко певне папєру перєнзы спшед войны сільнику трохы повоєнных Ех бо ґаты бенде маляш цо з фарбами обоґміцкєвіча присяда на мурку О шыях лабензі переплывали пане панове спод іґлы І лабенчы хмурстшепивали дещу полисклівост втедди в древняній піярні хроніл ґлове певном выобразні скарґу ім усном в ґодіне смерці Акварелі Дзіс дровняка Лемка цінь в Божой Ґалериі попєрбате з маткі мойой ці копулы циркєвек таскнотом злоцина точе ся як яблулка і сєі склепєньом Дзіку ім барзотам Барбарок і просіме тераз Млодіж з віцем оґульночтол ім Яна Кохановского мушы з питу на мі котры запрезентуют нам в тым вокальномузычным В приготуваню пані Анны Людской Ведзьме до пору в дієма стіжык ведзме врастары шасы ідзьме тіхом то раз басьньови в котрым спільу Тут жева точным людє розмовы То ту папроці квят кольорови Тутай по тоті шынжум для цібє Точаскы сонце влачо на небі кєди в концінах без жадной тривогі мішкают іщы прадавны боти А там боґінькій ушол уродом над млістым ставом з зеленом водом дай мі ся увісти Вітамітам фмы мітам ехо всют трам пононце і вітам трапы розвіі твем ци звіжо вікій і дробле в ко а спєфле Вітам Ваславы імфы іскшаты і вшыткє лесня суля Памчымо бо буді ся ломка зараз ся птаку зач як кшык моде пак свой сель пустіл око бы памят ся скжыт пахно целовґіл ся дори скы о паткіпе седжат вшытко розквіта жыє і пєя тілько панугачі Дзяцла На лишній стіжце хтоси зручыл смуток Цолкім новы свіжы смут взял єм свіжы же невіжут со мотыва паронґ ся цітка Іх дух на ся ноч є чува обезбронны є голудне цінє зла бол є за тяжы кєд все ясно паєнже моде ся Хіре чыдва потом ґазну Жычыхаль на желізді Ты бжуцко чекай на тым ґаю Я походжы іщы по світі але ты чекай на співай Перемонтує што соца высвят Збєжеш бяркій ле так же аґы спочын дзведіш хця Я припомна ся ціж домі кєде свят ті зможы Ґде дожы ця стратіш Кєдос правы собів уложеш в ґловній дромі домі скле кєд святы цивом вшышлых там доліє зостав чы засідано Кто ся одходжы жаля траскнота рефлексия Цо дале Лесі смість выґода іначей єст барзі натуральна обшыря Іст целем безпосредні вшыткого хожы В лесі найдовітній видат первотній цикль істніня каждой істоты народжіны валька смерті Катеґоричне і безувзглядне А так воґли ту зо смітю найпіш треба ся покоджыть руч бы мус потым направду за чусь жыть На порасиє мале то Модаміт вшераз жытя розвіта свіжах єдеткот ґасів поля єжыця з оі бєк на то Ліса На <unk>eture поля єжыця Стоіт ци мору в ґней А на ко выставо Ґрона чорно святы букшых жытя Вартіпє людже змушены зати бікны пісні слухаютых пісні і руночысні бачом зназервациі з образами Нові поро Здає мі же так вікні діла ся узупомняют же напевно зохцеме запросит Вас Кєдис до Музею Лікі Пора на длужшый концерт Дякуєме ученицом і опікуном з ЛО вмушыня за тын круткій проґрам артистичний Прошу Паства До рецитациі вірш віршы єщы вруціли натомяст обецне бедеме могли обежеть щыґульны Высцент паратеатральным бенче то монодрам одтуле може выконаню артисты пана Пьотра Трохановского Тутай кілька слов Впровадженя інформациі єст потребне Потребне Нікіфор так як досвядчыл льосу правє вшыткых Лемків в тужы в <unk> року зостали з Креници стали Бескіду выседлены зостали вынезєні на Зімє Заходнє щеціньскє кошаліньскє до воєвудства Вроцлавского Нікіфор найправдоподобній Дота рух аж над може правдоподом было то воєвудство щеціньскє мо чы само място Щедінь поніваж на його образах З того окресу появили