The archive of
Lemko radio

Село моє родне Село моє міле Якє же зі стало страшно осіріне Запустіли горы запустіли люкы Не сліднул же ниґде ту робітні рукы Дворы загороды забуйніли траву страшезна цливота заставлює вам крув Плякати ся хоче серцу тій пустоті увірити не мож тій страшній німоті Стою серед двора в розваленах думу прогварити слова лже неєкому стратилю ся вшытко навікы пропало Устариньскым водоймістю в воді ся втупило Лем водичка журціт ціста і прозрачна єй джерело за те никому не даст ся тече собі красно омоват скалеска здоровя приносит по нашых сыдлицках а мы хоц ся жубу В серці одходили вірме земногым в здоровім проспіль Добриден слухаче внеска хтіл бы м вернути до стрічы котра одбыла ся першого дня ХХ Світового Конґресу Русинів як раз в Мукачеві была то стріча з русиньскыма писменниками На тій стрічы запрезентували своі творы Своі здібности а навет свій окальний талянт нашы русиньскы творці Были гын присутны писменникы в найвекшій ґрупі си підкарпатской руси што очывидне але тіж і з Пряшівской Руси был присутний тіж писменник з Хорвациі пан Томіслав Мішыр Звертам увагу на його творы бо они все сут з даяком концепцийом з ідейом з думком котра творит з тых його творів ци вершыв неяку інтелектуальну згадиванку Будеме тіж мочы послухати што товды коли м обзерал было для мене ниякым заскочыньом Творы писменничкы з руского керестура котра коли м был в рускым керестурі ани словом не повіла же пише вершы Лем барз красні опроваджала мене і студентів зо Кракова по музею котрий гын мают в тзв замку а котрым тота пані як раз ся опікує Буде тіж характеристичний в своім стилю властиві показ літератскій дал пан Юрко Харитун з Кєжмарку хоцкі родом він єст гет далеко деси зо сніньского окресу Як раз показу його вершы мы сме през радийо не в силі вказати Але думам же коли го послухате так пред очами будете мати неякы уявы Запрашам Вас до выслуханя того шумного концерту той фантастичной стрічы котра одбыла ся в школі в Мукачеві цок зыпзы цю Чысловой русины світа і радиі святы Лицея Мукатівской Ліцеі Доканицьом днизкє б хотіл представити Вам нашых трьох писателів поетів То перша наша поетеса пане Далида Наш достоізвестный поет Василий пане Силь Матоля Потолом І Михал Градписатель І публицист ізяк Про нашых густів із Отара я бы хотіл были самі соприставлены в чест выдалянь інформаций так ся я прошу Вас представити ся так мариядолоґіі Пане Слованска Я потім про себе повіту Я бы пред Я бы м предложыл такій формат нижньой стрічі Перше слово даме нашым чест Они на культ оповідат про себе про свою творчіст а так уже придне до творчости нашых русиньскых писателіст Лпато Рушуч Я думаю правноземе Дамі Я ішак Мария Ковашдорожкі пішол сем зо Сербіі зо Свойводини іншакы робим як бібліотекар нашой бібліотекі пишем поезию відала сом книжку у прецеку часу і се одбивам з той нагоды причыта свою єдну пісньочку пісня брату І доднас так дні ліґали а жывот плюко уровні за горами за ріками рошати з вітром ношени Русин руснак Лемко Брат брата почал глядат презложнійший крочай през заєдніцкій танец єдну пісню істи обічай єден сон Подядным небом безконечно белавін Вельо себе маме погуторіт пожаловац Ой нелегко нам було Рука руку відцагує крочай по крочай до поля улятує І хто сме і цо сме Русин Русна Клемко Одвід нам є цудзі веций з єдным словом русна raЮка сом буль і будзем Ярусин буль єс сом і буду Тоты віршыкы якы я написал То може сі такы теплы Днір нишні альбо може двойтыжньовый Был час давно є за нами коли приповідкы на мамкы тітали Є час перед нами і сполнят ся вірне нашы желаня треба двигнути підняти не маракодрапы не бокалы нашы ідеалы Не лізци як ракы літати треба мати крыля орля бо жалі нашы не розлітса лем так скоро давно іх розжерати будут нашы твари Забыти на них бо добры выгарає надзром то не думіно на стары куліна холодку склядати треба літати Де літам я не треба слова Надо мну звізда як музка