Слова, достоменніст, емоциі
Архів
лемківского радия
О культурі, людях і місцях Лемковины.
Подкасты, бесіды, спомины, музика.
Еп. 247
70% #247 - о. Володимир Шафран з Бучача (1 част), 15 IV 2017
•
Опис епізоду
Отец Владимір Шафран приналежыт до великой родины, з якой вышло кількох священиків і дуже добрых мирян. Коли лишали рідну землю, рідну Розтоку, не могли дуже взяти зо собом. Взяли надію, же Бог іх не лишыт на новій земли, взяли любов - єден до другого і до вшыткого лемківского, а тіж взяли міцну віру в Бога. І того выстарчыло.
Перша част бесіды з єґомостьом з Бучача. Гвариме про Великден, кус про Розтоку, про село Тарновиця, кадиль пришли Лемкы-переселенці і… де стрітили інчых переселенців, якым было… вшелеяко.
Автоматычна транскрипция
Витам вас дорогы моі слухаче при мікрофоні Анна Кырпан Днескы пришли сме до Тырнопільской области в місту Буці Барз люблю тото місто Нараз уж оповідали сме про Буцяць про села докола Буця де замешкали Лемкы гнеска пришли сме до Єґмыся Кулуня сідит отец Володимір Шафран Слава Ісусусу Христу то парох в Церкві Покруй святій Богородиці і гнецка хоцю побесідувати і про тоту церков і про великден і покус о вшыткім Як долго вытужуєте Вбучачу Єжыю з <unk> марця <unk> року А подабат ся вам ту Подобет ся де м ме был Бог послал та мусит си всюди подобати Пришли сме усті в місту Буцьоць місту Барзовне і жыли ту ріжны народы до ІІ світовой війны было ту більшу част мешканців то Жыды Было до з Поляків было до з Украінців а проходили ту тыж ріжны народы бо были ту і Туркы і Татары а тепер жіт ту і Лемкы ходят до вашой церкви маме ходят з нашой Церкви Лемкы з нами Лемків Но старшы вже погмерали тут были Лемкы е з Крениці і го лишыли ся його діти за чыту же вни родили ся тут але з Лемківщыны коріня походит з Лемківщыны То вася родина походит недалеко о Крениці та Село Ростока Ростока Вейкы Ростока Велика Знате моя остатня подорож то была село коло Підгаєц были там Лемкы з Новівси муж і жена і нашы слухачы чули як они Оповідали про своє село барз дуже памятают барз дуже оповідали і власні тот муж Павло Старанко оповідал же і хыжа была од того краю села же уж од Рустокы і же они мешкали коло Жыда Пінкєса Він оповідал же было пару Жыдів в селі і же Лемкы з нима барз Дубрі Жыли і они з Лемками же были добры стосункы ну і пак повідал як траґічні з нима ся скінчыло в часі німецкой окупациі То были вашы сусіды бо так мы скінчыли з тыма же оповідали Новівси пришли як бы до кінця краю Новівси а ту я пришла до вас Так з того боку кінцьом де я ся народил то было жыдівскы хат Ну з Жыдо не знам бо я нич не памятам з дому Вы не бусяте памятати бо вродили сте ся в <unk> руйци Але ту книжка пише книжка Ярославы Ґалик пише же Марися Репеля оддала ся за Івана Шефрана і уродили ся діти Старшы Петру і Владек а пак уж в Украіні меншы діти і написано Марися оддала ся за Івана Шефрана З пристойной заможной родины братжы НХ был солписом в Ґміні Молоді і сімі выкупили будинок з господаркою Южыда Пінкісо на краю села недалеку від склепу Ексентія зліво наіздів Рустоку де они оселили си і молодым звільнували <unk> молодів поряд То окурат оста моя стріча была з людми з новірскытами І так як бы Так перешло як бы дола як бы ну не хотячы тото власні там в кій хыжы вы ся вродили за Жыды нич Ни ниґдали не памятам Но аню был роботячий робил на полю нату покы най зневезли іх в Украіну Ци были сте там даколи Был єм два разы і два разы был там де є ся родил і не міг николи никого зоста А єст хыжа хыжа є там мешкат тата хто з там жыє і першый раз мы были была студня на подвірю а другій раз