Archiwum
łemkowskiego radia

В Літературный вечер в рамках літньой школы орґанізуєме по третій раз змінили сме просторы котрых орґанізуєме зато же хотіли сме зволити кус коморнійшу атмосферу де бы пришли люде котры сут досправды любителі русиньской літературы поезиі прозы русиньского Красного Слова Так же іщы раз Вас сердечно вітам на Ітературным вечырі в рамках якого буде уділена ай на самой конец премія Александра Духновича за русиньску літературу На тым річнику маєме так як на попередніх знову медженародну авдиторів зато же сут ту студенты котры сут на літній школі сут професоры котры сут на літній школі зо словеньска з Канады Свойных Штатів Америцкых і з Украіны так же вшыткых бас вітам а окрем того маєме ту ай гостів котры самы знают в літературі котры сапрофесийонально занима літературом і зато сме того року зволили інчий приступ і сме покликали пані Олену Дуц Файфер докторка Олена Дуц Файфер котра учыт русиньскій язык і окреме ся специялизує на літературу Лемків або і обшім на Ру русиньску літературу і є доктор Кол Высокошкоскол Учытельков на Яґалонскій Університі в Кракові і На Педалоґічній Академіі в Кракові Так же Вшыткых остатніх людей котры партиципуют на днешнім вечорі котры будут активно выступати то є вшыткой уж уржі пані Олен Дуц Файфер так же доступно крок за кроком нашым проґрамом Вас буде спроваджати як раз онак же довольте мі жебы м вам вшыткым зажеляла приємний вечор і з русиньскым красным словом але і з русиньском співанком Вітайте Виділ стынізло білы верхы могучых надприродных пречудесных то Як стразы в Даліні свитаньом І осм ге ге гырку до Высні не без бурдого зры ґіґантів страт высніє в цудным вывітів І радіст нас магне зувітель жугай Затепер гранітні од хімер злых за хідній стры Де рідні кра одна велику заспенефрували є і пормил серце Ду враме му іхі Споминал як мале гей Снымрині єм голубил тулезбы Малюваны Карківы Вітцівскій Вели Різблений при нимы то яблуны в саді го світ єм присуту рокы молодого сти Невинной прозве мій перший рустід з лу з моі вкусерце народу Доє Буготы споминализо были гатых одсумілых ліште радости довны Сного го мы І серце жыта іх уж мой госты Лузди сно мы і сыр сы жды і сы гы гы гын угу Дякуєме A<unk> Савровского Попрадова Перетлумачена през Петра Мурянку котрый єй співал на лемківску на лемківскій язык і до музикы тіж автора зачала наш літературний вечер зачала е так жебы тото што література Значыт для спільноты для духа народу для почутя спільной символикы для творіня культурового універсу жебы было чути найперше закля будеме помалы примірами старати ся войти в тот світ котрий єст уж такым рівньом розвитя языка такым рівньом розвитя почутя спільных вартости же як пише знаний етнолінґвіста Француа Ґрін єсли якысий нарід зо свойой внутрішньой сути уможливит свойому языкови як наряду всякой чловечой діяльности свободу розвитя То глядат в ін і досягат штоси інче і высше Доходит до того дорогом поетичной творчости і глубокых перечуть Можеме повісти же мы Русине маме розвинену нашу літературу дали сме свободу розвития нашому языкови І тых перечуть того той формы нашой експресиі яка нас лучыт Спільныма з силзами часом е Про тото бесідую про то же част русиньской літературы наша лемківска сучасна Має міцний патос власні ліричні звязаний з больом з силзами зо смутком звязаной з подіями але учыти ці жадостями творит культурову памят памят культурову котру можна осягнути Ритуальном ритуальном когеренцийом то значы таком же твориме ритуал же сме зо собом же ся ділиме і думаме такій ритуал бытя спільного і писменном когеренцийом то значы писменна котра творит тексты і котра будує культурову памят яка заступує теперішню памят і творит почутя власні той спільноты яку будуєме серед себе Розвитя русиньской літературы в ріжных нашых реґіонах вказує же будувала стримила она тоту спільноту про котру тіж зрештом на таємниця чы якы очывидніст Же нарід ся як ся повідат творили своім пером писателі історикы етноґрафы проєктуючы своі вітчызны з такого материялу якій был ім доступний а як не мали материялу то його будували вытваряли самы творили фальсифікаты жебы будувати якысий конструк того народу якы сме спільні получены і Наша література зачынаючы од ХХ столітя мож так речы але так на добру справу выражыня полного духа народового односит ся до ХХ ст і почуєме теперішні пару творців якы выражают Тото своє почутя быти в русиньскым языку і давати свободу розвития тому языкови през поетычну творчіст быти в русиньскій спільноті в русиньскій спільнотовій памяти культурові і будувати штоси што все є створіньом світів якы выкрачают поза Часом реальніст в такє думаня якє може учыти спільныма цілями ріжных люди Жебы інспірувати спільнотову літературу на нацийональну нашу літературу підмуваны сут м ін такы стрічы котры представляют тоту рітеатру ділиме ся словом то єст власні тота ритуальна конференция коли мы ритуалом коли спільным бытьом дійом ся як быту вытваряме такє нашы спілодчуваня але тіжы форма критикы яку ся будує своіма літературознавчыма опрацуванями а тіж нагороды Єдном з такых нагорід єст Нагорода Александра Духновича яка якій вручыню котрой того рочому лавреатови посвячены є знешній вечер тіж Але я так для припомніня лем припомну кілько уж зостало приданых такых премі кілько маме тых вызначных русиньскых писателів лавреатів Нагороды Духновича як перший нагороду Духновича отримал в <unk> році Дюра папаргай з Сербіі товды ж Югославіі хыбаль Потым наступна была пані Анна пробачте был пан Іван Петровці котрий отримал нагороду Духновы час Підкарпатской Руси наступным лавреатом была Мария Мальцовска з Пряшівской Руси шефан Сухый з Пряшівской Руси присутный зрештом медже нами лавреат Потым был Іван Калинич тіж одталер посеред Русинів Пряшівщыны і Калиш Побачны Картафскы Карбачне і Петро Трохановскій Петро Мурянка котрый тіж медже нами єст і Петро Горищу де чул типосівскы чуды потым Миколай Ксеняк Миколай Сенякси власні одтали з Пряшівской Руси Володимір Федумишынец з Підкарпатской Руси Агнета Бучко папаргай Агнета єс