ся остаткій Никіфор ниґде не малювал чогось чого не видял он потрафіл з очывісто переначать попра поправлять нераз додавать уж нещыґулы але ґлуны обєкт мусял виді Ґмітял самольотом до Булґариі намалювал самольоты на Окенці Вєнциі зобачыл статкі морскє мусял ты статкі направды зобачыть То єст такій як бы добуд котры он сам приказал нам же зостал выседльоный над можем Титул титул выстемпу титул монодраму Пьотра Трохановского Внал ня аж над море Над мор ня аж выгнаю Але не буду че вымалювал море Не буде тя малювал може Хотяж такє велькє єстес о іле вельше од криницкого потоґа од попрады Не буде тіди малювал Хотяж потяжне єст О іле потяжнійше од вшыткых ґуцу зна од ґжнюмцеґо ґюна од шальоных юсновґурсків потоку од розюшового ґаздовского быка Не быці вималювал хоча ся тинкне єстес ніраз о сходе о заходя сонця цалу ґаму бар ліснюце Єдните тіди маново Може Не достає стило де мні образка навет ґди бы ся в тоты єдно а тисяль сонц пригльондало І тисяч книжыцив брало в обєнця твоє велькє і неспокойне чоло Боєм ся же узгє моя ремка узгнял дожнаваня Бо барзо мелює і не так чебы та ді смрекы підперают молоде рьосенне небо ді обмыте сніґом і дешым уносят і высоко бєргі Аврины та визнала бы лемка чы ма робіт там І тыко там мог ся єщы стать собом Як ґдебы раз єщы уроджыт ся зло на ойцистой землі там знуг бы м быти Никіфольом Шановным слугом той справы до якій єст неодменні зложены Бо там І тылько там може ся стат вшытко В краючым Буґославным Єдиным на світі ци давну давно уроділа є матка Жаль же ді услушыл тераз Креницю лемковскєґы слова і стане ся іщы бар доправды ґлухы Жаль чы не застанут там Друвняків Кринітків Дзюбелю Ціхоню Гринику Вархоляку Меляничу позыстают ґуры они Кєтне Позыстаю хыже сыпанце капрічкій і церкви до котры мі мама зарончкы провала Позустали щы хту зі спіол на взгурку зацеркю Ґаздовє ґаздынє Маткі матку і ойцові ойцом Жендамі ґробух спат буду до конця свята нім памбук зєвіцой і псеоже Пойдем пшезві Зиду купу топовіл узьонте онад водом выткнел зменчене далекостьом ногі в його холодну свіжость Гроснел в бжек як т злоты каченіц уймем головы твоє ренце одпотне Одпотне Потем выйде на з ґурек на церквю Істане ве фуртце старого цментажу Беде част час світу а може змішу Згыл і зо мам ручы так кучну аж спадне страв роса і заджол на джевах лісткі Так ложне бы не могли послухам мє може пасбудо язык і не виді з ґембы ани єдно выразне слово Але ті хтоси спіом зрозумію і услыше мє матка у ней ся ґловил Кєди я засліньоны Викшыцел сєди Мамо мамо уж вруці лем мамо я зну ту Дякуєм барз пану Петрови Препрашаме же проблем был певен з реквізитом але то была несподянка справа котра вышла в пондончнє Просиме сердечний раз паню Юриє Дошне котра Буден рецитуват віршы пана Павла Стефановского Павля Стефановскій вчысній Бєн кім єст єн чловік Чувік вєлю таленту вілю пасиі Зобачыме єщы його пі натомяст не повідам же пан Павел писал незвыкле перше Не може быти діся з нами єст на ми хто обецний нишльом єст єст в той хвілі о тым спотканю в єй і прожыва разом з нами в тон час А Юлия прочытаном вірш пане Фор Никіфор Никіфор остатній раз шедл з Полюша до рускых святых в Креници Был паздєрник <unk> втеди свят почул його першый кшык І зникул в банях бы сповядат аньолов на кольорово і благат для Лемку в пришлост сідал і не одступіл од церкви ді кредкым ховал кольор пшотку І хоц му стєжкі выґнали ламали му своє