приіхали і у студні не было юж студню розумра В хыжы не был єм але был єм што долі Бо няню гадал же єст дова зізджали зудновок выжали в другій бік є возили снопы з поля То єст турдову я виділ было з тодоло цибуіской то саме бо згы зізджали стодолю А то на абоіску ту як волотили ту тамы тоді в Фуры не было Мы поіхали на Лемківску Ватру а з Ватры специяльно поіхали до Ростокы бо была з нами з криниці мого рідного брата Тещ Єуна троха памятала сама нашла хыжу де ся родила і на мы были вым товды перше раз Дуже мі шкода стало же я там не жыю бо няньо по стіну казали гора Гуты і Гута О і тече рика та рыка яку постійну згаду світили воду на Йордан той рікы практично уж нема То маленькій маленькій путичы взорослий травами кущами но а ни все ґадали же вырували хрест в тому вті в Леді і там хытили воду А тепер вы посмотріли же неє да святити же што такє Но і жаль мі было бы я уж не застал хыжы де мамы ся родили в ней хотіли брати выкупити там было лісництву Але видно Полякы вчули і розвалили різбрали ту хыжу і єдині шуще була стояла школа де тату з мамой си вчыли в школі але вже будували біля неінову А як бы пришли з скорше то виділи бы і хыжу де мама ся вродила ри раю Рик том рік перед тым все хата стояли Відчутя было дуже но я не знам як сказати ну напевно біль стиснул серце взял грудку з вій землі з того пляцу де народила ся мамы де я народил ся Но оповідали што прекрасний крайтап Ну я як виділ то мі было жаль але вертат сиж было пізно Вашы родице пришли гев жыли в Украіні Што они взяли з лемківской землі Материяльне і нематерияльне Спочатку ішли до Польтовской области Так гадяцкє рею ни дуже мало взяли взяли одежі бо мама мала файны хусткы малой лемківскій стрій Но а дідо Петро Репело взял два мішкы книжок і му на взалі вкрали А так коровы з того нич не взяли А кєд бесідуєме о річах нематерияльных то што взяли Взяли той біль што іх забрали з рідной землі і напевно з <unk> років тілько было мова Вернем ся назад домів Аж покы не началь ся вели хаты якій тут дале в Украіні іначыл си люди будувати то же за свою землю зрозуміли што мовы ниякой не може быти Значыт спочатку не ремонтували нич не робили бо думали же тымчасово і неє потребы такы якоси там поліпшати своі умови так а пак ы нуж зрозуміли же же же же же же же піл такой В тотых хыжах такой треба треба быти гмы зачали ся будувати в <unk> році а до того вірили же іщы ся верне іщы верне а декотры ще пізнійше зашли будувати си Но альто і не было коштів за шмудувати ся Бо то был біль за свойом рідном земльом за місцевістю і той а біль за для тых што выгнали то не было права повісти Ци была така можливіст якосы надати ся якосы дасы Грядати схулку глядати інакшых можливости жебы не іхати Я точно не знам але напевно можливо было бо татого рідного брата жінка не приіхала ту А выіхала на німецкы коло Кыльоній отаршы напевно мож было ся там лишыти Але тут напевно кєрували репелы і мамо раз дідо записил ся то мамо не хєли ся бы тата лишати Але мама ваша уж ся оддала і уж мала мужа і Вашы няньо уж могли рядити кусцьок так но то напевно шула повага до діда А як няньовы родиче Іх не было ага іх не было Няню маме не памята Взаньо помер дідо помер До того чым визал І родиця мамы зарядили же ідеме наука криєнта так Чом ідеме глай же видні можна было ся описати можна было ся не описати такы в родині як бесідували ся о тім ци о тім не бесідували си Было може на якы темы были тему Тай были темы што не длядало ся І видно не было тамтой мовы видно треба было вшыкій іхати на Украіну Якы были темы же утім ся насідувало Были такы темы І татів рідный брат солтис