Сербіі Сербіі І потім мали сме іщы наступну лавреату люди <unk>ea<unk> з Хорвациі потім троє молодых лавреатів за спільну книжку Іван Медєсі Наталия Ковач засвітувал Наталия Наталия Ріпчатак і Славко Віняй в <unk> Сербіі і тіж Сербіі Інагарко Ковачевич В <unk> році нагороду Духновича отримала єм я і іщы Осиф Кудзей в <unk> році Так же днес та будеме признавати ци высокє жірі признат нагороду наступному лавреатови а серед нас запрезентуют тіж дашы троє лавреатів і представник котрый засідал чыє в зірітературной Нагороды Е Тепер пані Анна просила іщы Ання тот типоні Анна Пішкова Хоче привитати єдного почесного гостя котрий пришол на наш вечер Я витам Маєме специяльну нагоду привітатыма цінами специяльного цінного гостя пана доктор Аласа Надя котрый состал недавно посланьскы пові з Польном Оцінцом Влады про народностны меншыны і в тых днях має да кілько навщів ту на Сєверовыході Словенска і мы сме дуже рады же прияв нашы позваня на участ на єдній з акций в рамці Літньой Школы Русиньского Языка і Культуры также пан доктор пан споломоцнец Вітайте медже нами а Попрошу Вас повісти пару слов нашым готям Препадсі просил вас проґрати за мешканє Яситувал вчас збрати сторию ся показувало авто ясостальна діяльністя робіл сом чоло жем аби сомса достал на <unk> годину <unk> незвідла серед Хцем на увод а діцем нарушыт прєх тото засне го рокуваня засне остретнут Я пой єдной ту А учыте діскорсі буде плижові сме голи ай ицьо і не а подробнійсі Я сам поважала за свою повинност нутрыну повинност аби моя перва працовна циста вєдля навіходнє словеньского а смы медже моіх приятельов Русинови Як сом наступит претіжньом до функциі спромосєнця той має права працовнациста а цим тіто тот тото мою вола розвернуті вірліть моє моє подіцкє а людскє тридо же спромосльы словеньской влады при нарнос деменшыні Є з польмосєнцом а буде з польмостинцом пришыткій гадности меншыні нікторий вас альбуі вас ріці з рясом Мадяр але цим ай такто вяріче моім розонутім же я сам єден з вас З Русинов Украінцив Румов Мадяров Адзясіх нарстих меншын вшытко урявтовай сполназіванє вшыткых наз нарыстих месін а вецінны слова успішне а добре а по наможности лепше яко дотерасы А Можна же жыво то хце аби сом мале можно спріс на такы то зас не подуятіє ако є вашы подуятіє і су младі люді акторі а старша ґенерация спaвешленкє <unk> рускій русиньскій іденті же запосил ню ідентіта русиньского народа Русиньскы народус не сін на словенску а в то су В Полю Людія Великы особности русиньскій народ русиньского народа русиньскы народости меншын Фірзівю Дома альбо зараніці а Мадій Людія Тото моє премя і велька чест же самом з участи тото такє то подуя тіям е Подля можности тунелів спурацу медзі моім урядом а пан них Дякуєме красні і тепер прото же як єм повіла На нашых думках і фіналом нашого вечера буде вручыня Нагороды Духновича Про лавреатів той нагороды неска думаме Не є нас ту вшыткых єст лем нас проє але декотрых можеме припомнути о іх творами і барды ме погоросили жебы припомнути двома авреатів хоц бы лем творами котры останут перечытаны Ітомны до ойти міх пару Слове повісти о моім Великім камаратове Е Миколаю Синякові котрий наприємні приквапил свою прозу зато же я одбарз і познам як байкаря Але за мене снило же так скоро сам ім выдарит єй сполнити слю котрий му дал Перед роками же я в його творді за вернул а у шыршій в шыршым масштабі як депиркаль Але його прозу не заперса не можу не перецітати Так же Каждий хто позорнійше ішол коло того дому додумал ся же ся ся ся ся ся ту готує велика основа Ворота сут вымалюваны березома конарекаме перебрано шурів черепах розкітнуты пивуліі ґарберы загороці під октаме самопинают астры хрізантемы З одвореных окін ся доносят веселе бесіды діло ци поспівуваня а нюх не міг не зареґіструвати свіжий ґуляж печены перогы маковяникы і другы доброты Никому не ушло же до двора часто входят парадно выогліканы люде з букетами і пакликами Обы сючало як улів перекрывали ся высокы і низкы голосы фольклорны мельодиі сміх в єднім моменті со вшыткы звіляло до бурливого плесканя До салы певным кроком вступил посивілий выпараджений ювілянт І розвязал ся сних з ґратуляциями желанями ґу котрым ся прикладали дарункы обятя ніжны поцілюнкы Жычливы голосы часто перерывали выбухы шампаньского замішали ся до ґаравары припиткы на здравя і успіхы Надорут на долгы рокы вічну молодіст і ласку і стіны ся затрясли од монолітного много і блая літа Кажде ту притомне личко пишно розплітало кажде очко світило фарбаме дугы хыжа шуміла мельодию сяскя поземского блажества і мілоты Лем манжелька Юрка Кряка Івета пережывала свою каварию Она од вступу до того думу знепокоєно слідила Слідит за каждым мужовым словом стежыт за найменьшым його рухом і тепер під ціла хыжа натхнено співат Непозоровані утихомирує мужа Юрку мій вшыткы сут веселы чом лем ты захмуреной на Злодіцяной То сатизда співай цідий по мізі зубы Усміхни ся трошыцькы не маш приціну сахмурити бо і в рубуті садкід дарет і погляскала му під столом руку Не злозня засытя з полным погором руці Юрку і дідкы майме здравы і красны Ты не перестанеш Велка ся заставила перед устами Не звышуй воло з Юрку най самі ся подаєдны заци зацінают нас позорувати Засмій се любезнай найне нарушыме радостну атмосферу слух хай музыку отримай і язык за зубане запучал Манджель з підбаюсів і злостным поглядом втяг і ветул по твари Не зли ся Юрку мій трясе са выстрашений волос Вшыткы ся забавляют кєд сайты Сынам шкуру успішно смуть несут твоє огыблене ідло І послідній раз Тя вызывам стуй пызботя ріжут мажелкыне серце ультимативны слова І суперый Юрку лем дісє пних до ужка што є хыбит тіж части сполочности Муж ся надыхнул І свале зам на паред торошечку увольнили То ня так слабо познаш І деня жено роздерти бо ту ся не мам з кым поспрічати А главно Што што А главно ту не мам кому порядні вынадати Мазяка перестала єсти Заступіла З кым то цілы рокы жыє З котрого кута світа і з котрого роду походит тот котрому кустястю так страшно хыбуют звады надавкы Грозовиско Добрий вечір Я попробую