Archiwum
łemkowskiego radia

Запрашам вшыткых До слуханя реляциі зо стрічы зо знаменитым лемківскым поетом паном Владиславом Грабаном стріча одбыла ся <unk> вересня <unk> рока в Музею Никыфора в Креници котрий єст одділом окружного Музею з Санча Была то стріча з циклю Моя Лемковина орґанізувана през Музей в рамах проєкту ВІАІ Провадил стрічу пан Збіґнєф Волянін Діндови Панску Вітал панства барзы сердечні Э на влене спотканю з Музею Нікіфора В рамах проєкту Вяґаліця титул топорі єст Моя Лемковщызна єст то другє спотканя посвянцене Поезіі Лемковскій і в гостій ЕС Не замагам ся повіді знаком поете пана Владислава Ґрабана Руніж то тем дісійшы ґєчур учієня нам музыка і спів пані Марти Ґрабан пана Кшыштофа Будрина і Таты пана Кшешонпіє Мадутрина ґруны Мальо Ятухтя выіче Епані Манта єст етнолоґє єст докторантком ЛА В Люблінєна Лемцеда інтересує ся барзо етномузиколоґійом вышыкує ружне давне Пєсні котре ружне давне записил товеж і як бы привраца музыкы нам том запомняну музик В дальшій честі спотканя нашых вентівнійшы оказ є выслухат ся Паньства Ту іщы така ізмінно інформация в волі пожонку друг єстем зобовязаным полегже спотканя то в рамах діяґаліця і в рамах Малоского Реґіонального Проґраму Операцийного дзінкі власні тому проґрамови Музей Наше Вулетнім циклю орґанізує цалы шереґ інтересуючых выдань артистичных звязаных з тереном і з культуром і з історийом давній Ґаліциі но споткане поетицкє а він богателем позволіт Пайство же мусям дотий фій Кум богателем нашого нашого спотканя єст пан Владик Ґабаль В кільку словах дословнє представе артистце на тым же для особ скриници кы знат ся знатє пана Владислава єст єст постатьом блізко а для сосюд нас ружні гостів з другіцкажы кружы може ніокасиі вчені познач особістє Автора як єй вытворчости Дзядковды повіл же Ежей могли ужыват ся могладку подію атлі єсте сме на циі Ели <unk> права власти од часной молодости займує ся корецийом як вычытаю той нови в інформациі такій з з выдажыня фестичного в Варшаві то властів уж од <unk> року жытя Но Твоя псідода з поезийом одпочала В <unk> р Першу наґроду ж очымам на конкурсє Тыґодника Культурального Натоміст як сам ім одповід осдебюлітератскій мал місце в року <unk> ґазет <unk> Краковскій Поез поези Влавка рецензувал позитивні барцо знаны знавца літературы і літератознавца редактор Яцек Кайтох Пізній Владай друкувал рувні своі поезиі в сондецкым дунайцу друкувал і был воґуле творцом ципуцом лемковского кварталіка артистичного загорода В оґульнопольскым Вісмє Артистичным культуралі борячы ся указали вісмі реґіоны і вільоінных ту в тій хвілі оху оты повідны сой як ди в якій писмах в Польсци владканіфікуваны єдно вірше выруншыч Тачовин матераз очывістє єст то тым єдна чест писаню поезі той то єст та може ґлувна ґлувна чест активности артистичной Владка дотого же Владислав Сляванысно не тілько Ветом єст тлумачем з языка лемковского на польскій отнє єст утлумачен з языка украіньского єст редакторем <unk> Ружных выдавництв котре тутай за хвиле запрезентуєме на Ружным тексовым пшынскій найважнійшый то власти Загорода Тутай мам єден з першых нумерів власні зас нр Другій з двочоты <unk> року Хыба в тых часах была тота груда акци покажыны єст другє Лазє трутей штоп редакцийны єст єщы назвиско Вванислава Ґрабана ся знайдує Єст также аниматором жытя культурального в реґіоні рачей дым фиґніфіль мало куцін Прошы Паньства він я в тіговульны кільку словах заремонтали го спладкови туры Оповідам румніж но О своіх заінтересуванях о тым як розвияло ся його власні заінтересуваня артистичным яком роком до поезиі доходіл і і до того реґіону туталь та того жено роді накожемі ся вывозом з З Сондечызны Лемковщызны то єднак дога жытьова была барзі окремна за ним ладик Бескід Сондецкій Він за ним оддали голос поетє котрый по опові і предшыткым денді чытал нам своє пінкне віршы В кільку словах єщы узупелніту характеристикы тым ци написала о владиславі ґрабані пані Анна Рицзаміч в остатным потоміку його вспанялых віршы Том котрым знали з руґандушы указал ся в року <unk> другє выданя в <unk> през выдавництво Лемко в шельцахівскых Вадислав Ґрама розовы <unk> року на дольным шльонску поета в відным представитіль спілчасной літературы в Лемкоскій Вражливост на пінкого св Природи Краю разом в заткінцю з Лемковином По повороці родіны Ґраба в <unk> року укшталтувала молодого чловека і зродила в нім пасив затримываня уродителів свята в вершах і образах Ґраба як жаден ін малює слове достеґа оціні барв дострега одціні барв жытя обу найбардій сучыстых ясных поцінне траґічне Бо творчост поетыі єст позбавена народового буду Пісана в його історию реліґію традицию дотыкал містра Лемкув нізабойовых як Талергоф чы памятны рок <unk> Ґрабат о тых рамах пише през призмат природы то такій овали і джерені святками тамтых выдачів то они стоял на стражы пожортку свісцу ді поета Час Новы спотыка ся зо старом Святых по віршах то стары хыжы пущены цементажы Придрожны Карбічкі отульоне фауномором Лемковины бо она одгрыва істотну ролю вызваляют в час маґічні софнянти Птакі будуюнци Віслом Ґнязда нюсу надіі на нове жытя там ді здавало м тым свят перестал істніть На опущеных цменташах броґах зміщеных домос Єсони буґі і одут оддаване циклом чыняня чрехур року дают святко тваня етосу Лемків В богатый Кшещыну так укоханым чез грабама Лемковины мала фьолті Скшыпы і барвінкі оддажают єм востанічным дзєнтєм Пето выдає ся она вець зімьом обіцяном Чераз уж на высягнці Ремкі Беспонщын сліду в тым свят єст сягнуты духовостьові бо претеж Лемко не може без ней жыти В віршах для барато Лемковы Рис вельком церкв оточеном іконостасом лясу міняцом ся в іконовым цпєві кольору діт церквевны копулы а дзвоны мают серця Незвыкле пинкы слова і бо деж незвыкле пинкна єст поезия гладка В єдучы робітцю того спотканя престудиювалем но барз віле тых віршы была то велька