был совтисом його рускій забрали мамин рідный брат тоже забрали го і татів рідны браты Не всі были вывезені в тюрмі І о тым дома і о тым дома не бесідували ся нема ни няня ни маме а в ним могли розказати дуже люд Але коли я был за Союзу в ней не могли того розказати бояли ся А по тым я оженю ся пішол на бік і вже такой аж близкой бесіды не было в не было часу бо приіхал на денці на пілдня туда сюда і вертал ся назад жыв франківскы Ось ох з гусос Мосузу сі Моли слухаче припоминам же сме в місті Буцять Тернопільской области на плебані вустях Луйця Володимира Шафрана Отец вродил ся в селі Рустока Велика в <unk> році Зато жытю на Лемковині зна лем од родиців Бо перше вразіня дітячых руків якы його мис памятат ту южо села Тарновийця Станиславівской Агнеска Іванофранківской области Отец шафран належат до тотых нечысленных грекокатолицкых ієреів якы были высвячены в осемдесятых роках минулого столітя але іщы тувды Коли іщы нич не вказувало же скоро Радяньскій Союз може ся розпасти Тоты сталіньскы найстрашнійшы часы ся минули але навет в середині осемдесятых років быти тайным грекокатолицкым священиком то доправды было геройство Іщы будеме бесідувати чекают на нас нулы стрічы тота тема іщы буде продолжена Ну а тепер засвертаме до нашой бесіды Власту замышкало бівшы выли в Кубі вытановій Сіти Вы замешкали То был утиніньскій район спочатку Івано франківской станіславівской іщы товды области а пак Івано Франківской А тепер інакше тоты реґіоны розділили так Был отинійскій был тлумоцкій был тисмецкій коломийскій богородчаньскій на ідну міняли няли тамличас тоту тамовы ціль то єй вписали до єдного реґіону другу тавы Ото было властивє польскє село колиси довно Тахто были Поляків Поляків высели до Польщы і вріхали з ріжных місцевости Західны Буйкы деси з Посяня тыж переселенці і Лемкы і Лемкы тыж так і вас было такє село Лемків было Кустьокы было было пару родин было гатули Вы фактичні жыли як бы в лемківскым середовиску Так Та конкретні всі свята Різдяни Великодні Кермеш якы называли О то все было то Войків было найменьше і было дуже мало А мимо не было якы внишли з нами з Лемками Вытримали ся в них выло мало і в ним самы не могли нич робити то ни ішли за Лемкыми за більшіст з Лемкы цім з жытым тыми А насяня іх назвали Жуховями то селохів з Жухів іх было богато і нас Лемків І зразу ішло притрали ся Лемкы і Жыховяне А чом притирали ся Была яка си ріжница было тото видно же штоси інакше якы Но імова была вымова была зовсім інакше Інакше в них інакше в нас Але окрем мули Были якысы інчы річы якы хы хтіли кажды кєрувати В нас дома в Русоці был кєрвиш на Дмитріє По церкву были свято выдвека войків было зайсти на Михайла а зацяня было на Пухрову і зробили таршы всі зразу каждый святкувал свій кернеч а потім всі пришли на іхні на Пухрову Но але і видно там назвали церкву вул кустел Там был кустюл а знам одробили царце зробили церкву Но я костюл называл ся Я не памятам ву то і між молодю ішла сильна притір Вішыл наш хлопец з іхім ґівком то могли набити Бішол іхній хлопец нашых дів тоже міг дістати і долго не женили ся єдны з другыма А яка была причына в то видно Точной причыны не мож вам вказати долгій час не было права взяти дівчыну з інчым сугознесяня Але потым вшыткєдно ново перешло з відою з відою але зараз абсолютно не маніл Но і головку госпо был з Зысяня голоси з Світской Рады Зыцяня о бригадір тоже і си то троха здавало што Шывникє Руйда од Выходило так же они по мацяльству Та А Лемками мали рядити Нотативне Ногінців кустьох было такє Але то не так бо обєднали потілку госпль і головлос