припомянути обох авторів у Єдні байці Вєдно у байці Осифа Кудзея котра ся называт судба байкаря Прикладам рукы Ґуділю жебы ся Европа дізнала уж правду цілю о смерти Езопа То собі повіли звірі од левів Пураків Чом він в так великій мірі робит з нас дураків Чом нам звірям приписує людскы недостаткы чом нас то дра обвинює за іх непорядкы І зазвучал голос з ліса Зробме з ним порядок жебы веце не написал ани єден рядок А так вытрясли кісточкы з байкеря Езопа зістали його байочкы а він на все пропал Так был бидлину убитий Но люди так гварят З тым ся не даст нич робити то судба байкаря Страшены были звірями Лафонтен і Крылов І з інчыма байкарями так подобно было А так єм скрічал еврека кєд є правда така Хы лем знам што тепер чекат мене і ксеняка Файфер з мойом музыком кошто не ска так ся зложыло же пису також і до клясичной поезиі нашой давной тексты слухали Ставровского і до сучасных Е так уж перекладам і того так выходит якоси знате з ничого нич ішло єм улицом Но і сіл мі до дужы такій коротненькій список овенен Не пришла мельодия ну тай зе співами вона тепер буде безідувала бы м узял Взял єм хлопу ноты а він перше раз тоту жыє знате знов квітну проґымю скываня Кєпету кадєптаю Рі до того Піднероды Знают квітучых лы гысы люды перед порогом зберают Зо сты Бідны люды не звідуют ся посто Бідны люды не звідуют ся осту Підны люды Дякую Красні Петре але мы все так маме же імпровізуєме і не серзнаме ся до бесідувати не я тепер буду бесідувала але як дякуючы за співал мій верш а при мі за співа желема котрого барз люблю Е А тепер барз бы м попросила Ци попрошу за хвилю хтіла вам представити єдного з лавреатів ту місцевого пана Штефана Сухого Безе пана Штефана для мене як єй чытам є проста і непроста Є барзкольорова радістна а рівночасно мудра мудром простотом філософіом котра заскакує При такых зложеных словах якы выдают ся просто взяти з бабиной загороды з дідового дерева з опертой деси рукы на добрым чыйсим плечы з радости а пак вказує ся же находиме там восні тоту наймудрійшу мудріст выпз просту Так чытам пана Штефана Сухого Але іщы за ним сам повіст два слова о собі і нам ся запрезентує в пару вершах то іщы попрошу паню з театру жебы нам представила го свойом інтерпретацийом якрасні не знам ци потребуєте жебы м мала мікрофона воня чути треба мікрофон не вріж Штефан сухий Із збіркы Азбукова мама Смутна верба такєм собі брала Штефана Вербы сут такого роду місто кровли мают воду Но як зацвінут юмаю роібчіл на них сідают іх запах де до світа гет а землю скроплят воск і мет Было на зачатку літа Земля вода міл мыта зеленьолса прооділа меджы ньом а і верба міла Над водовся миготіла де плыл образ єй тіла Доброго все было мало Єдной днины так ся стало же надышли громы зливы та вни покыршыли Зістала з ньой Выдідеска мецєрна Жыва голузка Нашол шугай Пруд Вербовий засадил го до Дубровы Як вырос снеш буду знати же тя найду близкогати Коло вод буйного ярку выстружу систя пещалку Верба пренещастна была Чом правівна ани другы зазнават невтішну долю і росте на чужім полю одділена од коріня голузка сама єдина Хоц сме малы Терпезливо чекайме квітну тя диво Бо бы в нас дух красы стерпнул і станеме ся смутну вербу Не раз квітку літні воды возмут з райской загороды Перелинают ся рокы неде хлопец тоты бокы Так бы м радо щастна была спустят верба низкопруды смотрят люде што ся стало же стромуві невесело Самота ейконарь скварит Ци не пахне ну не гварит Як ся ті даколи стане жытя стрітит щастя плянне То приятельство серцю трім і не будеш як верба смутным Наконец в тім така правда же хтось міцний на все дал так же не значіт в світі вельо ци смутний або веселий же щастя принадлежыт тым котры рахуют ся жывым вербы сут такого роду місто кровли мают воду Но як зацвину дюмаю роіб чол на них сідают іх запах іде до світа гет а землю скроплят воск і мед І просиме Вас пане Штефане дайме вам слово дащо про себе прочытайте нам Крас наша доктор Козаслово Дякую Герці за деклямацию Я буду говорити такю пане Ра Од вас велика чест за ти мікрофон до руку але мысиме повісти пай на голос Абы вшыткы цюле абы вшыткы знали Зато же мы тоты низшых хлопці меншын мусиме за лем голосом файным словом запрезентувати Тай вели пойде волі або поеты поракы о <unk> Вранцых свого выступліня мам пару стишків якы ся были публикуваны Так думте авам представил пару з них Першый стишок ся называт Ярній прохозяй по словецкы Ярна прихацка Перемінцівий час апріля удивлят око зарядом гліньскій листок в конарівлю што ся привидит мотальом залузк маш на дику красу в духу быті лякунны шовніст то зіля потіхы як час настане напаст нию Спішній гвільци цвіт пожолкне зосуля вскренут голосы а з того што ся в вітрі мервит уцінит авґуст Кольскы Дуць патріархальні борскат постріберніл наглі студник вуді перлами ся іскрит них свыт ся внад хмары стязникы Дудяй сонце віток трава яр долазык ладетнів А чоловік ся тому динит і конарик цудат свини в ній дальший стишут тот коли сы Пан Александер Зузак публикува то же дісят років назад але в Новенков так ниже ся не вышол заносиме дексперметразів Інакше то знаєте же то психотроли куліна Яту порівнал і з куізів клизи дексперін так Не прошыт іх лем не каждий час правда пане брате Петре Але хто ся до ньой занурит або до кого нас ся занурит так тому може і спобуціли Так послухыте як доял выдумал Уйзєє змія як раз запусти до тя гіть все пак ся в Тобі звиват ноти за ньом Ей так леміть Кругсти шкарів по ноцях все недотулены дівкы будиті на гуслі рот міне Дюси кідрицюют красні люди Поізия є гійша писанины выкруча все хоче быти перша сторакый і скапарді чаі тісе сме лег болести ятри душу дньом і нучу деруєш іх понести Слово помочы ті хоці Пиз є як літо аж на дні любокой студні Што звіздам чала вытер і цірит вуду в глюбці цюдні Выручай з мізериі забий нас планны духы но книжку поезиі не заходте быти мухым Ніц не тівадит ехо Маш про ню умысли тіс ні Попробуй быти тихо Сама звисет тя на існі Но так скіт Ну а лем другы стріво і дальшы люде хотят св свою душувы указати Так сіє ту такє таке стися корот ся над раном