ся трояньска світит указує дорогу Знайте што я мушу сісти бо не маю добры окулярі Під собов голосы стрічам не пляч не сміх то чути скрипіня моіх крыл Не тай як тілопоізів горіла прозулкы піля душа і співанок не было мало так прешла старост Підо мнов не аж така велика пропаст Всевышнього прошу пережыти пат і дис там під Бескідом дописати любові Роману Так як я любил діда Бескіда любити буду не завыл і не забуду а як буде по нас не маю страху Земля крутити ся буде допереду не нас пак і я не рак цохати не буду До Тебе Боже двигам рукы Як двигают колярі букы і з вітром заспівам Хоц правда я дост глухый ноцюю добрі серця звукы Долино моя благословенна долинонько такыма словами мушу тя взывати бы хлібця дати як Божа маті Долино моя Долину моя під старину Пришли дні тебе зрізали на пні збуряли цирку збуряли цуклі хыжы збуряли стріхы нас выгнали як псів Каждий привик до своіх груды тепер лем нос носит скалю в грудьох Часом так хоче ся выйти на люку на голі цю на шютак додолю нераз берати парадіц ягод малень цюрніц як малий дід вак вірте якось знимаю смак ани на чорны циґанкы япоры не робю фиґі не робю хворы промене солодкы солоденькы рімы метафоры Назмерам пару з них і положыл до своіх рядків Товды ожыю на пару днів не сміх просто щастя од головы до ніг Тепер на старост то моя радост перегортати в думках згадках флотках зошытах Лем вітры дябльы без чести і ганьбы рознесли іх по хутерях Можу продолжувати але вшыты Але не маю гусилькы своі як ту пані повідала Я написал такєден віршык Не знайшю самоту вітиня Там де Бескіды Карпаты де жыли моі братя там хотіл я вічно жыти но загыбель і біда Нашы села розвалили затехля і ціроха но долина під Бескідом осала нашых серцях Чую голос духнуюча Я Русин Я Русин был і буду спіл Молитву наше слово не збыл не забуду Яка радіст яка слава тішыт ся і наш медвідь чути слово ту русиньскє чудує ся цілий світ Ледь голоси понад селя понад Пряшы і Бескід Бо то наша гордослава многая благая піт Же можу писати співати понад Бескід Карпаты сміло літати і понад нашу кычарку шутак і высокій грун дякує Вам Юрко Харитуню процытаєте на памят Дідай павітя дай вас видит усій світ Жовы забыли зо Лемка Я Нє Я і заспівал вам я пишу котрі сама і музично спрацує слова і музыку Яна Коленозуночку <unk>ou<unk>Ю Ґуродця <unk>ou<unk>XА што хочу повісти я хочу надвязати кєд лем дач А кєди выпаде етексия переста Добрі тяжко вшыткы віршы своі запамятати за ним тяжко тяжко шкода велика бояла <unk> вісти Я хотіла повісті зато же тото што мы пережывали во <unk> році у нас во Словакі тото пережывают нашы браты Украінці Не знаю Яв не были узнаны єромск Меншына так Я хотіла од серця або я так пишу тоту жы чуют мало метафору ме не язык дає веце порядку то не вадит Але я пишу єдно духо про єднодухы нашых люди так як моє серце чує А Пресла м на то же фуду жы я повіл штороти в моім серцю то люде страшно чережыва А я так пишу як моє серце чує а ґратує але я не выдумую ниякы метафорам так же велика шкода Я свой долены лемкы походит пан Юрко Харитунь І з долины Сариньской Вымоны Чулидес в рані в цікли Высся Голаю Уже <unk> років не є на мапі Словеньской Републикы сім прекрасных сел котры там были де мы жыли де мы ся народили неєдых сел Пришыє ся ле за парку рум выплатиє людям люде не знали што мают мусин сам выселити мусили робити хто не знал кого сліти побрали кого сы ді сау люде осадили смылів Руменів по цілій Републиці почекал ішли Єдным словом сім прикрасных русиньскых сел загыну Заникло зато же треба проставити греблю ґрацу або а та водойміще велике водоймів ся до тема на звет ся з серена А оно засублює повідмені люку по мозмі а тото выдоймі ся засублює тидну водову думам з сіль ци вос цілий край покошы цілий цілий кудова сой так же нашы люде з Флачы як усім стараме ся або хочеме тоты циля тоту боле знатошами знає Ям прекрасных перецітала гріш котры я назвала родне село Айначе я не писала гечы