пришол чужий з сусіднього села і то помале то вно Зыцяня приіхали скорше і забрали центр села і кі красшій хыжы а наші приіхали пізнійше на мы взагалі сплотаво покы ся вернули взяли тошы дале А вы пришли з Позалы з Полтовской области а в селі уж в тым часі замешкали якысы люди з Ростокы І так Галикы уж были тут Одхай походит вашы женам з о села а тато е привыли в сусіднє село Бо на нашій улиці де я ріс в Терновиці то была долга улиця называла ся Руска то были тілько дві польскы родины і одна родина Сныцяня Решты были вшыткы Лем Лемкы і Бойкы І Лемкы з бойками ся не лодили Ні А нацяня в тому же люде мали кус інакшу натуру Троха Кусіначку кузинавшы А як бы повісти Лемкы они яку мают натуру І гадаєш же Лемкы вперты вызнаю Я досить як вперты Як знає што є то і моє правду то я буду стоял долго за тым Моі Лемкы є дуже роботячі І были честны честны в ней як мы приіхали в Чорновицю нихто не закрывал на ключ хыжу І хыжы были відкрыты нихто никого ниць не брал і нихто ся зыку не боял Але потім ся змінило нам мусіли закрывати вже Было дахто оходилы і позычыл Як не А Лемкы думали же ошытку буде так дома же не треба двері заперальны Треба но і я ґаду же вшыткы думали вернем ся назад вернем ся домів то было постінес іхнє слово То не было добровільну то блу примусову Ду але дахто ся лишыл Но лишыл ся але єхал змусю єхати зараз туда Або там або ту На місци не лишали никого на місци си не лишыл нихто А вашы родиче то Вписували ся власні там жебы іхати в Полтавску област ци якто было Но я думам што то была дідо діда Петра была і ідеє А мій няньо был послушний він не сперешал ся він был надто рвотячий і його політикы не цікавил перву польску німецку войну был рік Полоні Дему Полонія не памятаю Ночыні в Польоні колиж рік Значыт вій был в польскій а о польскій арміі єст разів была началь ся война він воювал І як зохватили Німці Польщу він влишыл ся но явлишыл ся іх здали в полоны але він не был лаґрі а был Німце господарам і там іх было більше і там робил єсти давали свис Але было зимну він был рік і іх відпустили він приіхал і в році він сорокому жениві Ятеф знавшы ся лишыло господарству троха від того Жыда бо на видно мож ім докупили што ім ім того выстарчало бы тримали і кухарку і єздовий ґу Але няню мал страшну силу він видно дуже робил сал Але был міцний хлопы в селі бояли ся подати руку штоб привітати ся при няньо щырого серця як вітальця буд тисне руку А він так тиснул з што той аж присідало Но і дахто з дітий тиж был такій міцний Зы Нє хе найбільший ростом то отец Роман наймолод Ваш наймолодший брат скорше од вас уж был сящеником так троха скорш чотири рокы напер за со зо зутію ге ге Дорогы слухайче може дахто не слухал нас од початку то у нас в густях отец Володимір Шафраны в невеликім але барз давнім місті Буцяць на полудню Тернопільской области Отец Шафрон походы зо села Розтока Велика але вродил ся там в <unk> році а ціле жытя уж жыл в Украіні в Галичыні родина замешкала в Іванофранківской области вчіл ся він Во Львові робил на залуді в Іванофранківску і ту юж в віці <unk> років был высвяченый на священникы То якысых пару років был тайным грекокатолицкым священником А пак тота підземна церку же долгы рокы совітской влады діяла як доповідают в катакомбах зачала діяти леґальні і товды юж отец спочатку мал парафію в селах недалеко Турнопуля а пак Юсь більше як <unk> років служыт в місті Буцьоць Барз люблю тото маленькє але прекрасне давне місто і люблю барз тоту старовинну церков покругы святой Богородиці де власні служыт отец Шафран О тотій церкві побесідуєме кус пізнійше якы там сут