над раном Ніч властну дітилю іст нове сонце блискат устіль є про вчерашніст а обляк надниска Диска коло мени єст твій люць в собі чуюл на після не в круглі днис уж іну чуюл Пана Марию помуз му злате поле жати ржы спереднього тму просят жена і мати і розбиват простор тмы та просьба горят ся Я уж кухне за спато роглик в каві мацям темны ся горнятку взяти бы молоком бы был день гниць зацятку ділей на солодкы На улиці тот не забудка з Лемковины Петро то я тобі енотуючыс дам до Стишых ді при Судзю Ты добра ся в вісі на душах Любока ЕС Незабудка з Лемковины То я єм та незабудка з лемківской загородкы часом міля часом смутна бо мігварат жем з ниоткым Так я у сонце служыла і вшыткым силам із Высоты А в Курінці кояку силу мам то знає лем сам Бог Вітрім хузю закумотру і в голові мам тілько снів та як іх у щастю при зобру бый ворожылик не повіл Ах господи судбу тяжку воздал є си крегкій квітці Вывіруй памятне хуц яку воскрешала в чоловіці Тісяч руків ній і руці Вартую вашы мысли тлюці Вы єсте не забыли гварти слова што вас вціла мати Най Вас світит словяскыня де сповіла вас Лемкыня І скычары на кычару скачут історичны хмары не позерают на красу з буйницковой чести часу Не вневає лем у біді І хоц уважні по траві Не забудці не стан народ народ бо ся внімит цілий народ Дякую Красні пане Шлефане пишу по лемківскы Штоправда першу свою римуванку написал єм по польскы Штоправда доля рішыла же навчу єм ся росийского і украіньского і в тых як раз языках створил єм першы творы котры насилу мож бы назвати вершами Скоро єднак зрозуміл єм же вшыткы тоты вчены і великы языкы за малы сут жебы нима передати выповісти лемківскій віль тугу і вшытко інче Пишу по лемківскы бо в каждым інчым языку лемківскы символы синонімы і цілобразові стают ся деревями Пишу по лемківскы бо в моім одчутю лем по лемківскы сокіл на правду терпит з достойністю ялиця шумит тугом а пісня шугая єст неповторна Пишу по лемківскы бо звучыт він для мене найкрасше І прото іщы пишу по лемківскы же єст то язык мойой матери і мойого дітя бо єст то язык мій і моіх діти Хто так написал тот хто буде тепер пред нами выступувал барз просиме Не знам што Вам прочытати даст ту уберу дас ту убил Я днеска даку співам то не буде дуже чытал Єден стисок такій кусцьок долзіл Буде то стишок для мого діда дідо мій был богатым ґаздом на Лемковині І в <unk> році мусіл піти гын на осток сонця де плоты кобасами городят і кєд пришол гын уж на місце то лем гварили же лем сідил сіділ на кобичці знате што то кобичка є кєдорваня дрона Гей так си сіл тото ся не гломит підо мном ней і так збузысту є зрубил булзысту є зрубил Але мал малого ланця такого найменьшого же ся му гродил як уж дідо мал такой <unk> років іщы ся му трафил тотіланцьом Е І страшні барз кохал тоту ланця му то ланця было барз жаль же бо тот ланцьо мал вельку душу Стари вытримат але молодому тяжко І о тым діду і о ланцю сповід в степі памяти діда Петра Виділ єм горы зелены сині далекы барз далекы Виділ єм сынів ішли ґумі летіли як білцарівской Божой матери великыма очами нам смутрили і мого найменьчого Ванця Як ся в подертых холошенках шпонтал як ґамцьом голоду полном шептал Нюню Нюзю істи І што му мал речы Што му мал поізди же нема уж няня же добры няню як вшытко інче в горах остали чым єм мал розвести два джерельцята сині Як єм мал стримати дві стружкы теплы што тыкли і тыкли Хмар над степом Горами біліли мне жолчы тыла За плід мій Квіт мій Што ся не приял в Чорноземі Завірю в іх очах вітцівску што спопелила ся в жмени заматіш з крылами птаха простертыма многострадальну лемківску а горы Хмары біліли кликали Стан склячаня выяку старій Стан жовнірів семух воєн сімдесятьох боів ты ж не плакал николи Стан Вос діти на ручкы і матір што іх родила пригорний і плюн на степ чорний Ід Ятий дам істий І хоц єм бідна вілсяна вроджу ти чыр кіселицю Засандрин Горбок тя закличу то модости твоі джерельцяти і пісню збійницку Савкову Заспівам од віка до віка всесвобідну прадідівску рідну Бога што го гайдуци роздерли ти верну цілого силого мудрого як мудріст народу І полазників пришлю на Рождество най ти понайбі гричут най ся ти каре най ся ти веде на щестя на здравя на дольч вечу Горы хмары полазникы білы полазникы добры серед неба як щеб шырокого ся стратили І з чым я прийду довант Петро заспівал за скоро мою співанку але зато же його співанкы нихто інчий не заспіват Може бы знам але то ся не даст фраґменты Олен Вытримате баладу кєд зо співом Слухайте парафраза Адама Міцкєвіча Чех будризув Він выслал сынів до світа жебы ся му поженили привели крас ляшкы за жены а в нас є трьох урвішів Старий урвіш трьох сынів кро з ґырвы Русинів предодвіря Лісплены за вузы Сам в бурувах зойстоме духівочы слуня і слували ся тыма одзвы Кєд нам бракло матери Нашы дни і вечеры уж заєдну лем зимной пістны Часто сві та ся брати Іти сы Шази дохоч привезти Вісту А де моі сополи ту в обыстю віцьовым одпеленчат стерослы ужміли Ту в куторі проді нашы рід вырусляджу подву Нысию Прото знате без мене жебы брати сой жены вымусите в поконі і роді Жебы пакся не несло в каждий фунлезло Чым не чул ся то ма як злодій Ґы найстарший мій шын першой пут в Лемковину тутернина хоц коле та своя невеличкій нашроі Але є ся так здає же му най ти в ним мож зо спокою Середущы міс ци ся бер в Пряшівщыну де турыза лондала ся качат Ід на спи Ци на шаріж там свойой спур Смаґлолицю сначку зовлац наймолодший мій сын ты ся выбер в краіну В ночу світ Ґорстиме під пер Там русинаты як крыві здорого Так і сіты ґвішы рано в час з тому пішли долі свойой вглядати щы писаной куполудню узвору сутови Одчого очы провели русаны Іде осід снутами усі сніг цитуя а урвішів як нема так нема Старий отец все чекат циґын старі далеко Не земліче ся лице знає Такєт ден ся допалил Не оддали одсали Входит того з найменьчых сыночок ведуняну невісту кроіт му семчысту Буде кому заперти Вам очы Скоро ден нас витаю лем пробудил ся няньом в двері турка уж сын середущый Як жыєте мі татку лету середновацку на вас спокій на сон вас рядущый Ден не минул як летит