вірка но духова учта для мє і І єстем од гіркым вражыньом в поезі Ватка Єще залювану о то в ос тобіш чытал тя Впомніч му першым і першым томіку вірчы як і Ванслава Ґрабана в <unk> року вдала собецка офіцина выдавнича І тя показал єдно здінці тутай маме здінцого міто з дінця такы як модого бунтовника в каждым раз в каждым разі Як бы з системом з течі капітеля онді то был такій як ренесанс Модий поезі Лемковскій чуре жытя артистичного Всюд до одроденя ся певного жытя артистичного Лемковщызны і гладко быти моім може придум же ваша Пенкє просіл бы м тіж Лючынам оповіды власні як О почотках творчости свойой о тым кєди кєди везня так важне місце в твоім жытю заяла же зачало сильно такє тисячівать Почоткєм почоткєм было Моє з родіном Пресідленєня чым повруд на зємы моіх чотку поґрупал Ґладышова єст то така вістюра одна буде Хуцулук Конлюцкій Памятам яксемлетній хлопєц єст пелна ядонсы Самоходом <unk> історичной штыхі Поконивам трасы мрославєм а потай Новым Фочем і пізній чыстом тзв рубском ґур барз высоком ґуре для них тези Іванчы галібы до Владишлава ранкы ся обузен віченомоходу візер по просту жей <unk>I Звачат Украіны котра єст ізвыкла Краіна Лясу Украіны ґур Украіны кольору святу І то было моє такє перше спотканя власне з Лемковщызном Пізній Но напатшыла м ся так повін чысцем окрес на то вшытко цист так спаняле то єст так барзельоне то єс так барзо кольорове Я мсе же тын окрес хыба найбардій вплынул на кштаты участуваня моє голи моіх вражливости на отачаюце нас хоснє на отачаючо нас цозєнност але перед вшыткым том цозєнност рослінном том біолоґічном том звільом ґікну безціду суці упаялем і тоді ся єсамем же ужыє такє о слова Тей краіны не был бы на собі місца неґо найселі вчырым жыть Длятого по лятах поли сме то назвать Поєвідкє альполята котры были поза Бескідем в р вчыхам до Криніси Мешкає як іщас на Дольным Сльонску мішкаме пізній на Ґурным Сльонску І тентен восні остатній опис єй с найвысшый час для митисы мешканів в Босні і в найпинкійшым місцу хыба на світі в Рісли Кєди приіхам до Криніци довідам ся же сон тай вс рід Власні моі знайомых сут теж Лемкові же су родины лемковскє Але яка ситуация была в тамтым джере Так ся цікутеньком діло отутай мешкал Лемко та мішкал Лемко натомяс ґенеральны люде не знали ся навзаєм на Цоді длятого же вуку так безпосредні котым контакт так як пуз в пізнійшых лятах власні давали спотканя культуральны чыр чывнєм о церкві І длятого по певных старанях по пошукуванях як бы свойого в Креници збудували сме Першом церквєв Церків православном вчесні старали мерків грекокатолицком іністевно трудности якы были же і часы были такы же міжні могли сме єй одзыскать Він пан постал парафія православна Мысль же могли смі оповіді же ґвене я пан Ян Васєнко пан Ян Пеляк і середні жыючый уж причыні сме ся до восніповстаня в святыні а пред вшыткым до єй До ней повідсме зорґанізуваня до зорґанізуваня жытя жытя звязаны з Церквим інцьонз Ґалчык в пана Троханоскій обзявжет фіновіта і поздравлял котрий руж в тамтым часі вчіял Украінци аби вести ся ґрупе люди прагнуцых прагнуцых врацат до традиций прагнуцых врацать до своіх коженів Не было то латве але маючой змеляти <unk> охлочы з думі в такым призяленций віковим Чловік не ма специяльні Лемку не боі ся трудности поконує барзо барзо лаво Хочаш тераз ґни врацам часом спомями і спомінями до тамтого окресу є сам ся собі дієджы подимувала секєзиковне на тамты часы діланя завше мі страшоно слугой о влаза ці там зараз сой ся залатві Але злого Якось щелівє Тым окрисли сме реального социялізму прижым в засаді безболезні так до окресліл Але му іх ні о тым а о поезіі Так як спомяли т лятал десят і може конец себесятых то был час бунту не тых ы хоті сме шродоґіска міншостьовых але але уніж краю правда Він мы также хтіли сме сос для себі узыскат сой для себе Е Здобиць но в ні хотіло то жебы Ґрупа Лемковска та власнійшост лемковска могла функцийонувать так як функцийонуют нормальні люде чы жебы могли корыстать з научаня языка жебы могли користать мірі власно святыня культивувать власны традициє віс схо вруціть до тых власньолемковскых коженів В тамтым часі барзо често спотыкали сме ся выіжджали сме і до Бєляків інґєту о трохановскій правля І до іных повізме осродку тіж і такємо ґе назва ци жытя культурального бо влажны єдиніх білянци в свойом седібе маламковина то был такій потный мотор напанци напенжаючы надіє же заповім то могло для Лемку пізній принесю сукцес в постаті но би ся собом бо бить собом то єст так простий же не єст ся в огульной ґрупє на прик Поляків правда в полякым сенсі ідословным в дашым значыню дословным же єстес інте сіт вшыткы трудній то дамше я так сонце Ін окраз Споминам рум добре То значы допомож же потрабили сме власні зорґанізувать м інковском Ватре то было перше спотре Перше спотканя зкупляло так значну ідуст люді Спотканя вченійше котры місли св Кринци то были забавы Новорос де могло ся споткати <unk> особ натомя ватра Перша ж наведва лічыла понад тисяцину ям ся же около пултора тися люди кры мішкалі разом зо собом розмавляли при стри діі Овшем іднули в о на темат Ват єст віршы Ватра і ту мам надію жебы очытал Натраціли ж для чого жто так боял я о тым єм одняс Вшысти очывісті ватрай сґлосным і знаным выдажыньом спотканям млодежы з вілью краів Тисянці лодежы діся назвладых єст но єдным з ініцияторів Тых споткань і може може мато так властий припомзи Як як до того дошло тим покінтні оповідало ся тотно діжо і повтужыт пившы раз по Тышы і вшысти то св Я часто нуджей оцінялам од нормальных законцив значынів діяня спот в середовисках Хы полскій прожемна ружне спотканя межемна участничає в конкурсах літерацкій чы в конкурсах повізны неботипу бонь школенях звязаных з жытьом культуральным І памятам кєдивосні бы на Крамє в Соншу ґебы навет єжели си не мели бані Котре Басалыґом быйкы набули сме фотоґрафіє