мистецкы скарбы будеме іщы ся стрічати будеме іщы бесідувати з того постанут і новы передачы Вартат іщы повісти же може кус припадкову а може і неприпадкову внеска звучали части з літургіі яку написал вірменьскій композитор знаменитий комітас або інакше Согомон Ґєворкій Согомонян його доля і доля вірменьского народа кус подібна і до долі Лемків А тепер продолжыме нашу бесіду власні на тым місци на якым сме скінчыли Але я бы хтіла з вами з Єґумосьом Значыте Видите якоси так єст особливо в тым західнім світі же в більшых ся ним світі святкує ся різдво бо якыси моно може так приємнійше же якыси маленькє дитя якыси ікысы дарункы і кушы што си такє І навет даколи не знал што святкуют Різдво Крісмас і Юзь А велиґден кусині чути Як Крісмас то сяде в тім визорі чути же святкуют і кыси дарункы купуют і т А од великден не чути так сяде бо воливден што з юж Інакшій характер ма тото свято і мы тепер кінцю ахі Што вы можете повісти якы певне як мы бы мали внескы пережывати тото свято пережывати выгден І што то єст для нас Може маме таку небезпеку повіме так же буде то лем традиция же буде то лем тота паска лем тота Тоты святочны діня якысы тоты кобасы шынкы ци ци ци пак на другій ден обливаня водом ци іщы якысы такы річы ци сам факт же зобрала ся родина но што мало бы тото Означати для вас я іщы скорше хтіла звідати ся як было ту в Підпілю ци ци ріжниця Выґден ци в лиґденту севниґден яка краса як ішла єм ту яка краса вшытко квытне вшытку ся розпустило Вшытко така Прекрасна я така природа і мысли же так бы мало квытнути наше серце Як но так є Великдень ґадат само зо себе Великій ден І тому великому дню передує дуже долгы підготовкы Іде як циргононазы штырідесятнице Іде велькій піст В тому пості єст своій одправы є хрестна дорога є служ пересвячных дарів І є такій молитвы што це є тілько великому пості І хто це має в душі то іде до церкви В нас на хрестных дорогах полно церква люди Мы прови <unk> годині люди ідут зіграт з роботы і полно церкви люди Хрестну дорогу чытают діти молодкі Я над шыном і кінчю а діти чытают стациі дитина половину Я І діти заохочуют си до того І тут є велькє пережываня є приходит страсний тыжден або та як квітна неділя Ті голузкы то там над на білятно церкви вся Площа з людми з цими галузками Іде страсті страсти чтаютця чы в дванадцет Єванґлій В пятницю заходают плащеницю Ци є дуже ткє емоцийне віт звіло колю церкви вхід поставил плащеницю Ісус Христос знятий з Христа Сы переходиме як бы іщы раз тоты подіі каждий рік каждый рік пережываме і відчуваме тото што пережыл Ісус Христос Але ци треба мати в душі Требу мати в душі і треба то роздумувати А як чловек нема як в родині не было той традициі от як треба мати а як чловекы не был выхований в кім Но як в такым припадку од як треба мати а як неє Якшо людина хце то можна то вмати бо є дуже велька кількіст літературы церковной і можна прочытати прочытати крестну дорогу шы прочытати про страсті Ісуса як його были бы чували то в людины повинно заґадати серце Душа жыти має а як в него камінь то не поможе нич Но як чловек такой далекый од торбу то ясне Коли тоты люди же кажду неділю в церкві то ясне они ходят на хресну дорогу они ласю парафіяны они уж як бы возє з малой дітины так выхованы А што бы могли повісти тепер до тых люди якы можут нас слухати І они в тім не выхованы А тепер нас слухают Може сут такы люде же не хлуят каждий місяц досповіди а може уж давно были што бы выповіли до такых люди До такых люди треба жебы іх што зворушыло іхню душу О што внишли до священника хай буде што не на сповід але на бесіду О і в тій