Од заходу сын Третій сын найстарший тот сын первородній Йоню выду вам афунт цифрувану якного труню в робі вам буде як водны Старий улич трьох зынів троіскырви Русинів предоблича закличе і рече Хоцє старий звіприти і ту сла лем хоц єм милиты можу си доволю на минуту перебити нашу приємну атмосферу жебы сме Привітали медже нами мож повісти ґазду того міста приматора міста Пряшів пана доктора Павла Гадяря І Так істо посланця міского парляменту За страну Мостгід пряшой нашого Русина маґістра Петра Крайняка также Але збенет ся Кали же тілько в зацных хости была матыми цілями низка праві на літературным вечорі так же няйся любит маєте ту своі міста Пошырят ся наш літературний стіл е може запрошу до чытаня і вас вершів а може по тепер вертаме до нашых творців Е Хоц Валерій все повідат Я нерадо чытам своі вершы я радо іх пишу Чытам меньше радо а я Є великом любительком е поеты Валерия Е Для мене він отверат світы такы в котрых слово чудує ся слову То не сут слова поставлены при собі В такым порядку якый бы сме ждали смотриме А там Слово Чудує ся што друге слово при ним робит І тым вшыткым коротко При тым вшыткым Е сутьово Синтетычні маме перлинку таку як повіли по троті бабляж його слова сут остры як шпырт а кольоровы як дрогоцінны каміня так думам же Валерия остріст короткого слова слова котре свыснене будь якых непотрібных неартистичных його обшыри остає сама суть артизму Етакже позвали незабарстів чытати Я бы м радо попросила його але забля попрошу самого поета Іщы попросиме жебы хтоси зінтерпретувал його вершы скорше Яперша пригласила воєкы жывий коме компезі Валерия Купку Не жем то перезяла і збіркы Дом без світла з покушіня ся одвіку подобат на доброго милого чловіка або на ангела або на барз приємний напой або на жывот што стікат ненасытным горлом вічно голодной чорной старой бабы Небо помалювали жолтыма фарбами перелетіл по нім чорний ангель Хтось невинний взопял ся догоры і стал ся невидимым лем белява фарба його оч ся розплынула над крайом Перша ся зобудила дзвіниця і дала світу знати зіщі є за што ся молити І складаш рукы як падаючий голуб крыла у войні поглядів збераш розшмарене каміня жебы с на кінці дорогы порозуміл жыєти на нич Адис квітне папороть і в місячній ночі обіцят щастя Я бым хотіл вызджы і слухало себе з того А Я пишу віршы по русийскы так же тото сут власти моі переклады мене самого чы м самій робил до русиньского языка робим такій експеримент так і пишу ся Я жолю віршы было прочытане Хатым процитом не знам Каждий ден падают на нас сивы ябка Хтоска высоко над нами забыл заплатати дірали кешені Нотраз тотуж знам на спомя То є така невелика поема філософічна поема называт ся О Кебы Кебы О Не было таке округы якою Дала єм Петрови перерву бо співал свою баляду і навет Не прочытали сме його верша Але А тото што єм чытал то был вас долгий то так же стары Я упомну ся о свойого Івана Желема Не знам чом так але якраз будеме бесідувати про нашых лемківскых творців якы ріхали на Украіну ци добровільно ци примусово пару процент бесідує же примусово А барз ся ім сло барз тужыли на той Украіні за Лемковином І єден з такых вершы Івана Желема Сы Несамовитом пуентом якой не ждеме це співат Петро по той мі улюбний співаний верш Петре Дякую Мі ужбений співаний пред Івана рін од потоку гусинові ґалботливы уж ся мі не знят ту в Nы Ад кузом мойом ци гіротлифу уж ся мі не знят камінны урвискы і гірскы зелены уж ся мі не зняты і близкы карпатскы зомряны мучы ущемі не сник Жыфырды і задыры духмары высокы рышы і смутно як буде засыно возыры со мну асту в Украі уж ся мі не знит щестливу годину рідний край што змі ся о Божы уж ся мі не злит оя Лемковины Бу спати уж труню не могужу уж ся мі не оя Лемковины успати в Прыню ву Кіц довелите два вічы пані Олены Оцфайфер Выбрала є в собі такы котры ня ословилі гіст пані Олена ньом позовнила жас і то не буде с такым наголосом як не звыкнута я сосправед до нею Не то будем научыти якто мат быти справный і вам але духам же порозуміте Росне камін вколошений в недра землі росне вжмений біль насушний скаменілий Стіль а на ним слід різблений хлібом мягкым його тіню неістніню За скоро Зас заран повідят же за скоро за скоро сме дошли до берегів знаня по што Заперты долоні іщы глядают поставлены дармо ворота нич не значат за нима слід кружыт інакше камінным колесом Осыніж цілобутю фурт щы замер Бо за скоро сме пришли Коли заперам очы Выджу Лісок Березовий торт за пасписком То єст мій центр світа місце котре ся тизо мном вандрує котре Є придоптане Стежком яком є нашла стежку вельох поколіня якы предо мном ішли І том стежком вышла єм котрисвого дня і пішла І Моі вершы Зберам архетипы архетипы якы будуют чловека якы не сут індивідуальном власністю чловека але сут нашым прабитьом пробытьом предків Котры істніли котры не ішли през себе відоптаном стежком они ішли стежком доптаном през своіх предків І такы архетипы навет не знаме же в них входиме в них істнуєме они ся зачынают од першого крока розпознаня свойого ті свойой тіны од розпознаня анімы анімуса свойой душы велькой матери великого мудреця аж ся доходит до суті доєстецтва І моі вершы так ся окладали в тым альбумі же од початку Творила єм власі што ты першы котры повстали в даным архетипы аж до остатнього то на якысым етапі мойого творіня мойого жытя Хыжа Хыжа як в птах крыла простує і кулит до сонця перхат ясном надійом кличе хыжа вкоріне святе діло питя збуджена зо сну Як далеко і близко треба ґу ній іти жебы на все вернути Іщы може єден такій выбраний верш автобіоґрафія Чи сізофреня ци лем я на двоє Моє твоє Чыі імена в нас писаны Де моя земля А де тота што мя родила Кілько поколінь із щым мине Підо мном надо мном сохнут травы ци то лем туга ци надія І коли з того архетипу єм бесідувала І ти верш котрий єм назвала рядущым рядущым То не так звізды падали а люде ішли І заставали дале фурт дале Бо соніж без палеці без страху З плотів брали дранкы жебы іх зас одшмарити І пришли в чысте поле буряном заросле І памят нашли В перший синдром волю То не так рекли смотрячы на