і душе бєліли так чысто Церкєв Крениця святого отуляла в образі Цо вышли с ікони по світі шукат Никыфоры і кльомтве заховат в кольорах Ницифоры і в родній земі Лемка отулит на вікі Никыфоры Креткій хальцеш Тани як барщы сам раз на мойом кєшені барщ з фасольком в бажаздройовым од велького свєнта А так то хлеб з ґрублями Хто бы є карміл саме зараз прилетом ґдартисты видзол Хтось выжуцю хутелку по папіроса опаве маз ґрабно тектуркы добре трима кольор і уж стация Мілік сміє ся двутерово діс іде до раю Кєпуры уж нема але патря стоі як пан гук приказал Там Мурек Досіньскій і Летніку в Споросом ноцом утєкам на стациі в Мушыне бо торы колейове прошу входзом аж до тому Часом одпуст зупелни з матком Боском зеленом Цалым Злоцкым хріє радийо шаротка завішене на пєрсях ґра і бучы так вейде до неба Пані Анчелі Касль одмушены чытанам вірш Збідньова Герберта Як то додам же вірш котрий чытал Куба Адам Зімянін написал на пшелорят осімдесятых дівендісятых а він звіделят по смертіпора Надма віршы Гєва Герберта котра котры пані причыто зостал написаны в року <unk> а він кєд доперо роділа ся в славані порог В бляшаным поґєнтым пуделку мішкают округы тенчы барвы камекі з котрых паннок зробил мозайка зє кавалак бужы кавалак лісця кавалек воды бендзеркєм влемялым як мысіоковык Дотыка ся делікатне камику в свята Предтем то треба порушыть то значы посміі Кєди станело місто правджіве як зі сну Містж выйол з костєльной хоронґві трех тлустых святых Пшыодял в Чарне фракі подвянзал мушка Єдному вложым циліндер двом інным цикли вґі В пусті ясне небо як ты дородны парти Нєфераз плыну чеслетнє є чорне повітря Остатній утвор в честі політицкы і діся спотканя то вірш Тавша Кубяка під титулом Змарників Полькыніцкій написане безпосередньо по смерті Кубантона Змарул Никіфор Криніцкій стоєн на лонце тру єсінь спалил в писані в небо невєжонцых крижем пополоніна і далей і далей в купулах церкві і хыжый і хыжый Іджеме раз Жеґнай ся в такій до відзеня джеба Там інна зєлень коронує тіше так зобачыме услышыме спєва Джебо Над нами небо розколыше безом До услышеня римованкі вірше до зобачыня Кренице образкій з віршы зостанул за комінем свєрще а зрисоване к і цінє і блязкій Єщы єщы раз куля чытальом фраґмент спомніл і пана Марияна Восльскы о крых вчені Нює написану ґрупу V на просьбе режысера Криштофа Санзеґа кєды режысер познал пана Марияна Зництво Шля На канцині фільму фабулярного о вспільной і приязні ґлух маляжы на комі паномариянові написаня спомну Дякі тому можеме познать остатнє дні жытя Никіфора з реляций пана Марияна Гусіньскых В зімєні піфорце раз слабше а такі душонцого кашлю барз ґу меншыл Єст поставом опіком лекарском і племґнярском Ві же бе спат на скшыні бо давно давно тему спал на скшні был здорови То правда але втед был млом В марцу приізджа на концерт зеспул Зкіпльови Нотоцо І тутай допада іх заказ концертуваня Єден з членків зесполу пан Яне Стефанек Синтадеуша реалізатора буде по Влодзі припроват цалы зеспул до Нікіфора і концертує для него єдного віда Нікіфор барз взрушено реванжує ся співаньом з пєсенкы ПамятковезДєнт зо спулод єжд з Креніци В Квітню приізджат Тадеуш Стефанек з готовым фільмом Такі свято Ужондам проєкці фільму в Кінє з удялем Нікіфора і офіциі з Креніцы О проєкті пятнадскоминутовий Міст муві глозно Мало Бєґне до кабіны прошонц о повтужыня ци Нікіпер квітує то уж было то єст само егкода часу