шу сут маю є писала але мене приписала тота ситуация нитя Піділя як дусили оправляти Своі гнізда родных а так книжучвя назвала ґміну поезиі свою родне гніздо зо жалям то голю Бо як виділа маму мы пришли е мама бы хотіла видіти яку єй у ней село мало о должыну три кмры нашы село іс дальшы єдну з тых семох сел было моє село Рускє три кілометры другє а они пришли з великым баґром бульдозером а з вышнього кінця вшытко никого за не просили люде єдна жената май умерла не хотіла одыйти єдна єдина Не хотіла а там єй мертву нашли А там лем нажыла остала жыти ай тот до нес буря выдів ай з Ластовічкам і з Ласівками зістала там А як тот бульдузер зацял знайте валяти вшытко поперед себе дрилети а моя мати стояла на дорозі Упала мыкуліна а дуже плякала так плякала же мыє не могли стати до автомашыны жебы сме з нього одышли бо по войні в <unk> році было дуже тяжко поставити по ІІ світовій войні де тяжка фронта переходила через наше село де повертных было много рускых пояків нашых хлопців А дуже тяжко было за помочы штатушу дав якусь там жебраченку так як мы говориме тым людям жебы собі якыс хыжкы поставили А так мі няньо нас рідіти было Я найстарша зо семох віцем році тоту хыжку збудувала і многы родины так збудували а потім пришли в <unk> році Высша сила розводля же треба збуряти а людей десь розселити Но як я тото вшытко виділа товды соумі побнуло а я си повіла Я мушу я мушу тотоди звысловити де знаписати што ся там діє Нодниз як выступів кєд одкрывам напр ди джыю Снині то лем парк метрів де стрічают ся три граници Снина де стрічают ся словеньска украіньска і польска границя там в тым куті Словацкой Републикы мыжыли Юрко жыє дале в Кыжмарку Явснині А як знайте одкрывам акцию Прекрасну Сміні День Русинів Підсліньскым Вігорлятом або підморскым Оком котре має А тоты люде плячут і плячут і смутят і обіймают ня цілюют А я щастлива же холем так можу севдячыти тым людочкам котры мусіли одыйти же єм повіл припомяну бо тоты молоды уже собі поставили прекрасну думы Алже модерно же дікрасно но я такій віржы лем повім а кєй досправды в Прізавельом уже так перестану вір ся назвала родне село Село моє родне село моє міле Якє ж же зі стало страшно осиріли Запустіли горы запустіли люкы Не слідном же ниґде ту робітні рукы Дворы Загороды забуйніли траву Страшезна цливота заставлює вам крув Плякати ся хоче серцю тій пустоті увірити не мож тій страшній німоті Стою серед двора в розваленах думу Прогварити слова лже ниякому Стратило ся вшытко навікы пропало у стариньскым водоймістю воді ся втупило Лем водичка журціт ціста і прозрачна єй джерело зате никому не даст ся тече собі красно омоват скалиска здоровя приносит по нашых сидлисках а мы Хоц стяжубу серце одходили вірме же многым в здоровю проспіль смула закричу ай співаноцкє Двольте Я співаю але маю ґрупу Яворина знится маю гітаристу котрий і допроводжує нас на ґітарі і як співак а плюс сєна прекрасна співачка демо троє твориме трасны монтажы слова і пісні а таку співаночку єдно духу я написала Прибачте кєцо буде куст трасти голосок але ге приняйте на таку яка я Выросло дієцятк Красне Аґлилія Но бескє выросло дівчатко Красне Аґлия проматіринянька велика на дія проматіринянька велика надія Кід ся уже змогло на власных крыльочка Забыло на матір і свого няньочка Забыло на матір і свого няньочка Родиці зі Стали на старі саменькы Сльы утерают в хыжоци маленькій Сльы утерают в хыжоци маленькій діти нашы мілы міцно вас просиме На матіринянька забыти не смійме на матіри нянька забыти не смійме Дякую знайте же я дома не можу веліо того набалякати бо жінка мі не доволі Але я приніс такы пера а чом то приніс буду чытати Не знаю як долго тырвал тот час Мені здало ся долгы рокы коли є ся дідскым кроком з великом ляску і покоров під пазуху брал букварі З колисків стали моі сны біленькы білы як снігы До рукы не брал я батогы батішаня чепігы згрызли хробакы мені зостало пару