падаючы звізды Дякую Думам же тепер перейдеме до найважнійшого пункту днешнього вечера такый до котрого мали сме довести вказуючы же Потрафиме ся ділити красом слова Знаме го пережывати знамети разом так жебы сме чули же деси в тых горах єст якысий спільний наш дух котрий як то ормяле бесідуют про гору Арарара же она налег позерат де во світі дакотрой ормялен был так іх там видит так і нам ся здає наш Бескід так за нами сяди позерат нашы Карпаты нашы горы котры видят нас сяди І так як мы ту вершы чытаме так і з тых гір деси маме тото што отримуєме а Наступны каждый поета творец якій доходит до нашого округу <unk> де ся <unk>ra<unk> Тым словом ділиме котрый отримує премію Александра Духновича то для нас єст радіст То для нас єст факт же фурт можеме пошыряти фунт якы ся роздумаме Зато прекрасний днешній вечер так буде дедипуваний лавреатови Мам ту щы єдно слово Петра котры я перше не хту а тепер хце штоси повісти але жебы не заберати свойого Свойой думкы тепер про тогорічного лавреата Мушу повісти же сам особисто не міг ся явити медже нами і так ся трафит Хворий єст не міг прихати натомісты з медженами його жена Але ето уж буде представлене За хвильку натоміст Петро іщы хтіл додати штоси Я зідмал такє короткє а же дотематичне є бо уж не підеме спати вы скоро я мам далеко але піду колисы спати кувысанка Василий Лебедєв Кумач по лемківскы Сун приходит перед пу спий уж зо сни тільку сте Тілько того вшыткы перето Тілько стежок доли Вшыткы перед Цілый світ уж одпочыл Дрімле хмарка Сіва небо с Спит уж сунце спит уж І місячы лзіло Небо спиж сунце спися зі Спи правоцінно встимує Якій Ты бугатий Вшыт о тво нескатруй Звізды якнелицка Зарандрану Шуничу позоли Молодів І Злотіцкій Новідській Злотіц Увіды настане Але жебы заран стати на стрічу сунечку треба спати міцно спати Маленькі члувы треба спы міцно спонькій чувы Так же то браніч вам од мене А іщы не добра ніч од нас бо іщы маме як повідам леґодію прото В конецю тепер так удругы то просиме іщы Так ся нам нескатя тримає важны гости Ак важны гости тому ся штоси важным повісти просиме Най дубрів вечер ци подякуват орґанізатором того вечера про цебурного прикланы авто з выносил сатошку бана Годов Кы цо мож ся ту так так так так так так так так так так так участна скрыла приємна атмосфера тува штосит спомину на свою пру фраю котра была русинка Тоті зумів Але єст Петром як праґматицкій ромят Петром Пецвестав Баретек дачом діскує о тым же погниме дыж кіль домом народно з тім котры пришоли єк ту жупном думате запевня мем же розбеєме Аж же витвориме айхо што не просты при такы то рудовострі за себе ай за мес то пришлом дякуєм же розвиєте тоту культуру ай за бымто осверту А прото же ме з то пришол Є символом розній народности самотна моя мама Пухаза з польскых траєнтациі стара матебыла Нємка самотну моє празниску макує Прето сим і стимтера же те то дува З рузных моі фаріб указуй свою агерностак а ві свою культуром указуй ті своєдніст што скултусуєте а за товаты мету дяка А пан Приматор явил єм чытовс недамі І ту перед паном новоіменуваным спільномоцнінцьом Ладім подат єдну вед же пан Пріматор є нам Русином міморядні наклоненый і могла бы то потвердіти я русиньска оброда пред тіжньом кєцал Свяйпардон кєкональ День Русинов так вельмі помоголь русиньскє огродє много крат кєднічо потребуєме так пан приматорі Устретові а верім же і та мішлинка Дому народносных меншын котра в прешові еґзістує буде успішні довершена теже сердечно дякую пан Триматора дякуєме за днешню участляш Я думам же уж старчыт Ждеме і ждеме на проголошыня нагороды а уж ся нам належыт так же так як все просиме представника спонзора просиме представника жі пана професора Поля Робракта Маґучого жебы представил нагороду Дякую добрі вечыр браті сестрі мінітрухі тяжко ту говорити бы як простий науковец Я стою перед майстром слова русиньского Якы добрі знаме я тот языка ся так добрі наговорю а добрі же я не мушу говорити много днес ечы Бо я міл ролі лем представити наша орґанізация то значыт Карпаторусиньскій Дослідный Центер якій орґанізує цю Премію Александра Духновича премір є фундуваны нашого честного великого мецената Штефана Цепи І маме великє чест же днес вечор медже нами мы маме двох людей голова Комітету Русудців мы можем вповісти пані професорка з будучной шляты в лициях Кравціка я бы вас просил шуди жебы вишы до мене я не буду вас єсти а потім прошу єден жлем з есой комісиі доц Валерий Кувка Тепер він є тудя Комісия них не вам як поет Іпер маю ячефи Думай же Еси майстві роль Я мам чест оголосити лаврия <unk> рока премя Александра Духновича пан Юрко Харитун Іі І на превеликій жальы чули што він не міг быти присутний медже нами медже нами днес вечор але не майме чест мати медже нами його жона пані Харитун прошу до середины Юрий Ябы я бы просил штобы подал уже нашу лавреаци Тепер малий проґрам Думаю по першы ме просиме Члени комітету якій розсудували жебы парсли в говыры по першы доцент Купка про авторо Але чікайте можме ту вшыткі ту стояти Дакже ціну того року сме даний рукови Гаритонови думам же барз заслужені власні ціну достові книжкы книжка моі жалі а потім моі сни Сут тоси дві книжкы але єдна выходит з другой темы з єдной книжкы переходят до той книжкы другой Думам си же сам Юрко Харитун во своіх книжках дал даку таку характеристику свойой поезиі свойой поетикы спомину токы два його стижкы <unk>вінго Рижы Моім елексиром был а буде воздух а вода під Бескідом а друга румістичок говорит же ходжю стежками долго роздумую а зтижкы выходят барз курти Тото бы хтіл звыразнити його мінімалістичну форму його стишків бо тоты стишкы вас як ся говорит же мала грудка веля сыра так стишка гущы ніж то вышмаряти а Думам жебы мам так на капічны пормати так тоты його мінімалистичны стижкы сут такы фиска заблескы були сти котра лискам в ньом є Я бы хтіл такы вытягнути два може основны або має вецей тем котры сут тіж остатных о дворі але єдна Так але єден мотив в його і першій другій книжкі варс пут статний а тоє мотив стежкы Пішника Барз часто стрічаламе то слово