учым ся фотоґрафувать Пан Станіславовот был втеди выкладовцом на тых спотканях фотоґрафічных єзджли сме деж Доліном Поправы звязали сме цікаве законків Фотоґрафувань є потен тезінця было опрацуване І такє спотканя власні то єдно з тых споткань Пізні колейне спотє сам засуґерувам спотканє в бартным о <unk> другым року зорґанізували сме пленер при удяле власне сонтецкого коху а так ся доматувало втеды як добре памятам Ту зна друк выкучыл расмо то воєводство Віщаран Вишеранґа Пан Антоні Мальчак вувчас зорґанізувал забезпечыл нам сродкі зорґанізувал нам автобус і выіхали сме до Варного на тыжі і теж то был такій тынь фотоґрафічны По тым тыгодню выконане з дієнця чорно бі з мешканців мешканців <unk> в старій церкві то мум так як споминал рок <unk> І тых кілька такых восні споткань выяздових насунуло мі мыс же претіж Я моге на такы спотканя поіхат але в ґрупі Лемковскій цо не означало же ім ся выхят в ґрупі Польскій натом хцял ты люди познават хяты люди зеґт бы зєднивать шы вышухівать в звівку з тым бо ся помы сей І Ватры то было споткані Пленеробе оно ся называло навет формальне Варштати пленеровы зеспул пісні танця Лемковина так бы затитуловане в тамтым часі Ноґя тому жебы і ґлибы не то же в тым зеспу функцийонувал жензеспул был вас ні таком таком сольом зєлі нот чым нас Бокуй єдношыло правда то нім не мілисме шансы зорґанізуваня той батры Вшыткы писма котры выходіли выходіли на Петрошечкы так нелеґальні бы повідол бо зеспол не мал правной структуры орґанізацийной затвердженой през влады Він выстепували сме з писмами я сам писам те писма до директора Люпіньского Уженця воєвудскій о зводе на зорґанізуваня Ватры власні <unk>ra на місцей над Устям Ґорлицкій пізнійше ватры міяли пізнійше ватры а бы ЛЕМ орґанізатором пізнійше оты ватры інна ґрупа но і медже роздравлял на тема натомяст ватра функцийонує він трохе в структуже іначей то выгляда як кєдис бо кєди сме злаґали ґлувне на то Жебці млоці люді буджы жели на ватре жебы оні могли ся предест запознать з культуром екоском то был ґлупный цель Длятого там был там не тыко были концерты бо з <unk> тися слових єст єст проблем годным же было періодзы на то врода натомяст в тамтым часі по перше і ґлупі язык По другє Лемковина нам в зутносі выстарчала абы могла законцертувать в протягу тых трех дні дала ты концерты ченстотеж творено такы напряндце ґрупы музичны котры потрафілишы вниску заспівать але ґлувном власні ідейом то было то было Орґанізуваня м ін Конкурсу Конкурсу Ґеоґрафіі Лемковщызны Знайомости языка Лемковскій до знайомости давных слов Лемковскій котре в засаді зостали уж давно запомняне Руніж навет потрафліз собі зорґанізувати міс Ламковины ци был елементы в тамтым часі бо навет польсе не орґанізувано міс польскій Але то был єден з такых писме трошкы барді жатолівых але цікавых помыслов поза тым Почас во час твалы конкурсы пісні конкурсы рецитациі жестечытні дум ці люде б так заінці выказувал ся восень свойом єзном свойом знайомостьом темату І то споводувало же в барзо крюткым часі Люде приізджали пізній питали цо ся діє ци з цікавого в культуже то пише І так як вспомялем ґрупа мудых люді заанґажувала ся Владку Вєнц єлі то можкє подяз я одшукантем віршы лемковска Ватра і бо такы Пулґоціны наш нашого мугіня мусіме західе має одлечых музиканток але ся вымтіш ся залтоманковскому ватре вік Лемковска Батра Тен огій з боляли спокійнола память ясніє однова Душетися сцалі то не о ґжані місиці ютра Од вчорай трвают сольными слухами бо ні запомняют вруці ґловы іщы раз Заполє огєнь тыкроть на розстаях друк на дорозе дітілько барбінкій пасом ся як овце Же єсінь нам ся збіжат о вшысти єми в звізку з тым і такій віршы веснi рефлексийны о єсені позволитем це чытать Єсєнна модлітва Укохана дорога моя Єсєні лісти з Лістовя заношем в модлітві Остатній злотоглу сонечніка подарувал ґлова а злотекжывы коні в млах полоні холодным рамкєм плынул З крикьом в кєраці дня польны скрипы запассе ніба ґазнє сонце а за ґурем за ґурем пендзом овце клембясте кіле хмурі На споткані зіны дещы в соплях столпа наржыску ржол гуцульскє конє помкнут з шумом скридел білы плахты зіны тілько клепкі паєнчын вже цьомо ціплых снов пущыл в рух Хоц безкапелюша з Лістовя не бесі до твары укохана Єсємків Єст руж ні пі опором кором ся захысам Віснай до Вісни і такі віж на повітані Шпака увірбям шпаків в моім огроджы завше маю своє місце і ц року поврацаю На повіта ні шпака Вчорай заспівал птак чарний як бенґльова кулька і слон ском одсыпал зо скшыдел Та дорога як бы одлегла тайова єм был барзі зєльона рамонашавы в Моджелі одзяме в пушысты з ефір свіркі маштаміск кшыдел хлощом єба бленді розпєнты над розпадином скальном на корий завісли дзвоничкі як вільце стада пахнуце дзвоньом на халях рацічных стомбань тисянце дечом стубарны дзвінкі Жмотым потоку в найдальшых темплієм вшыды буді в лятарні світу бляде святелка Окєн розмін дещовы кропля плынуце на крадум каченицю Скород єсем пшы і в єсні з Кмосы траздозіли потамічны віршыв клафей повсе Іні Єсінь утіхла шумен з кшыдел позоставяч в льоці свісту жаль плачойци смаґаню віятру Піршый снігєн за квітло тавым здічалык осту в танцу задзєжднул білы плащ тисям слойц сребрнем уплеже з добінь над Чершльом стоіт Ксенжыц босялускі свєнты тваж іду як на Леснік в перзажу Пателі Чого ж мі брах в ебаным тоні своій женой дзюблі замкнентым лосим ятру на колбаку вз буш одтех як пус тораз вольнійший Може такій віршы Том бардо давно по єсну рушнице смерці Нікіфора А єсиме в місту щельным власні музею коре кєдисентен іщы свойого місця в Криници было єдині в плянах і вчені в мажынях самого Нікіфора А він скоро повстало єст то хіба мі найстаняльше со могло ся чытати Ітіфорові тота Екіпо званы Кріньскій уж ні манує пейзажы церквєвек хат анімаломястечковых домоз тылько єсінь заґольонда заздросні до його акварель обєґат тіхо кольорит іконостасу