пер што стратили орли А ту іх маю чорне синє зелене червене Коли волоцю за собом і рушыл собі терпкост якусь і серце жалів полне выберам і шмарю чорне синє Беляме небо про мене нашы путіть кіріка не быйте собі прошу вас слызу звуду тым пером пишу про любов Не знаю кому подаровати Зелене радуст краса як люка трава памяташ на люці На твоій блюзці была фарба така тыжынам жымницю І так добрі не можу выбрати Червене перо Про мене Боже лем про параду може Ітинта высхля калямари нього боєтся школярі Хоц люблю фарбу таку на твою твари Малодівок тує поть поть дай руку мені Може не знайдеме стріберну студенку стріберний студницьок в хотори Іцуй добрі дес загатьол гей гей поете Хто бы такє переостратил Я не знаю ци дес таку паву мают А я маю Я не знаю За тых лісова я заніміл Жадний звук не спю дорана сную поетичну поілціну коли сбы зрімів Може на Старос до Нюляжів покы не впа выпадут пера із рук конец вам А я хотіла м ся і заспівати але знайти моі гусилькы самограйкы будут грати Еы Я Русин был Ні ні то знайте то сут волоскы А бодай тебе Яктусь Побесідуєте маленькы гусоят выпросаляю вам вашу русиньску писателя Такы назвате Осиль Матова я з вашого дозволю прочыталу Лам пару з тиху своіх слухати бути думці мамі Девыт і кросна Што так красно ткали Найліпший пукручык дідскі рукы нитку дісятку шкулькы і клюбкы писіл куз вербы култя курцюлі хузенка в шкулі старуй Санкы дериньку страву стыряву япер конаше коло коша поле стернянку бузковы швабликы лобтокерзова автобі душа деголуй старуі фірганґі пискурі сюкы путькє хлібцікі з леквором мастів і цукром глину солодка гарпічулкы і дюлкал копрятанко сіну солома хлів пут хлівом на хліві біциґлі ґулі валькє польова мацятка псятка маленькі сліпі сі на минуточку сі на секундучку мамко тудвіцюр на дворня пусти діду вербы ту є ся спрячу никому в світі не найти Найліпший з тых Найліпший з тых я низкє мамку пишу З майфайных слув котрім кулис лем знал Іди мі просто мамку мою з неба і бы ти вити кузь го дарвал Найліпший з тых я низкы мамку пишу Слова про путі ушырику стоят слизиі ты на руках нас держыш ци рукы темамку не болят Панці з леквором Леквар кулоцю мідному цяні Не добу спати ни бабці ни мамі лекріз быстріц вже пахне субугу буде ходити до школы з мну Ранюшня молитва тимін на дворі кугут годинка Старановинка тріскы огынь послідній шаблик Тепло у хыжы Дай Боже силы дай красний ден думство Думуство з нами полсек час в біді і в радости Все образы нам рудній ситі самуі малости Кєй Бог даст Я готовий ся за ном учыти уужкулу недільну іти Первий раз якой першому цвіті руску цитанку рукы взяти я готовый пройти з іспыт сіно в тема зыбыти страхы на русиньскуй на нашой бесіді я готовий писати стихы Зараз Вашу увагу Аросасия Даліда вас пописатут Я взяла асобо свою брушульку но я попробую не забыти ся Ни чути но я буду войкати най подумаю де горы Карпаты там нянько і мати Сіді полонины шырокі поля отцизны предків Землите словяньска сторонко любива моя Любінтя зани За рік студині зацвіть лемховий в саду за Едий вес гордий заперлий під сніжник усьо си я в серцю не слупну Карпаты світіли Водици з цілици глубоко наш пращур в земли куріня туй наше і шепче нам тиху тирус нашу вічну Чой храміс Господній Под куполом неба і пса млитят в небеса Молитву той чути до всевышнього Бога і господом дана краса Водице юрляндска тече укарпатат і лотосна хреста стопатуй вічно зелений віночок з ялицьок і жыі як казка землиця моя Кырилой Мефудій Крестим нам землицю Всевышнім нам Богом даново діцю стілицю сумолицю жыєцю і вічно туй жыє село Пропита на кровлю землиця русиньска подкарпатска Ядревня Ярусь Напомню про Тебе землици Стродальна На гори твоє удзулусь най сонічко гріє у горах Карпатах а всюди панує добро і запах смерек і ялиц полониньскій і річно той жыє село співати та Яни співачка Но добро но якій голос маю такім зы співа Слова моі музика моя но а Яни співачка Так што Деле барш такє