Пішник а я м си замітил там єду току веджы У Харитуно сут два пішникы єден є реальный пішник котре він ходит по горах около свойой долины котра была затупена зналежы сім сел старыньской долины были затупены заниклы заникло сім світів котры си уж ниґде не вернут Заникло сім сел што є страшна траґедия про русиньску культуру Але найстрашнійша траґедия як мі си выдумали є та же заникли Цинтарі на тых селах по Цвинтар то є Связь між жывцями і тыма што одышли а ім цілы же пет харитон ходит по тых ходничку горі долпу тых реальных ходничкых Крукати Горскых буд го приведут до той студеной стариньской воды але уж ся не мат кому поклонити Та памят є затопена водом То сут тотым разіві реальны ходничкы Але потім у харитуна єст дальшый модничкы дальшый а то сут хоничкы выназыв серцьов але был в його видомій А в тых ходничках котрых блудит харитун Можеме видіти же вшытко тото жыє Вшытко там є а тоты його віршы потім то сут такы якы бы знате такы полистивы як музик потрикат а серце загоі спомянете на дашто сут сусісты страти Тажераз єст руварык непоетикы Юрка Харина Карас Поаміцкій Нові <unk>eo є вей сам офелт ін коміти аз ви Юрґо Гайтун поет верхапс преци верс модерн св модерн с поет дистінґу Русин поетрі бас міним стильнес поетлячын севаль єс плес Русин а мелянколі атмосферети доміряю ци Словаків віч порядно Онел мотів поест патвай <unk>a<unk>en<unk> Онхан тіж патвай а литер патвайс ст пахва raj фор raraли хоплес Харитун тыр патвес патвей імажин по Емоцийонал свай вілич директ стрів пантенсив спаркс ор Снаты і но плас компас Харитун он ен поетр езампле Мы то не переложыме бо то більше меньше так як пан пан доцент купко говорил а будеме тепер просити слово пані Харатуна Вменя мойо манчела фцем предовчыткым остравнічена Озенды несучасні Але слово пізні нечыслянина Візьме ходілі з бізнеса зо знами в школы пешові а ото комі з тже мож мі туту тоцену прияті За пізніком сме ходіли з Ігором Кєд сме ходіли на запаві свою Жде в сталіньскій долини полто Прекрасне Но пресня оповідал же Пісніком сме засвяташ неґє подзєме уж <unk> роков я походжам <unk> сме мусел Одиск наскор сме панували в Устаю Мен Словенкого тотой Одис де жєме тама прекрасных рієтів Авіз церком то русиньскє слово не за никло сме залосілисі Скоро русином списят а прето заснажіме робіт Розне Акциє русне поселіня абітєзрікы русиньскє царку державі а і в тым тейто области Маме там топар Дідін торе Розправа ю по русиньскы я особні є Я розумім шытку але ні хым доказати же матрома тос неє науці Мож доєме додвоходку Будє буєнА Але дя нашы акциі сут прекрасне сут любозвучне звелітам зас нею баснє русиньска кухни а прості снажме сам робіт то аби ті Русині были айтей то власкі при тожытелі там немаль хто потіли а будеш яваме то же давай тераз придумаме з тис перед месняцом Было красна акция нактор Боля і Ґорлята потам робиме розы плесі а там дале вшытко по Русині спінь словом а русиньском пєсньом тора є мал зай прекрасна Іще раз велі так не дякуєм за оціні вмені Моргомати Ясом забыло погадат же єден з дяльшых мотивов Юрка Харитуна і мотив Ласкій А місинци жыты ваше заслужы жем до слідця буде узнати выходів Хытриніва сом я одписмо не поперенала в тым чырові Учітелі тота не было а містер Сілі же може бід же ім мате пору аси послідно частины будеме слухати слово Юрка Харатуна але тіж хотіл Вам поінформувати від імена выдавателя Александра Зозуляка што книгі чут сут то Вашы диспозициі як подарунок з того вечера коли скінця процітаня Но Я знає не буду на мікрофон бесідувати язык лютий так думам же буде чути Юрко Харітун Як вам повістил мій брат Сучасник уж не говорю про то ж як сме ходили на забали сме спали на нашій сцінарне До спадал а мы пришли над раном до сіна Были сме в стружници не раз просто жейме оддіти си так доєдна од школы спознали сме ся на школі Ґуснині Але Юрко харіту мал то Може смулю або я не знам як то назвати просто Кі дерево вырвеме з коріньом а хочеме назад посадити ту серед нас Моцно тяжко ся примет А правил своій творчости вшыткыма його більшыма думками іде то Же тошо боло ся не верне тота стариньска долина котра была занята і од страшків болит так як болит вшыткых тых котры ся мусили перескілювати а там лем у думках ся вертают старшы люде то не перешают так же просто вмерают і з жальом і з будьом же ім было укривчене з тым же мусили ся пересківатий до чужого краю Але вшытко ізвена наша добре Юрко Харитун си то увидомил свідомил А хоц был кыжмарку хоц ледаку двох рокы вціл але його гуси Хочу ся повісти же велику підпором є його маті Занимала є то же і каждый ден вірш іде а де є мамі пересітати акій мама зогласит або рецензию зробит жебы мож іти товды вір ідеє публикувати Але можу повісти же його мама барз розумна же на Полна гумору а тот гумор і тото тота жывотна філософія жывотна мудріст запере переливат і до творчости Юрка Харпюна Так же Юрка Харпна чуєме тоны Тужба або туга за стружницом за занятыма валяламе тужба по потім што было і надія або або жыти треба або тема люб або або ісі єдна занимала риса котра самого в нього моцно любит є і гумор Він послідню книжку котра выйде винувал дитячому гумору дітскому гумору і продоспелых так же мы власне сострічаєме комунікуєме приходжаєме там до них не приходяєте до Пряшова А Шоповісти Деня не буду говорити о нім якоціликы зато же це чловік злата душа серце на долоні і його родина його дрожена і його дідочкы Вшыткы як вона говорила вшыткы розумлят не треба в них говорити по словеньскы вшыткы розумят по русиньскы але но як так была юж як в такым простраді ціли вырастат розумітівшы о цілым забыл Она є Моніка має свій пензйон а децет років говорит з Поляками она так говорит по польскы якы кєд бы ся народила польску а так істо она сем там кєд бесідуєме переходят єй на русиньскій язык Так же зачну і з той великой тугы за тым што было Як чуют ся потопены шыфы што сліпо вірили підморскым днам і боцаны якым недоросли крыля ріжным душам дістати ся до неба без драбины Як цюли самоталі коли на руці скусили жолтоголовы квіткы не знаю Може так в <unk> коли в селах