бесіді дати му зрозуміти што він йому треба навернути ся до Бога Я знам же тяжко тому Хто не был выхований в Божівірі науці то тяжкы ся довернути Але є є дуже і были дуже велькількіст шли комуністами гідно добре навернули ся ходят до церкви ходят досповіди і вызюдиі і жаліют што в ней стількій років змарнували бы жыли без Бог Але то треба штоб та іскра Божа іскра Святого Духа торхнула ся душі серця той людины а цей якраз ций піст ци страсны тыжын єґраз для того жебы то людина могла пізнати В вашій практиці Дуже было такых люди якы приходили напр до вас зже не ходили ниґда до церкви не думали про Бога же пришли і такых было же вы може іх сповідали може з нима бесідували было такы Было было в старі парафіі была директорка школы Тут был голова рай Адміністрациі шул а тепер хладит кожд місяц досповіди о директор Будинку Культуры да дуже до такых людей єшы што вернул ся і дісно гідно навернули ся о Чловек в каждым моменті свого жытя Може повернути в другу тону і лишыти тото жытя якє было додля лишыти і почати нове і почати нове І напевно выликден може быти тыжто тым моментом з якого можна зачати одногюдины На великдень мусит зрозуміти наприклад коли священник стоіт перед дверима закрытыма дверима до церкви полна в площы людей і перш раз вейт Христос во Скрес О то сльозы зоче ідут так тол такий особливый момент І і іщы єдно дуже мі ся подобат після відправы священник выходит перед царскє ворота тримат хрест і три разы каже Христос воскрес А хор відповідає выістну скресы є прикрасу сє чудно А тут не знали того тут такого не было бо в нас дома было і я то знал але я вже навчыл што же тепер хор мі дуже прикрасно відповідає Но і потім на цілу церкву Христозло з Крес ци є причудном ци є то тым є великій великдень што Христозло з Крес воскреснем і мы з вами Ол мы перейдеме враз Штоси інакше бо моі люде і мы жебы выйти до раю мама перейти през якысы якєс місце терфліня фільтры так єст ме на так одраз до неба А іщы кусы Мы мусимо очыстити Кожда людина приходит до сповіди і просит обіци же ся поправит і єдиют Розрішыня прощынь гріхів але це є прощыня від вічных кар А кара за ті гріхы спокутує ся в чыстилисті Але уж ця спойце розрішыня нас звільняє од того тяжкой кары петла а ідемо в чыстилис Чым веце мы на землі будем терпіти тым будем меньше терпіти і вчыстили ся Во мукы вчыстили ся і в пеклі дуже мало ся різнят дуже невеликы ріжниц Єдини шу в пеклі вічно а вчыстили ся тымчасово За душів Честили треба молити ся постійно бо они собі уж не поможут нич Они можут ся молити за нас а за себе не можут Якси мы ся молиме за душів Честилисі вдиємно службы Божі тым скорочы му іхній там термін перебываня Але чы коли ім ся закінчыт ці мукы то му то не дано людям простым людям нам то знати Хоч частом бося сут такы іконы да Ісус Христос сходит в підземне в під землю так ат е і Там подає руку там сут нашы прадиче Адам і Єла і двері того аду зломлены і іх як бы выводит од тамань вшыткых люди якы чекали до того моменту як симвозій выплотит ся і одкупит нас од гріхів То од того моменту як Ісус Христос зышол в тоты глубины підземлі то з того часу як до того часу вшыткы люде якы вмерали они были там были там бо ворота до неба были закрыты Стоял архангел з вонным мечем і не пускал никого Аж покы аж коли Христус стал себе розпяти воскрес і тоді возніс ся на небо і відкрыл ворота до неба І тых што были в аді якій вже были очыщені в ни він забрал іх собою до неба Товды за єден раз пішло барз дуже людо напевно тот єден момент но там кілько чекали кілько столітян момент пішли одраз А така є думка А тоты люде же вмерают