отулят држоце длоє святых Паінчыновий захід В сонечным хлоді пустимурек на котрым ся дівал місч пожу на картоні Не заквітнул наново барвами Бескідув шаховіцом куль ани крижовым лясом Йодел со непридатне в схоже безіменных дробняків Дромяк тов властіве навіском Лікіфора так в кут записаных Може поді обізна як за людє Васлава як гладку Пінкны вірш о нікіфожы і вам так чловека тремтом творчостю Лікіфора якос любів Біжей ся замує єст чым зручаюнцым направ некєди артисті лемковсци нову свою творчост дедикую Никіфорові Е Ніхний рецитувал своє вірше Петро Мурянка Тен вірш єст тутай в тій хвілі на експозициі музеум записаний і твой вірш в ладку ШПінкы написаны єщы власні кєди кєди того музею єщы не было Але хцям повіді тутай як бы же твоє твоє твоє вірше міщы в щыґульны спосуб до творчости Нікіфора якы чытаю Навет чытаю з ты віршы помітаю собі же і кєд была оказия видат такій альбом з образами Нікіфора І р своіми віржами то было бы незвыкле якєс такє цікаве і узуполнююче ся моділо Длятого же так як Ніґіфорум в способу зо чыслом тем способлювал Лемковщыны сочысны Бескіды але очывісті Лемковшыны передошыт в спосіб так незвыклекы індивідуально і два найпліднійше як іхньо родів Так ріжніж Вітор Вітонс іде в твоій творчості місця займы вершы польтоны Лемковщыны і як тым языкєм сом они писане ночы я то так почуєм же якы два годні сібє творцы но близко себе могли бы ся зналез такє одчуті Іладку вышукам о природі творчости Владка дуже два ци о тым до того што вруціны західе Я собі тож вынотувалам певны вершы котры хтям же лаґ прочытал тутай незалежні од того чого Владак приготувал І тем вірш на повітаны шпака щеґульні такій рочычно чыталаш але яскєтовидже щыбне вражыня я собі го тыж хотя єм засудероват розмін жебы вашой вымест тутек придумам єщы хты м Лемковино мова зрушаючы віршы моє з велюю дікных а чытиту вірша єст Шуком Тюмоля Лемковино мояст то сон першы тропы Єс можна тіж цупосв Шукам цям од лят Лемковино моя шукам цям од лят од народі ноше твоє знамє і тігли єстес одлегло а як же близком Лемковино моя може выстарчы вытягнуть длонь і занужыть в хлодных травах полонін бы справді же твоє серце біє для мє для нас обох Лемковино моя дівта дівца мой го Як то лівча прикля івча лівча не рака Мам єдну коментату жебы кореспондувала тіж єст тілько кінє чытатшы там упадува такой хысту Ліґіонты з такых воднича не знамет кілька Сніжне колентуваня Сребрый дьодек певны доліны высшом огніті по щеком высокого неба а з полунін розпало розпалены лятем сяди овічек до заґроды дьодон там волы леніве в комкєрі ся належом пережывают єм пахнунцы дітєц В двонізацісной доліны лемковска хыжа за віятрем стоі звіжента розмовне зґарняют роками Ґазд поінчыны бляде На припіску каґанек і сидло лежом в паже Памятано ім очысто Ту остатню потлумик єзінь спокійла Як дзядкове крлевство котре в сіне збоча комінем тіплым пєшхло Накєцу польный конік ся остал єде розмовы з ятрем зіма білістями сніґємску накрыла скідла анюл розіскша Ту ся в народі буг За высокім проґєм на лаві тембовей посюд ся на і єдвіны Знами Бог заспівают скриплі цикади никт нічы не зас чека пєс тылько матка подзґарбном повалом гулю заноцує Колисы народзоных шукат на каже четверлісных коннічын Хто отворит жді полоні для сніжной коленды Пожыватку істори мож тист самы Лемка цудоліко Мойом Лемковином чысыпало снігєм несподівано з ноци же ани віятр не задзвоніл до окін дзвоніци ани птах не заспречал чарний Так як чарно біялу церквєв хател і мын розебрано в цердів з тым сюдным В кольор чарный і білый прибрана Лемковина матка у Моґілисиы на дісєный ді Чарна ноц як ся на чорна плаче а єй лзи біяле плямы записаны памянцьом Стала ся нам моід моі принаймо царя нашорі робіна всякі малені Та встернати мали і діти бо о ціли світі А Марий Яліз Йофем Через руса не машто єст офішли вербо ішли везлісы глопче Уса Дай бо се щастям вомести завтрам буде жал А така всякі світ молені лемків Дай Боже частло Небастрафы на се на вшет крытко обшаром хт жебы сме єщы розбавляли трохы о природе твой твоій творчости Длятого же тыльно єст барзо істотний акцент Віді же же природа в твоім жытю єстно чымсто огромні важну ролю одгрыва Бы близко природы же же барзо в той творчости чыта ся єс мож оповіді си моцно то же чловік єст чест честом природы Е в ємыцю природа єст єст дужом вартостю Власні сол тутай некторы віршы як не в циклю в тілу циклю пур року выражаюце зміны в Пироде Сом поєдинче і акценты поєдинче джеба поєдинче звіжента чыль навет чы кольоры Я мам тутай єден такій свой вірскраник похоті о прочытаню як на конец тій часті натомяст Натоміст втям ся ту одні владку в віршу котры вят в нєсі лісє Дато же чытаюч тым віршы насунели мі ся одразу а на обє з марзтвом такій сондецкій малявків котрый недавно выставлят робічны Владислав Іванскій Мугы ті доросіт о прочытаме свойого вірша осні Вятр нісє лізє Боце ані пше свожыл хмуры з сум зрыва загачаю з высокых єдел сіне ґлоби занучний пєсні сєнів Танчы з тавунем остуф до рана Аж кендзьоры осеребжол матункі нашых ґубів Ютро чыє сіль Звычайна лемковска дівчына Два слова Владислава Іваньска спывност не знала в твоіх віршы ні єм чытель слушала ся о ній але о тій малярци спымноцьом теж не натомяст Твоє віршы Малювала она як бы подобне клейза якы ты якы ти описуєш малювала танчунцы страхы якы свас пустинны квяты придорожны квяти ошлоньоны приєнты віґуром Найпікнійшый циклы образу в то така серия єсенны полу І кєди кєд власніє чытам і твоі вірше то творчост іваньскій як бы мо натихмяст образні чыдачами містальов і руніж твоі верше барзо барзо як бы новы Ідеово близко сон сон той творчости Він є можна єм мож нам так я повім так же попросту прубувала м найперш мальовать знаєм же той за дужо роботы і незавіто выході а тувальны пробуваны Малюваня рисовальны чы Ошынкувам теж фотоґрафувать але кєдис были тыкто чорно білы апараты якы не