настало пекло процітайте о тым в моіх біржах під Бескідом під Бескідом люкы вышываны рушникы цінум пахлю смяли ся гатя гацюры плюгы плявали як чудникы ріку Прецісты тоны плотіцьків Уже пару років над приградом прикрыля Прикрыли жалі найнімуту камінний криж цяз розгрыз згорблены бережкы тулят ся до себе Ярувами біжа каюгы Вітры співают в ґонарях А ты одходиш од мене як рано із квіток роса Не бій самомолів твій страх на себе переберу сховам тя як мушня свою перлю не одходж бо буде видно Насыпте мі під ногы з кєнціны на пішник тирня Скаяна трепте До хыжынько в долині Босий зайду завяжте мі оці Штранко повяште як повіс до порога як гад досмыкам ся напити ся воды спід Бескіда на боті не чекат Мальоване горня Мы одышли не обзерали ся назад падал на нас болів жалів водопа сльозе як быхы розжерли твари і сіжеруть сыну струна на круті возавыні Долину моя благословена долинонько позерам на тебе і з горы Бескід Ты тихо зас спала як дітинонька мала лем потіцьок гаврань шепоче дзюрці купати самою не кортіло ня ніґда По горах Татарньскых я тыжни виділ лем понад преграду полну жалю зрады де села стояле выйти я любил долину моя благославена долинонько такыма словами мушу тя вызывати Бо як хліб святати як Божа Мати Но ажебы моій жалі перебити цімос крашым як прийде час одыйти Зыход на столі за собу поуж ва най папер але не цістий пишу пришол час одходжю на моім столі пару рядків без ринів цітайти іх Я вірше так любил як першу фраірку може вас потішат Бо другы не напишу Крыля Кубы я міг де знайти купити роздобыти крыла Прибю собі і тобі до тіла буде меді такє як мытилі увидиш яка то краса лем маєш страх і не прилетеш назад А я думі жыти саму Споминкы На столісі тин думаю розшкірене перо Споминкы на першы буквы на першы слова тогды Нарозу мі прийде вцітелька моя написаны рядкы ожывают як природа на яр папорты попороты слова часто шывам думками нитками думками Не дай Боже розсыплют ся і хто з іх пребродит Проти гніву боюю По двох роках мій гнів рудьох зас спал може задримал може ся збудит бодай пропал З ним жыти як з чортом на плецьох Кілько мух терпіня по ноцях я мал Тепер проти ньому поезию бы іх Моі стіжкы Не любят ся вам моі стіжкы суть можно сте такы і сііх раз процітати можеш выс наріднит ся на вас Нейдут на цмак Не вышмерти на смітях Може когось потішат треба іх подарувати Хтім подякувати вшыткым якы сідят і з той стороны і тым котры сідят єм Е вершы неє без тых котрых чытают котрых слухают котры спілділят Была то наша спільна Гостина достижыме ся словом його красом тішыме ся Остала признана Преня Тарчыслом вартори приказуєме його поздоровліня Не дякуєме орґанізаторам Дякуєм вшыткым же выслухали нашого слова же сме могли ся зоробити вдити І думам же каждий може мам надію хоцєдно кажде слово серед того вечера да себе принял вынюс і буде зним іде дале в такою крас Якраз лем єдно слово і тут пач што мі акомпаніювал лем єден денма разом были А дес барз добрий барз добры пианісты з Польсковий Пан Павел Варанчык Подякуйте Лува Скончыли сме поетичным словом скончыли сме Красным Сердечным Лемківскым словом Закінчыме памі словами В русиньскым вариянті русиньскоязыка я Вам хочу Вас подякувати вшыткым котресле Пришли з добрым наміріньом послухати авторів котры пишут русиньскым языком Хочу подякувати онідут з файфер же пришла до нас із Кракова же взяла на себе роль Такого духовного Воджатая орґанізатора днес Акциі зато же Оля Вісфайфер Має богато дискусийост без такыма проґрамами зато же у них як знаєте уже дакілько річників орґанізує лемківску Творчу Осінь де входят а і нашы поеты враховано рахованого лавреата Ніі Юрка Халітуна Так же з контакты медже нами сут барзы добры активны каже змерады же пришла до нас і же нам помогла думам кус двегнутий уробень нашых літературных вейцерів і може же до будучности то буде така добра інспірация жебы сме якым ліпшым пут в ліпшу путьову ішли І літературных вечерах орґанізуваных в рамках літньой школы або і може інчых акций котры сут базуваны на русиньску літературу Дякую пані Харітуновий і жаль нам же пані Юрко Харітурна є медже нами зато же його творчост добрі знаєме публикуєме чытаєме также прошу передати од нас поздравы і подякуваня великє за то же в послідніх роках Розвязал або розписал своє творче пер до такой міры до якой в минулых роках може абсентувал у тім смері Такше може мат інакше повинно стале в послідніх роках дост інтензивно робит над собом і продукує новы творы што можеме быти лем дуже рады Має вельо часу Дякуєме так само вшыткым котры взяли участ активно Ігоровитови Як і Сисакови Валери Купкови Патриций Кравцік Президентове <unk>Ú Карфатосильского Научного Центра котре власно орґанізує премію Александра Духновича і меценатове преміі Стефанови Чепле Дякуєме так само Петрови Трохановскому і його компанійонови Як вы так говорите за красны красны інтерметс або красне дополніня літературного русиньского слова Но дякую вам вшыткым котры сте тут днес были і віружы былите участниками Іщы неєдной акциі котру будеме орґанізувати ці в рамках нашого проєкту Літня Школа Русиньского Языка і Культуры або може і іншых акций котры орґанізує наш Інститут Русиньского Языка і Культуры в рамках Пряшівской Університы Но хочу подякувати так само панові докторови Аслобонадови Пришол мізді нас і покійти долгі путей вытримал і знаме і Думам же Я думам же то не был стратний час і выся потішыли же Хтос мимо реґіону нашо державідности Выдома заінтересує о нашу культуру літературу а може і о нашы русиньскы проблемы Так же дякую іщі панове Петрови Краня кончы так само за орґанізацию нашой стрічі взаємной і так само за вірю за поміч при орґанізуваню народносного жывота Русинів тво рамках Пряшыва Екже дорогы приятелі на тым бы сме могли наш наш літературний вечыр скончыти а власно тым бы сме скончыли другу третину нашой літньой Школы Русиньского Языка і Культуры з Іселя Може посидіти тыждень до котрого манчалам вшыткым і сіль много сел перше зливо сте і мном много добрых приємных зажывків нас у Пряшові і в реґіоні Северовых Ново Слованьска Дякувам