штос не так най подумаю Летіл голу дерегами сіл со обі коло броду занурил трице воду занурил крытцеводу Там глядал свою голубку Там глядал свою голубку сизокры луны за будку сизокы луны за блудку Дес ся діла Дес пропала Де ся діла де спрыла Ци тя вода блист взяла Може стрііла плот стрелила тиха вода перемулила Тай політів укарпати мілу свою там выглядати таісів собі наголузів тяжкій Полечу я на чужыні Дає полечу свого краю до шырокого наю ци наєдутя Та не знаю як ми быти як ми жыти Як ми быти якнижыте Зато был ми тужете зато был не вік тужете За горами сон се сходит над потоком те пологріє голубу помарат цирце мліє ге голум вмырат серце мліє Дякую І будьте всі здорові дякую Кєд хочете можу стишок коротенькє прочытати з вашу дочыє іщы хто з має выслупати як най спомню што є там на памят буне такістих знайте мір метрові сотота бавчы Так материньска любовка же я вспомню Родна моя мати ты ме не провожала і хлібіц на сушний дорогу дала помолила ся буде в щестливу дорогу памят таймів повіла твою отцизна Іванку твоя заплякала тиху сулену свызинку Заплакала тиху солену Слузинку В провіляню єст забыло Заплакала тихо солену Слузинку провіляня в далеку му путь забылам короці урядуже Хорода Стигмо Ту юня є гіручка Звіручка є там блоляня дорун з нокому пут Юсину нял далеку плут дівертайся місинку до свого поругу і хыжку смерекы в вікни забу Над потоком Яго склонил ся у смутку зажлене калина подвысоку горов зелені Карпаты і дубу у зворах і біла берізка на дві чур ріков зо всьом то вівдячний мамку русначку за співанку казку залязку добро за недоспані ночы і на тружыні рукы залюбовтую вірніст тепло Заболям ся реба Ну а є я написала тоту пісню для Руснаків той ну не знаю співают ниспівают до Горы Карпаты тамянькы і мати Но я ся така пісня плакала то поля як жіноча доля Новы мене не остановіт бо я той можу і пілня говорити А говорити я не буду мож кєд но видите якій я співак но як і співачка Слова моі музикано співати не знаю Е пісня называй ся плака тополя як жіноча доля плакала плака плака лато поголяк жіноча до плакала Ой тополе доголи ой тополе доголе ой тооле Чом ти зажура ге ген по током быстрым Низкого нахыло там мче рез дорогу і зруба лиду і зругубали дуба хлоп циру зруба ногоба обняла гірко зарыдала Така рідска дооля Ой віі трикольний Ой вітри кубу одинока зажуренов долю вітриком золоми гігі гіло над потоком быстрым низко на колони Перебачте мі я і співачка Я просто пишу стихы і музыку мало співати Як за Янтаро Но ся ошла місіру значы А што маю чытати Де я можу той тидня чытати людям то Так може майже очкы треба цкакя Я дізуть слів чытаю но ту і не дізую ся А то почекайте найпримірівшу зіщылам термінистыкы Зараз майже што я почытаю но треба міні найти Ту є Маленько оту і много єшы чытати но зараз зараз зараз выдумю пічку Попробую найти Знаю капісту ріночка Бачтаю я Вам навірну Ками я думай є так ме світло будувачте мамі то так сталю а называє си жвінька материньской землі Возьму я землицю теплиньку сріберну До серце і душы пригорну выгріня жвінька родной святоі явузыку ікню Все снит ся трепета Біленька береза Ай запах смерек і ялиц высоново єдідство і горы Высокі і стадо біленькых овиці Іде бы міла в Торонто У Празі все чує ся голос землі красоты гысводні і пляі высокі І потяток спів на вісні Сіда Полонинко од древнього предка Де тліє все ватра в горах там быстры потокы і росы студиі і натол там пахне в горах любиноч ворові Стороночко добра Одем не жыло в світах там первоє слово букова кулиска діринты пісніжны ґлугах землици солодка ісконно русиньска куріня там моє і спіл соловя пахуча землице што грієш ня вічно Отцизно Боле моя Притулю людиму срідену досерт ся стеблинку родноі травы теплинку зогріє і зранену душу в та велич крутой горы Полусь моє злата Блінко і казко водити з цілици жыва Де моє куріня там моє насіня і віра убога тверда і де бы судба Незавердля Русина все гріго змінька землі