оддавало кольору єс узнам же можна то описать леві як Ровіздєнці в Жандарі латві до описаль Може ся нитай же латві але были ся Бо ся віж повинен станович такій образ того чого хцеме разів рада Іваньска кохала поезиі она руніж прыла выкладала ты такы барзы просты вины натомя з певностю ты самы пейза якы но през ню малюване кулевы ты описуєш Новіл можна тя попросіт о кінко Єдже єщы ріше што ся рішы Предемном Педе мном єсони росле стою як хлопы за Лемківна ціха ружа без чарны яблі стара котра бабує памята Ото дом мій новим без окін і стян ликонисті на ойцовізні власний як оддех Певний в осник Кєди оголошол в віосне ґалактичне птахі подобне до сребрных істєр розсвітліт ся шарос похмурных днів Іх свєргот дикуваны сперел росы порушні рухомы ґалензі джере отвожы ліхы квятув і лісці заплудньоных сонцем А кєди найде час такі збудуєм ґнязда на старым цментажу Лемку о змроку зложом зіроно на кропоне яйка і зну повіці тутай жытє Єсєнны чмєль ґільне табуны обренчом спілы бзвіти ґур хлодіє віятр і своі самісом сребжы цінь скшонси од ґаз моцного чуваня В огродзє самотнік слонечник похылил ґловем і анімы ся снять цалує држонцині устами єсіні ржыска пуль безбонну выґасле Срід жендів Тарлін з бломками Дудні чнєны скридлами тронця дікій овоц збєра паєнчу кухоніці жеґналято фістці Чорного бзу можна єщы любіт З Лемковской за Лют обіц бовалы мож быти поза пянім мото перед червом екроду Бродіба і афакцийом Чечы О завіяню Повалі лем три єсьоны Відяли оне так віле же не спосіб спамятат єдным жытьом Знали єсмо його прадзяда жыюч на його заґрозі споглядали думне на диньонзе со дня Коміныха З каждом вьосном зазєленяли ся іх ґендіжавы лби А кєди приходіла єсінь траціли своє пєжасте лістє найвчесній по першых чыморосках Кєди падли задержала зімя друго панувала тіша а в пустій чыстшені трвал дідный смуток пузні тартачна тіла вжарла ся довненча худ роздваяла блядочервоне варствы слою свядчой о іх моци о жытю зачаруваным кренґу ґмі заміняла є на дескій А пшетіж вытрвали буже зімову заниць розстаны з блізкым людзіми я в тей звіжый на ґонце в нерівскым полюваню наджева пословіны жытя Чы мог поступить Пет десятками лят в іх хловал ґлове стары чловек котрыму товаришыли внуті а кєди уціхны чорны Ґвары в обєнцях ом знайдувал укрытя парзі Ґолымкі Може за кілька лят посеред молодых єсьонів стане нови дому Як давный оцінюме місця займу діці Ґлы Як єм мож допоміт для ґмір бул катен Власти поезия подає анґійско жытя Ято прочытам власі в моім році роснут два патвічне для стары Єсони Вєден разів мі намагали жебы то є ся власті же то сла дескілежыла ся маєц Допукы Я очывісти тым допук я жыє то є ся не бену Роснут до Але ся то увечніж не бенде І така така істория котра придажы ці може вшындже а бы ся мі придажыла од єй куз Ярше інным Але те нестеты повеліли Боже Майструтком пшебра зробиме тераз Дзікли сердечні лецє Дзіквили сердечні паньку заіда воєна Зеленова Прошу Паньства выце тутай в тій першій честі спотканя то така нови Мала прубка была тайти спанялой поезиі котром злове доровизі полюци лав духу як воєдні може І може чтери хіба тыхімира то поправні чтери томі по ся вказав по польску Так натомяс натомяс ци і до вірчы єст ци єст мо пінкы віршы єст єст немала Чы мату руді узбыти інформацию же указали ся руніж віршы Владислава Ґрабана по украіньску в <unk> року іконостас Булю ораз в <unk> р Віра зеленых трав Не вім чы чыта верше сомлосіб украіньску чы чы по андо чысуват она Руніпольску здаваны Нє теперше вшыткы сом по украіньску і тлумачыл єм колеґа Марка поета Варгос з Украіны Влодимир Барна видол з Украіны І ту Прошу Паста в тій чысті спотканя в цін можно помулить трохи о тых іных сферах активности артистичной Владислава а він перед вшыткым єст то праца тлумача владак тлумачы Тлумачы якізмі в Чехніньс на лам з Лемкоскы на польскій і одвотнє і з украіньскій уда владак на як бы для культуры польскій привраца назвиско Богдана Антоныча Цалый томік єдопоезиі зостал пшебє перетлумачоны Цала хмільност свята бакенс хыба Іго Антоныч А він Е Но постат постат незнана зупелні властиві я ском студия гуманістична і ниґде в жытю о такым поеці не слушалем Аж аж доперовы властів дотре як темпоміткы трафил моєнцитрых Дзтекє якых поєдинчы сиґналы О тым антоничу зачали до святовиск інтересуючых ся справами культуры літературы чынікать Дужы вклад в тым власні як власнів таком поезиі Антонича притлумачыл З того цо Ємцу писал свинны украіньскій писаж і поета Юрий Андрюхович о Антоничу єст о постаті на Украіні і в просі в ренці як маґічна в тей хвілі ді молодіж подобно розчытує ся одкрыват Антнича і то розчытує ся в нім ґу як бы завірща свойого Е Поета кли ту в нотици пришел на свят в Босє Паньс то тіж вентує ці по ґурах діє же та бьоска єст то як през як же дисканцен діс така така така аби ізолювана одцінта зупел є Владак потрафили ште ґантонича пам знаві знам о єс Зачы я Антонича чытаме вільокротні На початку єщы так повім кєди інтересувам ся поезийом не тым сам писам але інтересувам ся інным фурсами І Антониш в языку молпісотико по украіньску міже укончыл університет Яна Катім в Бельфорде Яко колоніста концьок Лимскій сой знал досконале язык польскы ас писал украіньску описал до тых люд з всюд турик жыв Як пропо лятах сягаючы турис раз жен быго поезіі зрозуміляйте віржы бо они направде в языку украіньскы не сут просте Сун дост скомплікуваны але кєд є розшыта так медже розшыфлює сун вры вряшні самолюде і чудно єс є лучы тлумачыт переложыть на язык польскій та ты прубы робім кєдис перед лятино ся прубы в теплібым напевно зробил летій натомяс Повім же єстем зафасцинуваный Антоничем для Кєдись Гарасимович был таком постатьом барзо барз істотном для мє хотяж пізній не до конця натомяст Антонич позостає такій гін Найшы Хоцме тутай шмарагден такохнів єж і ходял поезиє можеме го теж залічат і так залічами до творцув стане ся злонґыл