The archive of
Lemko radio

буде оперпалы розтіл Сергій Савцюк фізуйжор Прекрасну подерила нам природа У каждого много зобот у колиз жы Кисне колиз ужы выкысло І мене до ся ого сезону така пісня Кітяжко ми на серці вецірі Усів же сплят мінісі не досного Ядопивници тихы вткрыву двері на люботчік до вроговиного За тых кого бы любили любити бы За то што мы згубили най не забы люби Забито Лем довадати мушы губы Собіто і до <unk> згадати ґушы Ци велено єлены грінушы Освітові розмета народины Колисно бтеме в зачужыно ідомо задарт сєкрет остины І муй богатцикы воровино ужыло тым пливоры ся короли Лесцю ковцяшку був не до дно завтра може прийдут симворовин Май богатцик до пороговен За легкого мы любил За по што м не злубили Але не загубил Забиту Юва годоти мушу русиньской реномы Утроці Луйдовыра Вернути мушу Ця вело Евенове горі душы Кі тяжко Тыма серци у вецірі Бо я тепер єден іти єдна Но вірю я што нас з тобом помирит Борці кому добро вино За тых кого му любили любити буду гу За то што внес згубили Але загублю Утроціно і довно Вернути ґушу Шерлены ареновы бено леноло Ано Собиту люде лю Вернути мушу русиньскы єновы грию душу На слова Іван Михалоч Туреници Моє вже і знают звучыт сіді Карпоты Нові русиньскій удскониного Ликоли як сыно <unk>ovo сміє гордоє серце русли того рути і коров уж при дісли Соістолицкій Ром Той Боже сын пережы Ві заму зробити як мотив орижів золото Аж соплочы знимого со смі Доброд серце гусмо того Дай собі вшыткы руды А зеле моргоску соскончыли но дреґыні земл Сва рудні як моду золоче з неіва зо сміли рнує серце сыны того зныс сатвочы зни з нога