во чує ся голос землиці рудноі цілу полонинку середиту сні глупо крываты Неси міні вістку гріхі куродной землі де макы цілевіні там жыют руснакы румашку білинька в сепахы жні Баную за краєм І серце не вяне Ітуга ня мучыт в далекым краю личу на крыльцятах угоры Карпаты личує Усні на Яву І дбуры з ні свіжій Пукуню ся низко Помулю ся бугу і спасу Карпат і пущу сльозуя До землиці припаду Там моя сторонка мі нянько і брат і прийміня родна І соком напоєт Даст силу велику краплинька воду краплинька воды вдыхне оня кріпос а сонце зогріє той часткы моєй судбы Хранином Всевышний землицю русиньску тітраву шулкуві і запах косів і поточок цістий і білі отары і вічно зелений віночок з Яліскій Майже уже доста правда ци сє хоцти Полюбил Іван Стуню і стали гадати Як был селі файну свадьбу мясниці заради надумали на свадбину зарізати курку журили ся як то буде треба бесідні у Ту нясниці наступили свадьби выбрали Настя ходилі з Іванул люди закликали гудакы заграли в селі заспівали сважды чорні платины одділи як зовы монашкы Выхыли по децині заснули ся в сіли осылянкы і од мудры вшыткы похміли Заспівали коломикы бубнажу дарил будин старус ту завели в хыжу вытімал два од зуба Молодым попросил щастя почал вінчовати давал сулідму як там уж як мают спати Настя зєднуло на Івана каже йому тихо Іване ялже неділька любу буде не госиє ся Івану Бік з лістю каже на стиф Будеш бета віддаєци дехнул Настю пястю Не се каже Я не винна Упало му я удюгню наступ єдиного зробил міянци перебачну тото і так ся написало Раз так Іван каже будеш памятати то не порозапраство будеш діставати Уділи виниз нас туни всі уділи гуні выпули очы слашкы як тотици буді Назапіч усі сокачкы гаруют верками позгрібали ґрунтні будів ся подерками Танцюют сіл гофема або ґнах буфлює напира ся баба гафай помром мірує а на дворі дощы зо я лю як у морі выхыляют гранякы пяниці в кумурі Бусідали на лавіці діды і старі жону публікуют і шепчут ся як сыці і соло Попівали ся на сварбі сі сільскій пяниці дене зердны дене зердны в Ярках до зґатию Но такым раз Надумань всі Фатьови щоты зводити Плянували ку му і де файну платити Древа в клітках загриміли а о плотах кіна Не мал нихто туй і з паху пішло в буді сіля А гудакы лжел укдали граючы саракы Попадали всі на ґанку хлопці неборакы Лекат староста Людкови доти варма буде попянілим уцапіли вшыткі сільскы люде Перетили териіли змісок позалівалі фіндзі гонці і таніра все попереверталі напослід Іван Андрий заграл файну новту выпаковым через поріг ґаздатя мтруту Танцювали і співали три дні і три ночы крутилу ся в сім головах не было помочы Таку Івани з Настунів зробили слайдину при обривні найнідівкы ганьбу чыревину Напіри ся не діри ся Всі затанцовали а як фалю по поірі Настю обрехали Одгриміля в Свісварба Іван каже на скулі Будеш спати на кулокатниому і ули Была купком на сіті діти дівок і хлопців ролта Дін для неі был Нічынь Кугылька быланулта тяжко жыєш Тяжку жытя провадил жебротів біднуті все робили на чужака терпіли гедоті Тяжку по возі робили Сукари Івана все робили ся і роблят на чужого пана Найдешо Я бы хотіл єдну вет од мене Закінчыти моі гусильк же на мене підвеляти ж мене підманула а може гусилькы Я бы хотіл єдну вет В тых папір ціках было написане про Духновиця штос Чую голос Духновиця Ярусин был язык Дуду Спілмолитву наше слово не забыл не за буду яка радіст яка слава тішыт ся і наш медвідь карпатскє медві Чути голос з роботу русиньскы чудує ся цілий світ ледь голосе понад села Мукачево Ужгород Бо ся тішыт бо сатішыт цілий наш русиньскій хто нагород Ядикій є голова Союзу Русиньскых писателів Закарпатя Райчы розлала ся Подкарпатска Русь Создали мой Свій Союз в <unk>яві де ме обрали предсідательом Засий час я з сознал Народну орґанізацию Русинів у нашым рейоні аж і в дяцюві в тяжкій самы великы рейоны у Закарпаті сознал дві русиньскій школы Ну а Писателів мене є <unk> писателів Подкарпатску Русі