попросту так як Іпор Лемковскій і може і упісоку украіньску але Цімле придія ся Лемковщына памковшызна з лят З початку з того віку Бо так як колеґа спомял уродил ся в Новіци але в тей новици єдні тен свят здонжыл обеньшат ся познат го яко мале діцко джере Власні посюд хаов лемковскій господазы там познавал то што найбарді ся досаді запамятує чымісти покрису дісєнцевы до Служня пізній дишол он был осинены грекокатолицкого ксєнца в нові ся ксєнц называл ся кот такым ю назвиском Не вім чы ойтец ні втял тем натіска але з часом змінил напонич І так уж зостало Можек з цікавости до Паньства Жыпорцє Пічно це два вірше Антонича єжели том Німец тіпа Вшел чемо чекали ладковых І хотым гош і нашлядує бы але хтіл хтіл му дорубат ся на уж он Поранек Сплыла ноц з высокых джев утєкаюч понад дахами селный голоб з кшыдлами розрыва хмуры рызатой плямы Як дзвін і дзвінк тлученого шкла надході музикі певня димі поранку віно бланкіту безкрайне небо Аж молоде серце за джы іспокойне і спомюме Ты сполям На спотканє дня рослі хлопє як кшакы маліны дзвоньом поткови в друг поранек спуйшы то яску псінзе птаку записуюм дня на стані в двукукы за вшенґам слойце і на спотканя пензём в вісні кладкані сніло скридльоне співают квітньове ді Поможете ледумі же та іосна Росні Антонич Росні Трава Ольхы зеленьом Кандержаве тыкусів Охынде Копохыль услышыш таємниче слова Квітньовым дещем Нєт труж Вьосно Хтуж поту дзьбану ґедіту ємошляме Ктосикє лістє шкєв плат зєльоне Чыж бы смувіла свимчетакєм деще найніязыклійша заґайніку вмова Рушницем носи зброішы в ґазды Куле Ксєнжыц на Ольшы Роздзьобом Зозуле Росні Антонич Росні Трава вспомяла ся тей о єсну гасмолоґічну інвоцию Якымколік поетом повіли бы сме но обовязково треба бу запитать о О то якій вплыв на його творчост мало тото цо писал Расимович чул бы ш нам о тым оповід В тамтых лятах Харасимович чечы знач одкрыл Лемковщызны одкрывал його хыба я м ся же здесидувані о был тым чловик туры мук і мал якдибы право показать што Лемковшызне таком оболялом Лемковшызны пиктура тура зостала так повім ждемо трактувана по тых лятах сповыднях по окресі ІІ войны св Он з тым же хасиволічне кожыстал то Лемкошызны засадє до свойой творчости Показуюч тілько округы те напотыканы власні посрід ґур послід Бескіду ниґди ниґди ниґде бы не давал рецепты на то же повіты жебы б то подял што лем подюл лем труд ратуваня той Рукошыны я кєдися на бенцакілизмі стосувалам до него може любил трохе і елеґантні муц же мож бы по просту запрестал тілько писаня о тым як то повіц сме терди нехте звіжо ся і ґласіца чергаюча між там правда за дого она і тым струмує тых можных тамтого окресу в Польсцечкы рушыт іх сумліня ждым то культура ратова была бы то час кєди церкви Збезны Белис были претексті погле Претекстем без специяльного поводу розбірано руйнувано зрештом Заходню Лемкошына чыліполи сме тутай Сондечызна і ґорліцкій терен то сут найпикнійшы іщы і вш захованы ємай же вшыткы святні за выєнткєм полудня од соны словацкій косы єст <unk>насте вісеклямінці Сінці ус тых ді святыня зостала зліквідувана натомяст єжей пузєме барзі на схудно то тын образ направды єст специяльні цікавый Алерца ма право писат так як сексем диктує Храсимович расы мувіл же єст Лемків раз мувіл же єст Полякым разумі же єст мал в походжыні німецкє о такы ружне робили окрисленя свойого я На концу ся наразіл так на добру справы і влазом і пній демократичной Форсе ВО Ставал по ставол по строні тых чыслів жолжонцых Ту єст гладку якы іщы написала єс віршы вспомяю си писала ся до него ліст але зналазым туди рівнє што ник ді як бы то был той звірш до Іжеґарасимовича і до орманаменту стає бы до того до Може єдно ніх адресаване але як бы оповіды так могли ся надумути До Свєнти десуды злові до Святи На збліщах церкви сят Харасин дрвазны уршалы безрадны річы на Книжутзени цін Ксінжыца тюрамі птаку выстрошоны Вятні опатшни святцилі ци пожуку смугом значый З туману віку своман бенді колейне стадо Волуху Вчора збухнето поломні свіци остатньом копує здарто звіжы а свєнці так далеко То дотичыл нас так вспомяла ся Мрайкуса і Хоросим нов то был такі моі бобы бунт позили же ці панове єднібы коженаю з той материі котра ся розсыпує натомя ніци родом інфурсу в тым кєрунку жебы выпоратува Ач я тоту в Людным Марасовичоваты бусу чытаны творчы он в Кракові Цер тутай утякал в тестровы і напевно є в своій творчости ідеалізувал он діс там утякал в том перешлост і як бы вцял можетен образ такій як в яных віршах Утваля жем вас єден образ трав незмінным може може ніякых пикчено так неочыкуючы ні в тым тутай ідеш такій Вірш кри посвітіла ся Єжемы Машерови Єже Масьор припомне тутай том інкном постат сондецком был двовякєм Еы лекашем сондецкій і тутай в Посвінцю барзы віле енерґіі на Сондечыні аби память Ольповє о кресах заховат переказать мудому поколеню Ерзо пінтны віржы др на Женьо Свіс І Я тутай мам таку мало такій малы конкурсы для для нлодых перед вшыткым може в той чыснику пытаня Кто перечытал бы з Панства тен вірш гладка Терас тутай достане барз важный альбум од нас варцевальный бат кружытых Хто може ктосі односи на готіка а я уж покаже варцеватный альбум оніків котры недавно в остатній року Вналі сме дж барзы Хто єст одважный з Паньства до перечытаня вінкого вірша Владислава Ґаба о др Масьоже достане тудай од нас такій барзо пинкны альбум о Юдів Но просіме Дає позна найдає буд облады а пані Енго іщы млоде поколені др Масьора Я знам імсі же до Сонча там была поволата ґрупа Соншык ґрупа Кулятицка Сончымазятых Лізня толо блятаку іщы ті другійшых і мы сме ся нас спотыкали власні в Соншу на те спотканя приходіл др Масьо теж малювал писал был там і обществом бы поза тым же были на да Стом ци моя знайомост звіла досили бліска поізм стом теж в двейшым часі віржы ємут заледикова То то барто посівне може хтось прочыта бо як не то законова Ні то Мацьорові На