треба мальовать А в ласті є рисоват образы кредком Зачол тужыцикль хоромбві процесийных на кальце технічний котром потем приклея дошых в окнах В маю Нікіфор знову в шпіталю Криніцкій Выпочыва лежонц на лужку О двох тигоднях заберам го додому залатвям телефонічны попыт Поллю Ґє на него чека вольны покій особли Од <unk> ліпця Нікіфор єст в Фолюшу приізджом в кажду неділю єдеме звыкле до Піліґримкіном ше в церкви грекокатолицкій котру одправлят примілый Ксондзян Бохняш Певной неділі помшы ксіндзу браны в урочысты шафы позує Нікіфорові перед іконостасом до портрету Апарат фотоґрафічны мам завше при собі і фотоґрафує Нікіфора барзы ченсто Пінтого паздєрника хце єхати до Креніци лекаж дає згоды на пять дні і зараз повлют на лечыня властіве підтриманя жытя В Креници умавлям сталункы Лемґняркы на но Стан сораз горшый Никіфор не хце єхат до Фулюша муві же там умже Мімо то єдзім Одродзе муві же може до Шпідаля в Ґригові а може в Ґорлицях там єднак не было жодной можливости на уміщыня ґом Фолюшул вшытко знайоме пелеґняркі лекаже покуйтен самы Нікіфор позастрику успокойоны засипя Врацам в ноци до Креницикого паздєрника взывам нє переложена пєленґнярек До Полюшы тиж стан Нікіфора барзо ся поґоршыл Натыхміяст візджам до Нікіфора Муві до мі чому так пізно юж бенде умєрат Пілеґняркы хотяж призвычаєны до честых зґонув в санаториюм сут выстрашены ґтиж пан Нікіфор был пациєнтом выєнтковим Пізній Нікіфор страціл голос Устами цо ся хол мі переказать але жаден дзвінк не дотар до мне о ґодзні за усны А о Ґодзні <unk>насти Нікіфор одшедл на завше Залаткам в ґміні дем вовєц акт зґону купує в Ясле трумне убранє і то єст потребне Лемґнярків бєраю Нікіфора до трумны і алтем по ґжебовым з Нікіфором одіжджеме до Кріници Просто до капліцы на старым цментажу в Здрою Замагам поґже пуксєн за воєводы Заладкым потребне прораму формальности єст тим сам никт ніц не поможе шарпі сі єґам цментаж ґруп пелем воды Внаймує місце в ґробовцу до часу збудуваня особного і власного наґробка Замавлят ся з остатньом послугом православны з Кракова На погжеп приізджаю паньско Банаховє сон владыньскє а пшеводничо Мерен Сільвестер Ставярчык выґлаша стосовно умове Кінк не му о нікіфоже пан Анджей Банах одкрыл і показало святу Пінкной Єго штукі Трумным ньослом за приязні жезбяже Юзеф Цітак і Пьотру Зелеґ ораз двох моцных меншызн Замовил лем у Юзефа Цітака таблице пласко жезьбьоном в Джеді котра по першым лістопада гіне Так скончыло ся моє дівять лят з Ниґіфорем котры для мі жыє в своіх образах Мариян Русільскій <unk>o<unk>каня для уччыня Ручници смерті бідного Маляча Тым фіналом бенцерт Юрі і Пьотра Але вчесній Но як уж заанонсувалем беніли незвыклу указы то єст перша проєкция фільму документального пана Павла Стефановского І вим чы уж вам добры слова проєкция презентация показ під накренцены аматорском камером в <unk> р незвыклый документ Прошы барз онісме ся тисят лят встеч з р до <unk> паздерника докладні втеди <unk> паздряка на цмонтажы в Кыльници одбыл ся погжебникі пора і тутай в респомнінях пана Марияна Услыли сме же был ксьонц грекокатолицкій з Кракова як просіл є пан Павел Стефановскій в розмові телефонічний аби повіді же то был ксьондз Міхал Денко і вспільні з кєнцем Жымскокатолицкім Разем одпрвацалі Никіпора на цменташ Слухали сте ретранспісию креницкого концерту якій прошол <unk> жолтня <unk> р в <unk> річницю смерти Никыфора