І з них <unk> лиш у моіму районі Семі самому приходило ся ходити по людях до старенькых бабок якій щы забыли наші співанкы старіі про америку якій се туди на шліфах як тяжко заробляли доляры як іх противали ну і так дале Усє тото я вквыкла у своіх книгах пишу є на трьох языках На русиньскым языкові я написал першу книгу называє ся Серце солдата Я служыл Рускому войску я офіцер Ну знаю по русиньску Пишу я по украіньскы мене написана істория Подкарпатской Русі у цій кризі Опису як появлят ся Подкре Подкарпатска Русь якє населі тут были якы завоювникы приходили до нас і были і врагы были друзя і были і окупанты і так дальше Ходил я по селах і зберал на рудні співанкы які іщы наші бабкы прабабкы співали Ця книжка называє ся русиньскій співанкы Мараморожа Ну при Авсервентриі наша територия там де жыв тяцю Густ Згіря Рахло входило в состав мармородского повіту І центром Марморослі был Сіґет Мараморош зараз в Румині То был крізь наш рускій город но так стало ся што Сталін приказал поділити границю по ріці Тыса і Сіґат остал ся в думбуці Піше є про Мараморощю про наш край называй ся книжка Сини Мараморося Коли мені вже было врого Не закликувал міні до сте Хоц до <unk> річ рамсал книгу проміня серця самы луч і стіхы Ну про любу Ядут усів любит зордувам чытак написал я книжку тальоновита тяцющы Я собрал люде які высилают різба подерму художникы поеты даж і єлденций котрий поцьорка месиває Виділи сте і коне Розвитешкы поцьоркы Не ту слово Так Ну і Книжку написал єм Мар города наш попросил мене штоб я напал крижку про тяво про наш город І так онализывай ся Тячю горбі марморускі наспівы тут написені моі пісні котрі я пишу сам узляю і сам співаю Так книжка Русиньскій писатель Закарпатя це альмонах <unk> писателі єму і книсі та крутенька автобіоґрафія фотоґрафія і сівтурені проза яка свопєс Ци є перший альмонах русиньскых писателів в Закарпатів Ну веде зараз іщы одден Но там вішло лишкій девят писателів Дуже мало мале всіє Тану і десята книжка моя заковала з узриців Сосия написал усю по нашы Ту тепер буду вам чытати так такуж і сме пяны од перше сутраня ром ся одноствузу так і розовай ся Я Русин был тай буду Я Пудкарпатскій Русин был тай буду Яверховиньскій рот свій не забуду голодна студня мамка породила Нипеленами плято мя повила Солодка мамко коли с ня родила Туды сльозами гуркы мі змыла Уровым курыті коли сала Сама голодна а мене плекала Ци є на небі Бог ци ун не чує Як подкарпатскій муй народ бідує Ци ани ле і всі ся тіни знали як Русины і з голоду умрали Саракій мій народ моя родина Євіру прийде радостна година І докі жыти буду докі можу У сім чым годен я тобі поможу Ци цітворені было написане же мено поглянено на музику Ну і мы так даколи співайме сю пісню І слідучы сутреня хоц ом прочытати дозвоє ся Русинія Ну може мало хто знає што Адольф Дубряньскій і ся правстор Венґрий хотіл создати русиньскій округ на цій териториі туда мала іти і Галичына і Буковина Коли пошуду Цісаря то Мадяре были проти цього і все зробили абы такого округа русиньского в австрийскій Іпері было Ту я написал таку пісню ту каже співати не буду але ям проша імсі хтуреня Коли я был сіґы там был сім мірный Конґрес Русинов всяден єл нас Конґрес конґресу мно так яку Ухахлюґу у Украінців Кажут є два Украінці там три гетьманы то ся май біда коли ся Русины розділяют Я набыт дуже противну тым такомтуреніє і сіґыті булбы Конґрес присяченый Сто літію коли судили нашых Русинів у сіґєцкій тюрмі І там пришолсиць конґрес выдали журнал і но тому журналі з заділ написаний был сіс Моєсіту вренє і всі за то любіру всі чытают і сідит кото написал ковто я Ідеме пити нукал цютли І так Русинія Русинія мати моя краю польониньскій вічно буде тя любити по тому крусиньскій Ей ходил є по світови тай невандрувал ся по Европі Америці а думум вертал ся Горы моі Руські горы Як вас не любити Ці в журі ци в радости шуга не забыти Не забуду рускє імя