власні в кінцях Дивны же ім не співают Вічнає памят о власні співают і гварят же то тиж може быти Но єм косы же особливій благодатий чловек вмерже же так мустват але то не знате тота то не знате одповідают си што хто вмер великдей великодний час то не іде в чыстилише а іде просто до неба Але це людскій то ну наприкм вам наша бабця мамина мама верло на сам великы другій ден великодный світа но была поможна жінка ту была поможна О можливо мож напішла одразу неба Але ну але ци о мый памятате памятате єси діда памятаю Хоц дідо помер є мал десят років але ци девят але ям памята Добре памятаю люде дужы бабці ві памятаю я як раз в вармі мам ішти як бабце померла Бо тату выхно він тату саму мам не памятає а тата тото не повітає а ци памята Выликден вы нормальні святкували хоц была совітска влада та вылигден вас все был вылимден Всел вше был великый святкували вшыткы святкувал такого не вылу зуб Шек я был на заводі майстром то ділили ся одній шли понезло святкували а другі шли вючорок Але частина мусіл быти на роботі шыб показати што давати вид шмы Роме але тоды всюди такы было така можливіст так робити Мы як я ходу до школы то были хлопці же ні одно свято до школы не ходили о а я вудря ухитряв ся оден ден трошкы піти а на другій ся відпрусити Вы мали щестя же то было такє село же там можно было євкоситально одправляти же там можно было євкоси было то не всяди так было то вы мали таку серінчу мали сме такє щестя же так было Не всядим так было під пію Н Переважні такого не было і то як усе такім слом былно А так Бог ме не провадил Він Бог при мойому зачаті же знавши я маю быти священником ішыл як він має мене провадити шытам же то а я іщы ґадал Во нас є два браты рідні я і отец Роман Священкі В родині нас померло два хлопці обидва Михайли Моій рідній бры єден ем был Михайли ІІ сам перший первениц Михайло помер іщы помер там а другій помер же в Терновиці Я памятаю з тілом о Два померли і нас два священникы отця Івана Рыпели він священник брат был молодному монахом в него тоже померло двоє Вытця Василя Репели рідно брата тоже він є священник і сестра монахіє Тоже померли І я вважаючы ці діти шу померли і возбрал же они были нашыми опікунами нашыми заступниками ангелами на небі Ну не знаймо жі они в жыты Може і не так але дуже правдоподібно Але все мусит быти якы жертво Та може быти же якысий ефір не може быти в жытю і за вшытку моло бы платити якыйси спосіб в ріжным Мы побесідували дос я вам щыро дякую жы Вам жыю вшыткым нашым слухачам веселых теплых приємных родинных свят великодных і тоты свята они тырвают долшы не сам лем ден великодня а іщы другій третій ден іщы цілий тыжден і <unk> днів до Возесідних Так то тото свято як долго был піст так пак тямит за святя і зыцю жебы мы щестливо святкували а вкінци бы вшыткы пісні сме до нем Я Вам зычу Божого блосланя Божой Ласкы опікы Матери Божій іщы в той ускреслий Ісус якій ми святкуєме гнеска благословил всі нашы родины нашу Украіну всій народ і што мы дісно были разом з ним у небі Мож было свити найперше свою родину в Польщі дво рідных сестер і племінників найових был бло світ і всіх Лемків денний тількы находят ся што памятали ж они Лемкы што сеє чудовий нарід Правдивий добрий люблючий і найвоскреслий сус Вам за це нагородит Вас великою своій ласкою Боже заплатям за щыру і цікову бесіду Дякую і в фінци Лем Фулім же бесідували сме наш гіст гнеска то был отец Володимір Шафран насториятель церкви Пукровы Пресвятой Богородиці в місті Буцьоць Тернопільской области Ну а до буця запровадила вас Анна Кырпан і тепер пропращам ся до стрічы за тыжден