старій мапли три хыба волкален діло в Димі І чер теж жбєти спильом односі до Маґур Сєнґа высягнінцьом двоні ухрі в потоках Олі Оминой Бліні пізні далеко Перун зловружебні з поґльонда З покіроми Боже в важах стифрисує Ждар іхля Пересліскій і Помірків Пурпам Лабу сідліска Ото мой родово в єдиновым бламі пожулку Яка значона щытами они гарде і вічне як єчні вендровця в скалы для мій нони Я льос ім повіжам і модліте одшукам на дуже перуна Номя цікавым текстом Врослава Яцкопского а може быклиме цал час О Лемковщы о о о о о о віршах о но о писажах о артистах Мужливістос полемковску прочытал нам коли ты своі віршы Бо деме же не вшыткы сутат желожены лем на польскым вель сут віршы котры нієтнім приклада лем натовси бо были писаны по Лемковску Вшыст віршын єднак вся по польску признал ся тудей весніцьо і котры станы як найбардій з языка фасива позлаті было мі окреслі ци до окресліфовы цитек с той номер сыпал зашут може може тых автонтых не помінше чытаных слідстве Шпыс віржы зо выгнаных і так і титує з доригнаных Лемкы як птахы розогнаны не вернут до своіх гнізд не найдут іх пісні котра веде в зелену обручы гір А ту верх каждий кличе отвертым крылом ліса несе ся пісня правідня дзвонит серце водопаді скалу Недже сходами днемо ведут Ідеш до горы за кроком крок Ту на тых верхах нич не треба отверат рухы Лемків Бог Вы не вернете до той землі там Пісковиці <unk> літ будите птахы темны і мряком в кривас там світ Ту в горах на вшыткых верхах чесло чест чело высоко двігат чест сонце огріват серце скорше і з ночы стає номіденні То в мініятурні барзу рефлексийонів На небі звізды море звізд Ясніє віз дуркочут колеса гырнат слова выгнаных <unk> Білы косты зимы находжу на верхах знам жебы жыти треба мерті На великій пателі неба сонны пирогы місяц три місяци прядкы місячытів поклали іх мама на вышыванім болотні посеред звізд Вчера привезли з села Сыр Віл Буд Угірю запахлу на Передвесні полонином зазволили історию Ратиці озвала ся Лемковина через убочы Маґуры ногірской Крениці Хоц ты неє на мапах жывой хочу ся кормити твойом грудьом білом грудком сполонины Діти Лемковины почастуйте ся зеленыма словами гір частуйте ся по чести ти частте ся бо нечастом те змогу видіти зелены слова гіры зелены зіля полонин взяте в полон Як полон гірдє Але вы молоды не знате смаку полону привыкли до кокаконів до простору отвореного рівнином Небораків діти Лемковины можете в ним пойкос Пра вшытко опієний на то натомяс це вірше так півні жом так єзни і лемковскій украіньскій так спілкій жньом для нас датого для того но той слуг Дужа учта Духова ниц спишет світ Твоі віршы як сам є рецитуєш Манятку на траґінду і на такі новытковы якій ся вірш потыкли Маря звукова чы ле звязаны чыталь до чымо не звязаны якось з войно Балками Хто Маєм оказию быть разом з Пьотром Трохановскым м ін бы там было вяте насилю осуд з Польскій на Конґресі Русінів в Югославіі там турого Конґрес Алекту і рин з Конґресу был власти в юлей бы втеж была Югославія водню такій части дома і <unk>Зы і розпала ся нас ден І там познали таком дікарка власні Мариє збуковало нам всебуковару утіхла Іюча обыла всетимы Саді чы в Рускій Керестуже але в каждой оповідала Я знам то з єй оповядань з єй реляций якы мусяла учекати з буковару босилу єй І то же єйом задія Мария з Буковару Мария з Буковару ходіла до уніцкій церкви Не маюж дому Дендійом з мястом Муві же ще слідо баратую з улицями руского креестуру з дво зужыні кштал польной Ружы ньойці А чому міспоніт ласів По тій твоій активности такій редакцийні як редактор яко орґанізатор ружных споткань во Васні Вєнже Маш контакты з Лемками на Украіні з Лемками Восні Юґославіі на Словациі з місц поетами в іных краях могли знам отинків казу моє контакі Є сож такі барзы шерокє натомяст Спотканя з поетами няли місце найчі у нас тутай войсме в Польсце на тзв Єсенях Поетицкій Тшы творчых єсеня як ся ефекті то окрислят тото ся спотканя О чым был лем паркроть на Словациі всют на спотыканя сют бойту Флосиньскій зо Словациі змін академігу на Украінци чытівы бы были Югославіі Натомяс не сон то такє спотканя і барз барзо близкє Факт же оні видают видают нашы вірше вірше і поетів боси Русінів з Польск чуленых бускольску конци окрисляны чомбе аже там ужы ся слова Русін так як кєдині в Ердаві было окрисля окрисляного кулемку называно Лемґу Натом в Польщы думає можливос на фиґомяти Выдали дан пареконжек в котрых земрала м ін Творчост Семана Мадзеляна Очемці Творчост Теодора Кузяка і том собі ту пан найбардій почытує за сукцес бо єднак зыбраю його творы в тій хвілі Теодор Кузяк істо і жыєма госют нас рок тому Змар Натомастуте вірше значыте оповіданя кузяка бы розвуцоне в десятках рых выдань найчысті нашого Слова выдаваны в Варшаві то для такы были друкуваны для такшы десятых осемдесятых поты ружными псевдонімами де Кузяк често ся як ниж долігнівше знавал то значым віл высно же то су його упоры натомаст моя з ним знайоміст бы наведут ся барто така жычлива іска Позній навет писал специяльні Для нас жебы видат новы жем вослідством поставє файны ксіных сам догасают ся ватра той ста ксьонжка і друга Давно то были часы Кузяк досконале памятал оповіданя своіх дзядку в Вуйку кружы памятали то Лемковщызны єще з початку і о нь ой оповідали Ты оповідали ченсто пузне єсенне вічовы зімове зімове вічоры ти на всі Было свого часу і можна бы такы інформациі собі навзаю переказувать узяк Досконале то яко малый хлопіц запамятал І во сні он показал до Лемковщыны таком одлеглу барз одлегло в тым я ниґди не видім але з його восні оповідань могли ся споро довідіть тишто писал скоро утеж такых гуморисыч автобіх текстів носу вспаняле то тексты для нейвы язык Лемковскій котрым ся послухівал єст такым языком барз універсальным з увагі на то же при кузя походжыл з Лемковшызны шроткови Функцийонувал і функцийонує в тых фіба най найбарді В такым поізни