Archiwum
łemkowskiego radia

Оповім ти байку дика груша Іде раз богач лісом Видит росне дика груша зорвал з ней грушку і вкусил Як вкусил тай ся скрывил же барз квасна аж єй істи не можна і шмарил він грушку в яму Груша як тото взріла заплакала і бесідує до богача Мене болит же ты мою дітину вышмарил войд до ями найд єй і полож коло мене Богач лем фуркнул на грушку і пішол далі Іде том дорогом бідак видит же дика грушка плаче звідує ся єй Хто тя образил грушко може я ти якоси допоможу Оповіла груша што ся стало Зышол бідак до ямы нашол тоту надкушену грушку положыл єй коло пняка дикой грушы Подякувала груша бідакови і бесідує Вос розтягни свою кошелю бідак лем дітнул ся кышыні а уж до ней посыпали ся грушкы і бесідує му груша Як дійдеш домів зіч сам єдну грушку Дай поєдній своій родині дітям і жені Николи не будете голодны і будете мати велику силу Вкусил дома бідак грушку а она солодка солодідка як мед Николи такой грушкы він іщы не єл Дал своім дітям жені і зачала жути бідна родина богато Тымчасом богач робил ся штораз біднійший і біднійший докля не заслаб і не вмер а потым вмерла і богачова жена і його діти Вшыткы бідны люде зачали жыти в селі добрі бо не было уж богача котрий од них крал Так дика грушка помогла людям А люде дбали о ней і обходили єй