і язык русиньскій на котрум співала мамка колим был маленькый Не забуду співарочкы до любкы ходити бо никота гі Русинка не знає іх любити Дошо божаліщы мож вам почытати А може вже пора в жы закончути може выже устали Може бывшы пурайти нока сме ся тяжко зберали чытайте прошу ся оптаю Молитва Пудкарпатского краю вызведиш шо писателі художникы різні аматоры народного мистецтва они пережывают сильно за свій народ І тоты буліш у них є в душів не перекладут на папір на гольсты там на різьбу і так даше І от я як поет я видю як му не розстрадає І як не написати про все у своіх сіхах Дому є такє написал Молитво Пудкарпатского краю Зажурила ся тай заплакала у тяжкоі біды верховина Обыкрали єй обыбрали єй і на столе на днів гурка днина Ей сыны моі соколи моі Нащой дети в світ вандрувати Яку старі часы наші уці діды своі рукы назад продавати Ты а русиночкы як косицкы минула і вас лиха доля І здоровлю одберут і плетюли даду На чужыні одна лиш неволя Ты єдиная і пречыстая Сына Божого маті Мриє Пошкодую же нас помоли ся за нас видиш што ся з Русинами діє чорніє Наш языкы закарпатскы вже мало моі украінізовы хоч вызнали то так то закоромірны Я чую Ваш язык Вас слотізований Чую Юґославцю нихто же мало май югославскій віже вечрай думати што он каже Но розумі Я Томисла Мишыр доктор педіатер зо Фервацкой мам написано <unk> книжкы на хорватскым языку і <unk> книжкы на рускым языку за терас і <unk> су упремі Пішем домолюбну пісню Здогаданя з нацийональной істориі думам дост і сатирічні пісні хаіку і так далі Тераз більше представ зо зданыма сатирічныма піснями Мац дала Сталіна учіц за паноца да буде з Богом навікы а є вон нєс силь учіц і пошол до політикы Дзеци ґзеці поклоніли Гітлерови квеце Хторе сами нас берали Гітлерови то было барз міло і погласкал іх погляди Ей кєд бы світ был тоталітарний не было бы у нім велій глупости бо кєд бы іх дахто направил поламали біму кусци У Америкы Відумані такій лікі зехлісті зуз люцох віганяів з помоцю музикы Была то гласна музика о торише треше шерцо плюца гуркі покруткі шнежінка і пецінка так же о тых вібрациях І оты гласны музикі хлісті пошаєли і самі іх хоцили а люде іх дочекували і з карком ім закруцали Ає быль іщы єден способ як шы од хлісту глічели і то так же ім співали Хлісті мойох лістіх лісточкі мали лісті мойох лістіх лісточкі мали Так же хлісті подумали же іх у вомкашнім швецелюбят та сами в іх хоцили а люде іх заш дочекували і з карком ім закрусили Кєд бы троме крадоше чували державу Нихто мі не шміл ніч украднуц бо бы му одрубали главу Кєд бы месту міністра фінансия фінансиюх і його помоцника двоме хількови заберали нихто б ім не дал кредиту і людства бы сме не мали Кєд бы міністер польодства доял краві не уложыл бы м єкы з другій держави Як бы то было кєд бы люде постали добрі і желіли позешыт заповіди поліцає бостали без роботы і нашли більше у біди Йолоґы дожа до словал людям Пішол закрывально Я можува і моделем <unk> Важна подія каждого нашого стекнуча важна важне слово котре вігваряме медже собу котре чуєме о другій і барз важне кєд си розуміме кєд ся порозумієме Дуго років сме то не могли не смєли робити а тераз пішол час жебы сме іх хосновали Прето барз поздавям і постуєм і не скайше вечасше стретнутсе мали сме го і напрешли мідпресли мішлих конґресох на певно же будеме песувал то і на наступных конґресах а творцьос руснацох по тым час менішка чули ниґде не вімре Най жыюсині Зашыбым подяк оче нашым чыстоленным писателям поетам Зато што нашли час можно повісти два слова про себе розказати про свою творчіст Пан предцеда добре повіл же селже є традиция на всех конґресах тому што творчо творчыство якоє роблят ці прекрасны люди то є наш фундамент то основа для то жбы наш русиньскій язык ся не забывал і нашы традициі продолжыл Шраз я хочу одважо єй міні подякувати Я думал што звятом то традициі буде ся продолжыти горбодары Што год годы ґлумоспоры