Восівтора там в Лосіным Лужыску Ям оказиі кєди познать Теодора Кудзяка і власні крутко з ним розмавлять пільні оповідал о пришлости Омалі сме ся на наступне спотканя вєла свєнци часу в дже мух о віру справах Припомніть ме несте спотканя ж не дошло бонадто Кузяк малювал і теж такізыфорам може і тівы в дословным словознавчы значыню натомяст Бідат ся в тей попрацы Не ідны працы мі може чловек был бы кштовта але марма в такій спосіб сучечкы діціны пинкне вікне образы Мам пілька такых образів в дому але зложыл іщы є сфотоґрафуват Пшедляти і Но му вшы і козыста выпрошы патку Ячытаню остатнього вірша так іда попрошу але за нім ты прочыташ свій вірш то як я той позволю собі твоє слова прочыта хоцу написала ся встемкы до тогоміку котры як бы подслугує твою дотыхчасову творчост І пожы ті о однесінів Мою поезію збєрал спольных стежок однайдую на роздрожах при котрых устоюл запомняне криже і капічкы подноше з міс ді в черку вєчем з буйных зєлені вырастали ґварны хаупы лемковскє хыжы З прокуп діматкі вітали своіх сынів і менжів поврацаючых з ґурскых полонін Діця червені сіл там Каліна і розсєва запах чорны без Моі віршы то округы дні однайдуваных в місцях близкых на зєнченым зренди старой церкви на камінных таблицях запомяных некропоні Здаже ся же вірш принесі малы дальшек якій ледве совыну з ґнязда Поезия дум другій Дом Пішым єст цодінност і фалька о хлеб попшедні мала героічна френч Шаразємна Утєкам од цодінности але стораз трудній єст то робіт ґж допада мі в спосіб бездлянный юргує з моіх нисті навет найдрубнійшы заромжкы поезиі Чыта выгон на почонтек нового Длятого укрывам ся в Кшыдлусіным Бескідєм віртым зеленым дому од высоком копулом неба хроньом не розложыстце рамяна Йодел і єсьонів заложаюст дломє в сребродзвєнчых струмінях оминанц меншыном тваж однайдує рувноваґы душы По тым пінкыми словами я бым ся теж пописал і з певностю о прави мнуство з нас ктры кохами тутай тен тен терен коханы з нами вендруєме по нім но і так іным сумнія потрафім ложы дав дат єст так в яком сатисфакцийом для нас чытат ся тото пише гладку Натонасты Ґмі снас в тым Чылусіным Бескідє то рувнова дучы чуму могли ся теле так кникнути ємсе поці Бо ся ту єст такє діканє шуканє пошуківаня цьом пошуківаня той рувноваґі єм же Кєди выізджам з Креници до Воловця Амоє Чыщан ся раче не єст такє одлеглы бо єст то <unk> кілометрів і любє специяльні далеко подужувать То я тетам і шукам чого свята пошукує в плактім часі як бы тенскє за Креницом і врацам до ан з поврота в То єст до ся то уж пошуківаня гець од однайдуваня чогось то дає чуйкови сатисфакцию Нотуны сут те часы обецне ні єст так латво він цита як єм называм валька о Хлеб пошетній поводує то же ні сягаме до той поезіі ні сягаме до ні видіме часто тых пєнклих ліс ф Того зєм найнійше Чы архітектуры не дострегаме того пєкна лем природы айже Публюєме то власні втеди кєди наше пошукуваня сой Но мы вшытко гевны Мы вшысци ключы якос там єстесме гуманістами чы то звыкшталценя чыно з духа якогось то но вшысти досвідчаме того же тын ритм і пент жытя цинного цораз шыбшы Ґєсь том тот вражливіст нашол Припламша і і но Такы моменты жебы сяґнезє сом жадкіні аповідны дітярной чынщыні правда і Ніт гыпоезия але о тото хоч чыніт наше жытє барвнійшым по поґлашне нові хотяж бы і тутейче черваня з культуры Бескіду Сондецкого з нашого найблищого реґіону з культуры Лемковщызны В ладку остатні віршы барзо ці прошы повіте остатній віршый котрий ме самы узнали жентомік неєдно єст бы закончыло так же варто мі ци прошу воймат на дівят віршы учы другє як чытал і віршы двадкі віршы жебы пайворных же пайсто вытмаю то єй Паньско полот Може такій єм це причыным іщы віршы для мойой гнушкі о Лемкі Збєраш вісткі зеленой травы камичкі кромґы послідку замихашы в ґарсі свіргот птака со умкнул перед спойжыньом твоі Одпензаш другом ляскы ціня упадаш на коляна често і чуєш же під стопом зіня єст як мадуленька світом односиш го весон святла а окує дражні очы і збіражлісткій жывий трапил а обокцівє ани укрочы Єс гіржы Ломдарні А чысово мету памя Де видимо на дар Тых самых барз віржы така мяла лят хыба мін штырі єдів Моя дітінка ма будкі старе качухами з вами Звыкле вечорам привітат в німом увейстя до сіні в теды днями шкода прежы напрямце жалуєм же през жытє вшебігнел не вид оц як качухы цо року стают ся вякшы заступат Inіли сме там дішерт заміня ся кшык ді на повітанє мрувка отвірат зві Дом дом з древняных балі цеплы дом з древняного страху одлеглы Дом з древняного булю цодзєнний Дому Як остре до шапы остре до осша Дому Цуж же за тому плачу церквірны копулы они як бы до смутку навыкле тхйом спокоів в нерухоміоных серцях дзвонув ні навыкле до біця ани до псещы Барбіней Як сьомбле кохам буковы лясы машт і одел розперты шкыной кулі неба хоцим послід кретовіст людскых подношым здыптане барбінківскою окі квятек і моглинці выраста з могілы Брадзяду Азиль тарніна на Вісну уродівша з ноґі на ноґым міце пристемпує кольчастом короны несє як бук молоды власне корлество Одзєва барвы охонны Жо Нє Час коли хвитали тіркіє в розкошных длонях сульне овоце Наш Дому ютрейшый ді Хора Яві на приселках Снуджели Старчы може ба Дякуєме сердечні польцє за цен вспанялый вічур В моім одчутю між теж єдко в моім Владиспоета Владислав Грабан єст єдным з найвыбіднійшых поетів лемковскій і з певностьо єдным з найзнакомітшых поетів звязаных з сондечызном Сердечні дякуєме за зато дісійсє спотня Владку За Запознаєм нас з том з тым барз одыбраными віршами котрых так пинных єст так віле і захецам Панства вшыткій до до лектуры Мам надію же бы дом взноніня якійс твоіх томів Віршы купє купє комплет і мысль же ту Музеуківора напевно белькє заінтересуване тыми віршами Хатлам барз сердечні подякувати вшыткім Паньству за то же так річне привили сте на наше дісійше спотканя жебы трвалили сте з нами так другій час але мисль же варто было далі